Μία εβδομάδα γεμάτη ειδήσεις ήταν η προηγούμενη, αφού μετά τις αγωνιστικές υποχρεώσεις των ομάδων, είχαμε τα εγκαίνια του κλειστού της Πάρου, αλλά και τις ευχάριστες ειδήσεις για το θέμα με προπονητήριο στα Πευκάκια.
Πάμε να δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή και να τα βλέπουμε ένα-ένα. Η σημαντικότερη είδηση και αφορά τη Σύρο δεν είναι άλλη, από τα ευχάριστα νέα για το προπονητήριο στα Πευκάκια. Η δημοτική αρχή δείχνει να προχωρά την υπόθεση των Πευκακίων και να μετά τις συναντήσεις που είχαν οι αρμόδιοι στην Αθήνα, πλέον το μόνο που απομένει είναι το… όνειρο να πάρει «σάρκα και οστά». Ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης εξασφάλισε μία γενναία χρηματοδότηση και από ότι φαίνεται τα Πευκακία θα αλλάξουν προς το καλύτερο όψη. Ένα όνειρο από όσο θυμάμαι το οποίο ξεπερνά τα δέκα χρόνια. Ένα έργο το οποίο ήταν και είναι αναγκαίο ώστε οι δρομείς, αλλά και οι αθλητές του κλασσικού αθλητισμού να αποκτήσουν το δικό τους… σπίτι. Μέχρι στιγμής οι περισσότεροι αθλητές έχουν κάνει χώρο προπόνησης τους δρόμους του νησιού, αλλά και όσοι τολμηροί αποφασίζουν να… πηδούν τα κάγκελα, το έκαναν τη γυμναστική τους με δική τους ευθύνη. Οι Συριανοί με λίγη υπομονή θα έχουν την ευκαιρία αν όλα πάνε καλά και τρέξουν οι διαδικασίες, να προπονούνται σε ένα ανακαινισμένο γυμναστήριο. Από εκεί και πέρα και με όσα βγήκαν προς τα έξω από τη συνάντηση της Αθήνας, υπήρξαν συζητήσεις και για τους αθλητικούς χώρους του Αθλητικού Κέντρου, που χωρίς αμφιβολία είναι σε τραγική κατάσταση. Βέβαια σε χειρότερη κατάσταση είναι η Α’ κλειστή αίθουσα του αθλητικού κέντρου και αυτή που χρειάζεται άμεσα βελτιωτικά έργα. Η συνέχεια είχε εγκαίνια του κλειστού της Μάρπησσας. Εκεί τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Το κλειστό γυμναστήριο πάρα πολύ καλό, τα παιδιά απέκτησαν έναν αθλητικό πολυχώρο και πλέον θα μπορούν να προπονούνται με μεγαλύτερη άνεση και δεν θα χάνουν μέρες λόγω κρύου, ή κακών καιρικών συνθηκών. Τώρα η Πάρος θα έχει την ευκαιρία να βγάλει ομάδες μπάσκετ, βόλεϊ, αλλά και όσα ακόμη δραστηριοποιούνται σε εσωτερικούς χώρους. Το κλειστό είναι ένα πραγματικό στολίδι το οποίο τόσο τα παιδιά της Μάρπησσας όσο και όλοι οι αθλητές του νησιού θα το ευχαριστηθούν. Τώρα, όσον αφορά τα εγκαίνια, εκεί η Πάρος μένει… μετεξεταστέα, αφού τόσο η εκδήλωση όσο και η φιλοξενία δεν ήταν καλή. Δεν γίνεται να έρχονται στο νησί 2 ομάδες οι οποίες αγωνίζονται στα κορυφαία πρωταθλήματα, αλλά και στην Ευρώπη και να μην τους υποδεχθεί κανείς, πλην του επάρχου. Δεν γίνεται να είναι στο νησί δύο μέρες και να μην τους καλέσει κανείς έστω για μία δεξίωση. Άντε πες πως αυτό το παραβλέπεις και κάνεις και λίγο τα στραβά τα μάτια, δεν γίνεται μετά την ολοκλήρωση των εγκαινίων οι τοπικοί φορείς, να… εξαφανιστούν. Θα μπορούσαν να κάτσουν να δουν έστω το πρώτο σετ και μετά να έφευγαν. Τι έγινε; Έγινε λάθος προγραμματισμός και τα εγκαίνια έπεσαν πάνω στο Ευρωπαϊκό παιχνίδι του Ολυμπιακού με την Γιουβέντους και έπρεπε να το δουν; Θα πρέπει όσοι αναλαμβάνουν μία εκδήλωση να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, ίσως εμείς εδώ στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων να είμαστε λίγο καλομαθημένοι, αλλά και σε άλλα εγκαίνια που έχω πάει σε άλλα νησιά, είχαν τη σωστή βάση. Για να κλείσουμε το κομμάτι των εγκαινίων, η άσχημη εικόνα της φιλοξενίας έκλεισε με το… κερασάκι στην τούρτα την ημέρα που οι ομάδες που αποχώρησαν οι ομάδες, όταν πήραν το καράβι της επιστροφής χωρίς κανείς από τους φορείς του νησιού να βρεθεί στο λιμάνι και να ευχαριστήσει τις ομάδες για την ταλαιπωρία στην οποία δέχθηκαν να μπουν. Το ταξίδι της επιστροφής για όσους δεν γνωρίζουν δεν ήταν και το ευκολότερο, καθώς υπήρχαν δύο τρόποι για να επιστρέψει στη Σύρο, το πρώτο θα έπρεπε οι ομάδες να φύγουν στις 5:30 το πρωί να κάνουν μία μικρή… οδύσσεια στις Κυκλάδες, να έφταναν έως την Άνδρο και στη συνέχεια να φτάσουν στη Σύρο. Ο δεύτερος τρόπος, είχε προορισμό τη Μύκονο και αλλαγή πλοίου. Μετά από όλη αυτή την ταλαιπωρία κανείς δεν βρέθηκε να πει ένα ευχαριστώ στους παίκτες και τις διοικήσεις.
