Of Course and I speak English, sun of the beach! Και I speak και I write, εξίσου well. Don’t get on my nerves, because i will get you down an oil lamp. Που θα με πεις εμένα αδαή, little stupid. Δεν ψάχνω κάποιον να μου κάνει τις δουλειές, παρέα θέλω να οργώσουμε μαζί το μαγευτικό London. Να βγάλουμε selfie στο Μπιγκ Μπεν, να φωτογραφηθούμε με τα κέρινα της Μαντάμ Τισό, να ανέβουμε στο κόκκινο λεωφορείο, να επισκεφτούμε το Αββαείο του Ουέστμινστερ, το Αββαείο του Ντάουντον, το Νότινγκ Χιλ και τον Χιου Γκραντ. Γιατί δεν έρχεται κανείς; Θα κεράσω fish and chips.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μπορώ να τα βγάλω πέρα και χωρίς λινγκουαφόν στο αυτί μου. I play English language at my fingers and άι γουίλ προύβιτ, ράιτ νάου. Φέρι μποτ, χάι σπιντ, μπλου σταρ, σπιντ ράνερ, Μόνικα Λεβίνσκι. Δε ζητάω από κανέναν να μου κάνει τον διερμηνέα, ταξιδάκι αναψυχής του προσφέρω. Παράτα γυναίκα, παιδιά και φρονιμίτες και έλα να περιπλανηθούμε στη γενέτειρα των Beatles, των Spice Girls, των Take Three, sorry Take That. Και αν σε ψάχνει το έτερόν σου ήμισυ, που το ‘χεις σε εκτίμηση, write her a letter. I have a wonderful time. Kisses from Tamesis River.
Γίνεται να είμαστε ένας τουριστικός τόπος και να αμφισβητούνται οι γνώσεις και το επίπεδό μας στην αγγλική γλώσσα; That’s ανμπιλίβαμπολ. Carpet γινόμαστε για τους επισκέπτες. Πριν ακόμα ανοίξει η μπουκαπόρτα του πλοίου, είμαστε στο λιμάνι και τους προϋπαντούμε. Good Morning, Welcome to our beautiful island, γιου γοντ ε ρουμ; Ακόμα και διστακτικοί να είναι στην αρχή, εμείς προσπαθούμε να σπάσουμε τον πάγο. «Come to us». Τσιπ, τσιπ. Τώρα εννοούμε «Τσιπ και Ντέιλ»; «Μικρο-τσιπ»; «Τσιπ-ουρο»; Κάποιοι το ρισκάρουν κι έτσι, έχουμε και πελάτες, αλλά και ανθρώπους για να κάνουμε εξάσκηση στα αγγλικά μας. «What weather do you do in your town?” (τί καιρό σας κάνει στην πόλη σας;).
Άλλωστε δεν είμαστε ένας προορισμός μόνο για μία συγκεκριμένη εποχή τον χρόνο. Είμαστε four seasons. Όχι σαν αυτά στα νησιά Bora Bora, στο Παρίσι και στο Σίντνεϊ. Πιο εγχώριες καταστάσεις. Ο τόπος μας διακρίνεται για την ομορφιά, την ιστορία, τον πολιτισμό, το σόσιαλ κοχέσιον (κοινωνική συνοχή) και την ευρηματικότητά του, ενώ προτείνεται για παιδιά και αντάλτς (ενήλικες). Καταρχάς, είμαστε από τους λίγους που γιορτάζουν μεγαλοπρεπώς όλες τις σημαντικές γιορτές της εκκλησίας μας. 6 Αυγούστου: Της Μεταμορφώσεως. Μεγάλο Σάββατο: Της Αναστάσεως. 39 ημέρες μετά το Πάσχα: Της Αναλήψεως. Μάιο – Δεκέμβριο: Της Αναπλάσεως. Όταν σε ανέπλασε ο Θεός, πρέπει να είχε προφανώς inspiration, great inspiration. Όλο αυτό το διάστημα, θα διοργανώνονται επετειακές εκδηλώσεις ή αλλιώς εκδηλώσεις μνήμης. Θα ξεριζώνουμε τα φυτά του κήπου μας, θα τα φυτεύουμε σε άλλες γλάστρες, θα ανοίγουμε χαντάκια, θα τις περιφράζουμε με κοτετσόσυρμα και όλη μέρα θα σκάβουμε και θα τρυπάμε.
Όλα αυτά θα προβάλλουμε στο βροχερό Λονδίνο. Θα πιάσουμε τους Εγγλέζους από την εσάρπα και θα τους τραγουδήσουμε «come with me για να τη βρεις, με τακούνι ή πασούμι, θα σ’ αρέσει να το δεις, θα σου δώσω και λουκούμι». Και στο κάτω κάτω έχουμε παρακολουθήσει και ένα “Your face sounds familiar”. Αν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, θα αρχίσουμε τις μιμήσεις ή την παντομίμα. Μπορούμε να τους κάνουμε τη Μαρινέλλα, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τη Νάνα Μούσχουρη. Και μετά αρχίζει το τζέρτζελο. «Έλα, να πάμε στο νησί (κάνε το πλοίο που περνάει από Κάβο Ντόρο), η μάνα σου (ψάξε τα σόγια), εγώ κι εσύ». Το σίγουρο είναι ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, θα κάνουμε αισθητή την παρουσία μας και φυσικά θα έχουμε συλλέξει άφθονο υλικό για να ανεβάσουμε στο facebook.
