Το φετινό ημερολόγιο του Συλλόγου της «Κατ’ Οίκον Νοσηλείας», το κοσμούν οι πανέμορφες ζωγραφιές του Μιχάλη Μακρουλάκη που όπως γράφει…έκανε αυτές τις ζωγραφιές μετά από επίσκεψη του σ’ αυτά τα φανταστικά τοπία τις ΔΡΑΚΟΛΙΜΝΕΣ πριν από αρκετά χρόνια. Ένας φίλος του του είχε περιγράψει αυτές τις μυστηριώδεις λίμνες στα 2000 μέτρα ψηλά στα βουνά της Ηπείρου. Έζησε τρεις μέρες ταλαιπωρίας σε όντως μυστηριώδη εξωγήινα τοπία, αλλά με κακό καιρό, ψιλόβροχο και ένα ασπρουλιάρικο φως. Και ο ύπνος το βράδυ ήταν σε αντίσκηνο. Έμειναν, όμως στη μνήμη του μερικά ονόματα όπως Πάπιγκο, Τύμφη, Αστράκα, Γκαμήλα…Σμόλικας που με τον καιρό έγιναν μυθικά.
Πριν λίγα χρόνια ξανασυνάντησε αυτά τα ονόματα και τις εικόνες σε μια έκθεση της καλής ζωγράφου Μαριλίτσας Βλαχάκη. Οι ΔΡΑΚΟΛΙΜΝΕΣ του έφεραν στη μνήμη του το δικό του ταξίδι και ένοιωσε σχεδόν πόνο για κάτι πολύτιμο που είχε αφήσει και είχε χάσει. Πριν λίγο καιρό ενθουσιάστηκε από μια φωτογράφιση της Αστράκας που είδε να καθρεφτίζεται στα νερά της Δρακολίμνης της Τύμφης.
Με τη βοήθεια του φίλου του Νίκου Πονηρού, βρέθηκαν πολλές και ωραίες εικόνες των λιμνών που είχε επισκεφθεί κάποτε. Έτσι κάπως, σαν τάμα, έκανα αυτές τις ζωγραφιές - παραλλαγές κυρίως του ίδιου θέματος - ερευνώντας τις δυνατότητες του ρυθμού του φωτός και του χρώματος αλλά και σε ανάμνηση εκείνου του φίλου που δεν υπάρχει πια…». Έτσι τελειώνει τον πρόλογό του ο Μιχάλης Μακρουλάκης στο υπέροχο ημερολόγιο του Συλλόγου της «Κατ’ Οίκον Νοσηλείας».
Εμείς οι Συριανοί είμαστε υπερήφανοι για τον καλό φίλο και σπουδαίο ζωγράφο που τιμά το νησί μας.
ΙΩΑΝΝΙΝΑ - Ιανουάριος 2016
Η Ήπειρος είναι η περιοχή της Ελλάδας όπου γεννήθηκαν οι περισσότεροι και σπουδαιότεροι ευεργέτες της χώρας μας.
Έχω την τύχη να έχω φίλη και παλιά συμφοιτήτρια που ζει και δραστηριοποιείται στα Γιάννενα και έχει πάντα επιτυχίες! Ανταλλάξαμε «επισκέψεις» στις πόλεις μας και «αλληλοξεναγηθήκαμε». Και φυσικά η Μαίρη (έχουμε το ίδιο όνομα) μαζί με την αδελφή της Αγλαΐα θέλησαν να μας συνοδεύσουν ώστε να δούμε και να γνωρίσουμε, όσο γινόταν, τις «κρυφές ομορφιές» της Ηπείρου στο Πάπιγκο με τις πανέμορφες λίμνες και όχι μόνο, σ’ ένα ταξίδι μας στα Γιάννενα.
Όταν είδα το ημερολόγιο της «Κατ’ Οίκον Νοσηλείας» με τις ζωγραφιές του Μ. Μακρουλάκη, σκέφθηκα ότι οι φίλες μου στα Γιάννενα θα έπρεπε να το… «υποδεχθούν». Ήταν το δώρο μου για τη νέα χρονιά. Και… οι δυο κυρίες μου απάντησαν με την ακόλουθη επιστολή.
«Αγαπημένοι μας,
Καλή Χρονιά! Με Υγεία και χαρά! Τι ευχάριστη έκπληξη το Ημερολόγιο σας του 2016, με θέμα Ηπειρωτικό, την Δρακόλιμνη της Γκαμήλας στην οροσειρά της Τύμφης! Επειδή είμαι ορειβάτης και την έχω επισκεφθεί και χαρεί πολλές φορές, πράγματι έχει μια ξεχωριστή ομορφιά στα 2.100 μ. που βρίσκεται. Είναι και αυτή μια από τις άπειρες κρυφές ομορφιές της Πατρίδας μας. Και η Δρακόλιμνη της Γκαμήλας είναι πολύ εντυπωσιακή όταν αρχίζουν να λιώνουν τα χιόνια, προς τα τέλη Μαΐου και πέφτουν μέσα και επιπλέουν «παγόβουνα»! Επιδιώκουμε τέτοια εποχή να ανεβαίνουμε στη Δρακόλιμνη και να απαθανατίζουμε ξεχωριστές εικόνες από τα βουνά μας!
Φίλοι μας, εσείς έχετε την απέραντη γαλάζια θάλασσα! Εμείς έχουμε τα ψηλά βουνά κι όλα αυτά κάνουν την Ελλάδα μας, που όπως λέει ο Σεφέρης «Η Ελλάδα παντού με πληγώνει».
Κι όλα αυτά, κι η θάλασσα και τα βουνά μας, είναι η ιστορία μας.
Ο καταξιωμένος Συριανός ζωγράφος Μιχάλης Μακρουλάκης απέδωσε μα τον χρωστήρα του επιτυχέστατα την ομορφιά του τοπίου. Εντυπωσιάζει η απόδοση του όλου χώρου σε διαφορετική εποχή και ώρα.
Το Ημερολόγιο σας, εκτός από το αισθητικό μέρος, έχει μια ιδιαιτερότητα γιατί είναι του Συλλόγου σας, ο οποίος επιτελεί και ήδη αριθμεί «20 χρόνια προσφοράς στον συνάνθρωπο»! Υπάρχει ωραιότερο έργο απ’ αυτό; Βοήθεια και συμπαράσταση στον ασθενή, στο μοναχικό άτομο; Τι ανώτερο από τον σκοπό του Συλλόγου σας «που είναι η παροχή φροντίδας με εθελοντική προσφορά και δωρεάν κατ’ οίκον νοσηλεία από έμμισθο νοσηλευτικό προσωπικό προς όλους τους κατοίκους της Σύρου, ανεξαρτήτως ηλικίας και οικονομικής κατάστασης» Παράλληλα και οι εθελοντικές ομάδες σας με ανάλογες δραστηριότητες. Μπράβο σας! Το Ημερολόγιο σας δεν απεικονίζει μόνο φυσικές ομορφιές, αλλά και ομορφιά ψυχής! Καλή Δύναμη!
Σε όλους Συγχαρητήρια!
Με πολλή αγάπη
Μαίρη και Αγλαΐα
ΠΗΡΑΜΕ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Ένα μικρό αφιέρωμα στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων.
Πέρασαν 103 χρόνια από την ιστορική μέρα που ελευθερώθηκαν τα Γιάννενα από τους Τούρκους. ΄Ηταν 21 Φλεβάρη του 1913! Ξαστέρωσε ο ουρανός της Ηπείρου και ανάσανε όλη η Ελλάδα με εθνική περηφάνια. Τα Γιάννενα λευτερώθηκαν ύστερα από πέντε αιώνες σκληρής τυραννίας κάτω από τον τουρκικό ζυγό. Ο Εσάτ πασάς παραδίδει την πόλη και ο ελληνικός στρατός μπήκε μέσα θριαμβευτής. Οι σκλαβωμένοι Ηπειρώτες ανάσαναν επιτελούς αέρα λευτεριάς. Τα θρυλικά Γιάννενα «τα πρώτα στ’ άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα», γονατίζουν μπροστά στους ελευθερωτές στρατιώτες ζητωκραυγάζοντας. Αγκαλιάζουν και φιλούν τα στρατευμένα παιδιά της πατρίδας. Για να ξημερώσει όμως αυτή η χαρούμενη μέρα απαιτήθηκαν σκληροί αγώνες και τρομακτικές θυσίες. Χύθηκαν ποταμοί αίματος. Ο αγώνας για την πολυπόθητη λευτεριά της Ηπείρου ήταν τραχύς και δύσκολος. Ο Ελληνικός στρατός ήταν δυνατός και ψυχωμένος και ρίχτηκε στον αγώνα και χάρισε τον άνεμο της λευτεριάς στους σκλαβωμένους Ηπειρώτες, παρά το κρύο, τον παγερό άνεμο και τα παγωμένα χιόνια των Ηπειρωτικών βουνών. Και τότε οι καμπάνες στις εκκλησίες ήχησαν χαρμόσυνα, πανηγυρικά. Ευχαριστίες στον θεό για την λύτρωση της πόλης.
Η μέρα 21 Φλεβάρη του 1913, είναι ακόμη μια μεγάλη ιστορική μέρα της Ρωμηοσύνης. Σε τρεις μέρες είναι η μεγάλη γιορτή στα Γιάννενα!
Αγαπητές μου φίλες, Μαίρη και Αγλαΐα σας ευχαριστώ πολύ για την ωραία επιστολή σας.
