Καταλήφθηκαν οι πολιτικές καρέκλες τούτου του μικρού τόπου από κάτι ενήλικους πιτσιρικάδες, ανώριμους και αδαής, που επιδεικνύουν συμπεριφορά ανηλίκου και την άσκηση πολιτικής την έχουν μετατρέψει σε παιχνίδι.
-Καλέ παιδάκι θέλεις να παίξουμε;
-Ναι, αμέ. Τι θα παίξουμε όμως;
-Θέλεις να παραβγαίνουμε;
-Ωραία. Θα τρέχουμε και όποιος βγαίνει πρώτος κερδίζει.
Χωρίς όρους και κανόνες, με πλήρη άγνοια κινδύνου και ακόμα μεγαλύτερη ανευθυνότητα, ξεκίνησε μία κόντρα, με στοιχεία ανεμελιάς που αρμόζουν στην παιδική αφέλεια.
Όλα ιδωμένα μέσα από ένα καλειδοσκόπιο, που χρωματίζει τα πάντα γύρω, αφήνοντας τα μεγάλα και σοβαρά στη μοίρα του παραμορφωτικού γυαλιού το οποίο συνθέτει ολοένα καινούρια μοτίβα, μέσα στα οποία η φαντασία ενσωματώνει την πραγματικότητα.
Η παιδικότητα πάντοτε εύρισκε θετική ανταπόκριση από τον κόσμο, ο οποίος μπορεί να αποδέχεται με συμπάθεια την παιδική αθωότητα, όμως όταν αυτή εκλείπει, τότε οι παιδικές συμπεριφορές που επιφέρουν αρνητικά αποτελέσματα όχι μόνο δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές αλλά αντιθέτως εξοργίζουν.
-Τρέχω πιο γρήγορα από σένα.
-Εγώ είμαι πιο γρήγορος, όχι εσύ.
-Κοίτα εγώ πόσο πιο γρήγορα έβγαλα ανακοίνωση πριν από σένα.
-Ναι αλλά εγώ έκανα πρώτος ανάρτηση και σε πρόλαβα.
-Τι λες καλέ. Εγώ έβγαλα και φωτογραφίες.
-Σιγά. Εγώ έβγαλα φωτογραφίες με πιο πολλούς.
-Θα δεις τι θα σου κάνω. Θα μιλήσω πριν από σένα για όλα και εσύ δεν θα προλάβεις.
-Όμως εγώ θα σε προδώσω σε όλους και τότε θα δεις.
Παιδιάστικες συμπεριφορές και αντιδράσεις, λογικές και ενέργειες, που δεν αφήνουν κανένα περιθώριο σοβαρότητας στην αντιμετώπιση των θεμάτων.
Η ουσία κάπου μακριά ξεχασμένη, παραμένει στα αζήτητα, σαν να πρόκειται για το κακό στοιχειό του παραμυθιού, που έχουν φτιάξει και έχουν μπλέξει σε αυτό την πραγματικότητα.
Χαζά παιδιά χαρά γεμάτα, κάνουν τραμπάλα στις καρέκλες της εξουσίας και μετράνε την πολιτική τους αποτελεσματικότητα παίζοντας μακριά γαϊδούρα.
Μόνο που όσο και να φτιάχνουν οι ίδιοι την δική τους ιστοριούλα και να νανουρίζονται με τους δράκους και ξωτικά, δεν μπορούν να πείσουν κανένα και κυρίως να τύχουν της ανοχής και της συγκατάβασης του κόσμου.
Η έλλειψη σοβαρότητας μπορεί να κάνει τα πεντάχρονα συμπαθή όμως δεν γίνεται με τίποτε ανεκτή σε όσους με αυτήν διαχειρίζονται τις τύχες του τόπου.
Η παιδική αφέλεια στη συμπεριφορά ενηλίκων αυτομάτως μετατρέπεται σε γελοιότητα και η ελαφρότητα από παιδικό σκέρτσο φτάνει στην άσκηση διοίκησης να γίνεται επικίνδυνη.
Βλέπεις η συμπεριφορά ενηλίκου έχει ευθύνες και υποχρεώσεις και δεν καθορίζεται από το πόσο σε προκαλεί ο διπλανός σου στο θρανίο.
