Μάλλον η νύχτα
υπάρχει για να σκέφτεσαι
την καταχνιά των πραγμάτων
κοιτώντας τον ουρανό απ’ το φεγγίτη
Το πρωΐ
με την τόλμη της μέρας
το δυνατό φως
πιστεύεις στο ξεκαθάρισμα των ματιών
Να βλέπεις
τα φυλλαράκια των δέντρων
που ελαφρά κινούνται
να δείχνουν ότι υπάρχουν
Απλοϊκές σκέψεις
εφήμερες διαβεβαιώσεις.
Λέω στον εαυτό μου:
μην ανυπομονείς κάτι καλό θα δεις
Πάρε ύφος
ύφος γιορτής.
Και πάνω που ξεχνάς τις προφάσεις
ο δυνατός άνεμος σηκώνει σκόνη.
Γεωργία Λούβαρη
