Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, (William Shakespeare) ήταν μια ιδιαίτερη μορφή ενός κλασσικού συγγραφέα που τα έργα του διαβάζονται από γενιά σε γενιά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με θερμή αφοσίωση, χαρίζοντας μια μορφή άλλοτε χαράς και ευτυχίας, άλλοτε προσφέροντας ένα είδος «διδασκαλίας» ώστε να γίνει ο αναγνώστης πιο ανθρώπινος και πιο φιλικός.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Σαίξπηρ, ο Άγγλος λυρικός και δραματικός ποιητής και συγγραφέας, γεννήθηκε στο Στράτφορντ στις 23 ή 26 Απριλίου 1564. Κατάγονταν από φτωχή οικογένεια και γι’ αυτό από την παιδική του ηλικία ρίχτηκε στη βιοπάλη. Ασχολήθηκε με διάφορες δουλειές ώστε να κερδίσει χρήματα και να βοηθήσει την οικογένειά του. Το 1852 παντρεύτηκε την μεγαλύτερή του κατά οκτώ χρόνια Άννα Χαθαγουέι και μαζί της απέκτησε τρεις κόρες. Το 1585 έφυγε από το Στράτφορντ με την οικογένειά του και πήγε στο Λονδίνο, πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να έχει μια καλλίτερη δουλειά. Παράλληλα επειδή ήταν ένας άνθρωπος προικισμένος με ευφυΐα και φαντασία ασχολήθηκε και με τη γραφή και με την ανάγνωση κειμένων παλαιών συγγραφέων. Το 1592 εμφανίστηκε ως ηθοποιός και πολύ σύντομα απέκτησε μεγάλη φήμη. Ανέβασε στη σκηνή διασκευές παλαιοτέρων δραματικών έργων. Αργότερα άρχισε να γράφει δικά του πρωτότυπα έργα όπως «Μάταιος ο πόνος του έρωτα», «Οι δυο ευπατρίδες της Βερόνας», «Κωμωδία παρεξηγήσεων» κ.α. Ακολούθησαν και δραματικά έργα, ιδιαίτερα ιστορικά: «Ριχάρδος ο Γ’» κ.α. Ασχολήθηκε ακόμη και με την ποίηση. Δυο μεγάλα και σπουδαία ποιήματά του είναι: «Αφροδίτη και Άδωνης» και «Ο βιασμός της Λουκρητίας» καθώς και πολλά σονέτα που εκδόθηκαν τότε (γύρω στο 1609) σε χωριστή συλλογή.
Από το 1595 σε δικό του θέατρο στο Λονδίνο είχαν ανέβει πολλά σημαντικά έργα του όπως: «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας και Έμπορος της Βενετίας, το Ημέρωμα της Στρίγκλας, Ρωμαίος και Ιουλιέτα που άφησε εποχή και φυσικά συνεχίζει με ιστορικά δράματα όπως «Ερρίκος ο Δ’» κ.α. Η φήμη του είχε αρχίσει να μεσουρανεί και η τότε βασίλισσα Ελισάβετ τον κάλεσε στην Αυλή της για θεατρικές παραστάσεις και φυσικά η περιουσία του άρχισε να αυξάνεται. Πλήρωσε τα χρέη του πατέρα του, αγόρασε πολυτελέστατο σπίτι στη γενέτειρά του, καθώς και κτήματα δεντροφυτεμένα. Η καλλιτεχνική του και η οικονομική επιτυχία του, του δημιούργησαν αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία και τον βοήθησαν σε νέες επιτυχίες με νέα έργα όπως: «Πολύ κακό για το τίποτε», «Δωδεκάτη νύχτα» κ.α. Αυτή ήταν η πρώτη επιτυχημένη περίοδος της ζωής του. Μετά το 1600 άλλαξε λίγο η προσωπική ζωή του. Τότε πέθανε ο πατέρα του (1601) και η βασίλισσα Ελισάβετ που εκτιμούσε το έργο του. Όπως γράφουν οι κριτικοί των έργων του «η πίκρα του και η απογοήτευσή του καθρεπτίζονται στον: «Ιούλιος Καίσαρ» και στο «Άμλετ».
Αργότερα (1608 και μετά) ακολούθησε μια σειρά δραματικών έργων όπως: «Οθέλος», «Μάκβεθ» Βασιλιάς Λήρ»,«Αντώνιος και Κλεοπάτρα» κ.α.
Όσο περνούσαν τα χρόνια ξαναβρήκε τη γαλήνη και τη διάθεση για νέα δημιουργία όπως: «Τρικυμία», «Χειμωνιάτικο παραμύθι» κα. Από το 1618 και μετά σταμάτησε τη γραφή και θέλησε να αναπαυθεί.
Επέστρεψε στη γενέτειρά του στο Στράτφορντ, όπου έζησε σε απόλυτη ηρεμία τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Εκεί πέθανε στις 23 Απριλίου 1516 και θάφτηκε στον περίβολο της ενοριακής του εκκλησίας, όπου έχει στηθεί μνημείο προς τιμήν του.
Σαίξπηρ, οικουμενικός!
Τα Σαιξπηρικά του διαβάζονται και παίζονται σε θέατρα και κινηματογράφους παντού στον κόσμο από τον 16ο αιώνα έως σήμερα αδιαλείπτως κι έχουν χαρίσει την αθανασία στον δημιουργό τους. Μέσα από τα έργα του διακρίνει κανείς την ανθρώπινη ευαισθησία, την ανθρώπινη φύση, τα ελαττώματα, τις αντιφάσεις, την μεγαλοσύνη, την αγάπη και έχει γράψει πολλές βασικές αλήθειες που ισχύουν για όλους τους καιρούς και τότε και σήμερα.
Το πνευματικό και θεατρικό του έργο είναι κολοσσιαίο. Συνολικά έγραψε 37 έργα από τα οποία τα 14 είναι κωμωδίες τα 10 είναι ιστορικά δράματα και τα 13 είναι τραγωδίες. Βέβαια σύμφωνα με τις γνώμες και τα γραπτά κείμενα πολλών αξιόλογων ιστορικών και συγγραφέων «ο Σαίξπηρ δεν ήταν ένας συνηθισμένος συγγραφέας γραφείου, ήταν ένας επαγγελματίας με μεγάλη εμπειρία και τέλεια γνώση των απαιτήσεων των ανθρώπων.
Ακόμη διέθετε μοναδική τέχνη και τεχνική! Με επιδεξιότητα ιδιαίτερη συνδύασε το ρομαντισμό με την πιο πεζή και βάναυση πραγματικότητα, την αληθινή ποίηση με τον νατουραλισμό…» «Ο Σαίξπηρ είναι μεγάλος ποιητής, ο ιδεώδης καλλιτέχνης, ο ασύγκριτος ζωγράφος της πραγματικότητας και της ζωής. Κατόρθωσε να ενσαρκώσει στο έργο του όχι μόνο το πνεύμα και την ουσία του αιώνα του, αλλά και όλης της ανθρωπότητας όλων των αιώνων.
Γι’ αυτό και δικαιολογημένα θεωρείται ως πιο ο μεγάλος μετά τον… Αισχύλος δραματικός ποιητής όλων των αιώνων….Η αναγνώριση της αξίας του είναι γενική…», «Εκατομμύρια λέξεις έχουν γραφτεί ανά τον κόσμο, για τον Σαίξπηρ, διερευνώντας κάθε επί μέρους πτυχή του έργου του…Ο Σαίξπηρ έχει γράψει το κείμενο και της σύγχρονης ζωής και του ανθρώπου. Λόγια του Άμλετ: Τι έργο τέχνης ο άνθρωπος!» από κείμενο του καθηγητού Π. Ιωακειμίδη.
Ο Σαίξπηρ στη Σύρο!
Το θέατρο ΑΠΟΛΛΩΝ στην Ερμούπολη από τον 19ο αιώνα έως σήμερα έχει πολλές φορές «υποδεχθεί» από επαγγελματικούς θιάσους, αλλά και από ερασιτεχνικούς θεατρικά έργα του Σαίξπηρ όπως «Δωδεκάτη νύχτα», «Άμλετ» «Τρικυμία» κα.
Και η Σύρος βέβαια θεωρείται ένα νησί του Πολιτισμού και της γνώσης και φυσικά της γνωριμίας με τα σοβαρά θεατρικά έργα.
Πολλοί ιστορικοί αναφέρουν ότι ο Σαίξπηρ είναι γνωστός στον κόσμο ολόκληρος ανεξάρτητης γνώσης και πολιτισμού.
