Πόσο θα ήθελες αλήθεια να γίνει ένα θαύμα και να μην μπορώ πια να υψώνω φωνή!
Εγώ και άλλοι πόσοι σαν κι εμένα που τολμούν και αρθρώνουν λόγο ενάντιο σε αυτόν που σε βολεύει.
Έτσι, από τη μία στιγμή στην άλλη να γίνει πραγματικότητα η ευχή σου και όλοι εμείς να πάψουμε να μιλάμε, να γράφουμε, να εκφραζόμαστε.
Μα για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να πάψουμε να σκεφτόμαστε.
Πόσο εξυπηρετικό θα ήταν αυτό για σένα!
Βλέπεις, αυτό που θεωρείς ως το χειρότερο όλων είναι να λειτουργεί η σκέψη, να υπάρχουν άνθρωποι που διαθέτουν κρίση και μπορούν να διακρίνουν την πραγματικότητα πίσω από την ωραιοποιημένη εικόνα που εσύ θέλεις να παρουσιάσεις.
Απλώς καταλαβαίνουν όλα αυτά που θέλεις να αποκρύψεις, αυτά από τα οποία προσπαθείς, με κάθε τρόπο, να αποπροσανατολίσεις, για να μη φανεί η αδυναμία και η ανεπάρκεια σου.
Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι μόνο και μόνο επειδή τόλμησαν να ασχοληθούν και να εντοπίσουν τα κακώς κείμενα, να γίνονται αποδέκτες των τυφλών επιθέσεων σου.
Τη βρώμικη δουλειά την αποδέχονται προθύμως τα πρωτοπαλίκαρα σου, που αναλαμβάνουν να βρίσουν, να εξευτελίσουν, να υποβιβάσουν, να σπιλώσουν, να απαξιώσουν τους σκεπτόμενους αντιδρώντες.
Και τότε περιχαρής αυτή η μικρή κλειστή κάστα των αρεστών σου αλαλάζει την ικανοποίηση της, με αλληλοπαινέματα για τους εξυπνακίστικους σχολιασμούς και με αλληλοεπιβεβαιώσεις της κατινιάς τους, σερνάμενοι μέσα στα σάλια της γλοιώδους τους υποτέλειας.
Πέρα από την αστειότητα που εκπέμπει η ανοησία, τόσο η δική σου όσο και των παρατρεχάμενών σου, είναι κι αυτός ο πικρός οίκτος που προκαλείται από το τόσο ευτελές επίπεδο στο οποίο έχετε καταποντίσει τη δημόσια ζωή.
Βλέπεις επιλέξατε να ακολουθήσετε μία παλαιομοδίτικη τακτική, που δοκιμάστηκε επί μακρόν και πλέον έχει ξεφτίσει και δεν πείθει.
Όμως εκεί έξω είναι όλοι αυτοί που αρνούνται να παρασυρθούν σε αυτό τον κατήφορο, που απορρίπτουν τέτοιες πρακτικές και δεν υποκύπτουν σε εκφοβισμούς.
Είναι αυτοί που παραμένουν σκεπτόμενοι, που έχουν κριτήριο, που μπορούν να διακρίνουν την πραγματικότητα, που δεν παραμυθιάζονται.
Μαζί μ’ αυτούς κι εγώ, που παρά τον πόλεμο και τη λάσπη δεν σκοπεύω να φιμωθώ, ούτε να στριμώξω τη σκέψη μου στη στενότητα της δικής σου λογικής.
Κι όσο κι αν θέλεις, σιγά μη σου κάνω τη χάρη.
