Το ντουέτο “Senza Fine” (Στέλλα Γιαλόγλου - Αλέξανδρος Γκέλιας) και η Αιμιλία Βάλβη με τη συμμετοχή της Έλλης Αλμπανοπούλου, θα οδηγήσουν το κοινό μέσα από τέσσερις εποχές, όπου η ζωή της Ερμούπολης ξεδιπλώνεται σαν παλιό άλμπουμ αναμνήσεων.
Ο λόγος για τη μουσικοθεατρική παράσταση “Η Χρυσώ” από το μυθιστόρημα της Ρίτας Μπούμη-Παπά στις τέσσερις εποχές της Ερμούπολης, πλαισιωμένο από τις τέσσερις εποχές του A. Vivaldi μέσα από τη σύγχρονη διασκευή του Max Richter.
Η παράσταση που εντάσσεται στο επετειακό πρόγραμμα εκδηλώσεων του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης για τα 200 χρόνια από την ονοματοδοσία της πόλης, η οποία θα ανέβει στο θέατρο Απόλλων, θα προσπαθήσει να κάνει τους θεατές μέρος αυτού του “ταξιδιού”, να νιώσουν τη
μαγεία της ιστορίας, να αγγίζουν τη ζωντάνια της πόλης και να αφεθούν και να παρασυρθούν από την αρμονία της μουσικής και της θεατρικής αφήγησης, σε μια εμπειρία που μένει στην καρδιά και στη μνήμη.
Μάλιστα, όπως αναφέρουν και οι πρωταγωνιστές της στην “Κοινή Γνώμη”, Στέλλα Γιαλόγλου και Αιμιλία Βάλβη, “η μουσική γίνεται ψίθυρος των δρόμων, οι φωνές σαν αχνό αεράκι που ξυπνά ιστορίες κρυμμένες σε μπαλκόνια και αυλές. Κάθε πράξη είναι μια ανάσα, μια στιγμή που
ζωντανεύει τις χαρές, τις αγωνίες και τις ελπίδες μιας πόλης που ξέρει να αναγεννιέται”.
“Πρόκειται για ένα δέσιμο της θεατρικής παράστασης με μία σύγχρονη μουσική διασκευή”
“Το θεατρικό μέρος της παράστασης βασίζεται στο μυθιστόρημα “Η Χρυσώ” της Ρίτας Μπούμη-Παπά. Στην ουσία πρόκειται, μέσα από την εξαιρετική δραματοποιημένη επεξεργασία από την Αιμιλία Βάλβη, η οποία γνωρίζει πολύ καλά το αντικείμενο, για έναν μονόλογο ο οποίος θα συνδέεται και με τη μουσική”, σημείωσε η κα. Γιαλόγλου.
Δίνοντας ακόμη περισσότερα στοιχεία για το μουσικό κομμάτι, το οποίο θα παρουσιάσει επί σκηνής μαζί με τον Αλέξανδρο Γκέλια, υπογράμμισε ότι “αυτό που ουσιαστικά θα γίνει είναι να δέσουμε αυτό το μυθιστόρημα με τις τέσσερις εποχές του A. Vivaldi, μέσα όμως από μία σύγχρονη διασκευή, την οποία έχει επιμεληθεί ο μινιμαλιστής μουσικός, Max Richter. Οπότε αυτό το μουσικό αριστούργημα που όλοι γνωρίζουμε, εκείνος το έχει παρουσιάσει με μία εντελώς σύγχρονη ματιά. Βασίζεται δηλαδή στα ίδια θέματα, αλλά είναι μία μουσική του 21ου αιώνα”.
Η κα. Γιαλόγλου, μένοντας στο θέμα, τόνισε στη συνέχεια ότι “η κα. Βάλβη πάνω στο μουσικό κομμάτι, προσάρμοσε τις τέσσερις εποχές του μυθιστορήματος “Η Χρυσώ”, οι οποίες ταυτόχρονα διαδραματίζονται με τις τέσσερις εποχές της Ερμούπολης, της εξέλιξης της πόλης. Προσπαθήσαμε δηλαδή να παρουσιάσουμε την ιστορία της πόλης, με αφορμή τον εορτασμό για τα 200 χρόνια, μέσα από την ιστορία μίας νεαρής κοπέλας εκείνης της εποχής που ήρθε στην Ερμούπολη και έζησε τόσο τις καλές, όσο και τις δυσάρεστες καταστάσεις”.
Τέλος, σημείωσε ότι εκτός από το αφηγηματικό και μουσικό κομμάτι, η μουσικοθεατρική παράσταση θα πλαισιωθεί και με οπτικοακουστικό υλικό που έχει δημιουργήσει για αυτό το σκοπό, ο Αλέξανδρος Πετράκης.
“Τέσσερις εποχές μίας πόλης, τέσσερις εποχές μίας γυναίκας”
Στην εφημερίδα όμως μίλησε και η Συριανή ηθοποιός, σκηνοθέτης και θεατρολόγος, Αιμιλία Βάλβη, η οποία έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει το θεατρικό μέρος της παράστασης.
“Μιλάμε για ένα βιβλίο της Ρίτας Μπούμη-Παπά, 290 σελίδων, “Η Χρυσώ” που δεν είναι ένα θεατρικό έργο, αλλά που θα έπρεπε να προσαρμοστεί μέσα από μία δραματουργική επεξεργασία, προκειμένου να γίνει μία παράσταση, κατά κύριο λόγο η μουσική, όπου μπαίνει όμως και το στοιχείο της δραματουργίας, χωρίς όμως να χάσουμε την ουσία των πραγμάτων. Από τη στιγμή που μιλάμε για τις τέσσερις εποχές του Max Richter που είναι εμπνευσμένες από το αντίστοιχο μουσικό κομμάτι του A. Vivaldi, η θεματική κινήθηκε στις τέσσερις εποχές μίας γυναίκας, της Χρυσώς που είναι η μητέρα της Ρίτας Μπούμη – Παπά, αλλά και με τις τέσσερις εποχές μίας πόλης, όπως είναι η Ερμούπολη. Η πόλη και η Χρυσώ συμβαδίζουν με έναν τρόπο, όπου μέσα από το βιβλίο, περιγράφεται η πορεία της Ερμούπολης, αλλά και της Σύρου, από τη δημιουργία της, την ακμή και την παρακμή. Ακολούθησα δηλαδή, αυτόν τον δραματουργικό άξονα, τις τέσσερις εποχές μίας γυναίκας και τέσσερις εποχές μίας πόλης”.
Στην ερώτηση πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν αυτή η σύνδεση, η κα. Βάλβη δήλωσε ότι “σε αυτή την παράσταση που θα παρουσιάσουμε κυριαρχεί, όπως είπα, το μουσικό στοιχείο και το θεατρικό έπεται. Για την ακρίβεια έχουμε το αφηγηματικό στοιχείο. Προσπάθησα να κρατήσω τη γραμμή της αφήγησης, ακολουθώντας πιστά το βιβλίο, κάτι που είναι δύσκολο, καθώς πρέπει να βρεις τη θεατρικότητα ενός κειμένου και να την αναδείξεις, βάζοντας δράσεις πάνω στη σκηνή. Τώρα η δυσκολία δεν ήταν το τι θα κρατηθεί από το κείμενο, αλλά η δυσκολία αφορά κυρίως με την παράσταση. Στην παράσταση δηλαδή θα πρέπει να γίνει το σωστό “πάντρεμα”, όπου το μουσικό κομμάτι να υπάρχει, το θεατρικό να συνομιλεί μαζί του, ο λόγος, η κίνηση και να μη κλέβει το ένα το άλλο, αλλά να αναδεικνύει το ένα το άλλο. Δεν σας κρύβω ότι έχω κάνει πολλές φορές μεταφορές κειμένων επί σκηνής, οπότε είμαι εξοικειωμένη με αυτό. Φυσικά οι συνθήκες μπορεί να είναι διαφορετικές, αλλά με τα χρόνια έχω μία γνώση στο να κρατάω κάποια πράγματα χωρίς να προδίδω τον συγγραφέα. Σε αυτή την παράσταση το δύσκολο είναι το “πάντρεμα” όλων αυτών των τεχνών, της μουσικής, του video, της φωτογραφία και του θεατρικού κομματιού”.
