Με μεγέθυνση έως τον βαθμό παραμόρφωσης παρουσιάστηκε, μέσω δημοσιευμάτων, ένα κοινωνικό θέμα, επί χρόνια γνωστό στην τοπική κοινωνία της Σύρου, αλλά και αντιμετωπίσιμο από τους φορείς, στο μέτρο που ο εμπλεκόμενος επιτρέπει, οδηγώντας τελικά σε μια αναπαραγωγή με αρνητικό αντίκτυπο για το νησί.
Η δημοσιοποίηση της καθημερινότητας ενός ατόμου με συγκεκριμένη ψυχοκοινωνική συμπεριφορά και επιλογής ενός ακραίου τρόπου διαβίωσης, με τους αρμόδιους φορείς να εγκαλούνται για έλλειψη ενδιαφέροντος στην αντιμετώπιση του προβλήματος, προκάλεσε καταιγισμό ανακοινώσεων και δημοσίων τοποθετήσεων εκ μέρους τους.
Δήμος και εκκλησία, στις πλάτες των οποίων πέφτει το βάρος της παροχής κοινωνικής υποστήριξης ανάλογων περιπτώσεων, προέβησαν στη δημοσιοποίηση στοιχείων, προκειμένου να διευκρινιστούν οι πλευρές του θέματος που δεν είχαν διερευνηθεί, με αποτέλεσμα αυτό να παρουσιαστεί παραποιημένο.
Σαφώς και η ανάδειξη κοινωνικών προβλημάτων αποτελεί μέρος του ρόλου που επιτελεί ένα ενημερωτικό μέσον, αρκεί να μην αλλοιώνεται η πραγματικότητα από την «κίτρινη» οπτική θεώρησης των πραγμάτων.
Η δημόσια προβολή ατόμων με προβλήματα ειδικής αντιμετώπισης, πρέπει να τυγχάνουν και ειδικής προστασίας, πρωτίστως από τα Μέσα, καθώς η χρησιμοποίηση τους ως αναλώσιμη πρώτη ύλη, στον βωμό της αύξησης της αναγνωσιμότητας, δεν διαφέρει και πολύ από τον δημόσιο διασυρμό.
Ο τρόπος προβολής, από την άλλη πλευρά, αλλά και η αναπαραγωγή που έτυχε το συγκεκριμένο θέμα, παρουσίασαν μία εικόνα της τοπικής κοινωνίας της Σύρου, πολύ μακράν της βαθιάς ευγένειας και του ουσιαστικού πολιτισμού που αυτή διαθέτει, προσβάλλοντας την στο σύνολο της.
Το να επιχειρείται δε, βάση μίας μικρόψυχης και κοντόφθαλμης λογικής, η πλάγια στοχοποίηση άλλων Μέσων, οδηγεί σε ίδια γελοιοποίηση, με τον αποπροσανατολισμό από το θέμα το οποίο θεωρητικά υπερασπίζεται.
Παράλληλα, επιβεβαιώνει πως εξ ιδίων προκύπτει η κρίση περί «καθοδήγησης» και «ποδηγέτησης», λόγω της αποδεδειγμένα άρρηκτης σχέσης του εγκαλούντος με πρόσωπα που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα.
Άλλωστε οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως προστάτες των κατατρεγμένων και κοινωνικά αδυνάτων, οφείλουν πρωτίστως να λειτουργήσουν με ανθρωπιστικά, φιλολαϊκά, φιλεργατικά και κοινωνικά κριτήρια πρώτα έναντι των ίδιων των συνεργατών τους και κατόπιν να υψώνουν κορώνες φιλευσπλαχνίας.
Τα στοιχεία
Προκειμένου να αποτυπωθεί η πραγματική εικόνα σχετικά με τον διαβιούντα υπό απόλυτη πενία συμπολίτη μας, παρατίθενται τα πραγματικά ποσά που λαμβάνει ως οικονομική ενίσχυση, αλλά και οι υπηρεσίες που του παρέχονται.
Το κόστος, είτε ως απευθείας χρηματοδότηση, είτε ως παροχές, είναι στα επίπεδα της εκ του νόμου οριζόμενης αντιμετώπισης ανάλογων περιπτώσεων, φτάνοντας να είναι έως και προκλητικά ευνοϊκό έναντι άλλων ενδεών πολιτών, που αντιμετωπίζουν προβλήματα διαβίωσης, όταν βιοπορίζονται με προνοιακά βοηθήματα, όχι μόνο οι ίδιοι αλλά και οι οικογένειες τους, με την αξιοπρέπεια να μην τους επιτρέπει να αιτηθούν βοήθειας είτε από την εκκλησία είτε από τον Δήμο.
Συγκεκριμένα λαμβάνει ανά δίμηνο το προνοιακό βοήθημα βαριάς αναπηρίας, ύψους 626 ευρώ, επίσης κατά το τελευταίο εξάμηνο και κατόπιν ενεργειών του Δήμου, λαμβάνει 200 ευρώ τον μήνα βάση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.
Πέραν αυτών, λαμβάνει ανά δίμηνο οικονομικό βοήθημα από τον Σύλλογο φιλόπτωχου του Ι.Ν. της Κοίμησης, όπως και σε τακτική βάση λαμβάνει οικονομική συνδρομή και από το φιλόπτωχο ταμείο της Ι. Μητροπόλης.
Παράλληλα, να αναφερθεί πως εκτός της πλήρους ιατροφαρμακευτικής του κάλυψης, με μηδενικό κόστος για τον ίδιο, ο Δήμος καλύπτει και το έξοδο της ένεσης που πρέπει κάθε μήνα να κάνει στο νοσοκομείο, το οποίο ανέρχεται σε 315 ευρώ.
Οι απασχολούμενες υπάλληλοι του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι», έχουν αναλάβει το πλύσιμο και το σιδέρωμα του ρουχισμού του, ενώ παρά τις επανειλημμένες προτάσεις για χρήση του μπάνιου στο ΚΑΠΗ για την προσωπική του υγιεινή, ο ίδιος αρνήθηκε.
Όπως αναφέρεται και στις ανακοινώσεις των φορέων που παρέχουν κοινωνική φροντίδα, στο εν λόγω άτομο καλύπτεται η καθημερινή του σίτιση, όπως και η κατά διαστήματα στέγαση του, όταν ο ίδιος το επιθυμούσε.
Κατόπιν αυτών γίνεται αντιληπτό πως η παρουσίαση του θέματος ήταν τελείως επιφανειακή, όπως και η αναπαραγωγή του, η οποία έγινε άκριτα, παρουσιάζοντας μία εικόνα όχι μόνο για την συγκεκριμένη υπόθεση, αλλά και για ολόκληρο το νησί, πολύ μακράν της πραγματικότητας.
Η ανακοίνωση του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης
«Με αφορμή δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, αναφορικά με συμπολίτη μας ο οποίος παρουσιάζεται εδώ και λίγο καιρό ότι είναι άστεγος και κατοικεί σε ερειπωμένη κατοικία περιφερειακά της πόλης, ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης, αν και δεν θα ήθελε, θεωρώντας ότι δεν είναι θεμιτό να διαπομπεύεται ένας άνθρωπος για λόγους τηλεθέασης/ακροαματικότητας, και στο πλαίσιο αποκατάστασης της αλήθειας, αναγκάζεται να ανακοινώσει τα εξής:
Το πρόβλημα του συμπολίτη μας είναι γνωστό από την πρώτη στιγμή στον Δήμο, στελέχη του οποίου βρίσκονται δίπλα του προσπαθώντας με κάθε τρόπο και σε κάθε επίπεδο να τον συνδράμουν. Ο συμπολίτης μας, τα προβλήματα του οποίου είναι πολυσύνθετα, οπωσδήποτε δεν εξαντλούνται στα περιγραφόμενα από τα Μέσα και -φυσικά- δεν είναι δυνατόν να αποτελούν αντικείμενο δημόσιας συζήτησης, λόγω του ειδικού βάρους τους, είναι ενταγμένος σε όλες τις διαθέσιμες κοινωνικές δομές του Δήμου (τακτικές και έκτακτες, είτε με τη μορφή εισοδηματικής ενίσχυσης είτε με τη μορφή υλικής και ψυχοκοινωνικής στήριξης).
Πιο συγκεκριμένα:
· ο συμπολίτης λαμβάνει προνοιακό επίδομα βαριάς αναπηρίας (έχει ενταχθεί το έτος 1999 και το επίδομα συνεχίζεται έως τις 31/8/2017 με δικαίωμα επανεξέτασης).
· από τον Νοέμβριο 2014 έως και τον Απρίλιο 2015 επιδοτείται μηνιαίως από το Εγγυημένο Κοινωνικό Εισόδημα, στο οποίο εντάχθηκε με ενέργειες της Υπηρεσίας.
· κατέχει βιβλιάριο ανασφαλίστων της Πρόνοιας (δωρεάν πρόσβαση στο Νοσοκομείο και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς καμία οικονομική συμμετοχή ούτε στα φάρμακα).
· καθημερινώς σιτίζεται από τα «Γεύματα Αγάπης» (συσσίτιο του Δήμου).
· μέσω του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» καλύπτονται και οι υπόλοιπες ανάγκες του.
· η Κοινωνική Λειτουργός ασχολείται σχεδόν καθημερινά με την υπόθεση του συμπολίτη μας, εδώ και τουλάχιστον 5 μήνες.
Τον τελευταίο ενάμιση μήνα το κεντρικό και δυσεπίλυτο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι το στεγαστικό. Από τη στιγμή που ο άνδρας αυτός έμεινε χωρίς στέγη, ο Δήμος βρίσκεται καθημερινώς σε αναζήτηση νέας οικίας για να εκμισθωθεί εκ νέου από τον ίδιο ή/και από τον ίδιο και μέλος της οικογένειάς του. Δυστυχώς, ενώ αρκετοί ιδιοκτήτες διαθέτουν μικρές κατοικίες έναντι μικρού μηνιαίου μισθώματος, στο οποίο θα ήταν εφικτό να ανταποκριθεί ο συμπολίτης μας, εντούτοις, η κατάληξη σε συμφωνία δεν είναι μια εύκολη διαδικασία.
Ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης απευθύνει και δημοσίως έκκληση σε ιδιοκτήτες κατοικιών στην Ερμούπολη, οι οποίοι/ες είναι διατεθειμένοι/ες να διαθέσουν την ιδιοκτησία τους έναντι χαμηλού μισθώματος, προκειμένου ο συμπολίτης μας να βρει στέγη.
Για τον λόγο αυτόν, παρακαλεί όσους και όσες διαθέτουν κενές μικρές κατοικίες να απευθυνθούν στην Κοινωνική Λειτουργό του Δήμου, στο τηλέφωνο 22810 81001. Το κτήριο της Κοινωνικής Υπηρεσίας βρίσκεται στην οδό Κ. Μαρούλη & Μαυρομουστάκη 9 στην Ερμούπολη (κτήριο ΚΑΠΗ).
Καταλήγοντας, η περίπτωση του συγκεκριμένου συμπολίτη μας, φρονούμε ότι θα έπρεπε να τύχει περισσότερο καλόπιστης και δεοντολογικά ορθής αντιμετώπισης εκ μέρους συγκεκριμένων ΜΜΕ, τα οποία δεν θεώρησαν σκόπιμο κατά την δημοσιογραφική τους έρευνα να επικοινωνήσουν με το Δήμο Σύρου - Ερμούπολης ή/και με άλλους φορείς οι οποίοι συνδράμουν υλικά ή/και οικονομικά τον συγκεκριμένο συμπολίτη μας, επιλέγοντας στο βωμό της πρόσκαιρης ακροαματικότητας τη διαπόμπευση του ιδίου, του Δήμου μας και της τοπικής κοινωνίας τόσο εντός των ορίων της Σύρου όσο και της ελληνικής επικράτειας, μιας που η υπόθεση αυτή πήρε μεγάλες διαστάσεις δημοσιότητας».
Η ανακοίνωση της Μητρόπολης
«Αναφορικά με δημοσιεύματα, που εξέθεσαν πανελληνίως τον ευγενή, πολιτισμένο και κατά παράδοση φιλάνθρωπο Συριανό Λαό, αλλά και την Ιερά μας Μητρόπολη και τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, σχετικά με την περίπτωση του κ. Λευτέρη Ζαράνη, από τον επί τεσσαρακονταετία Εφημέριο του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Πρωτοπρ. Κωνσταντίνο Κοντό, ανακοινώνονται τα ακόλουθα, προς όσους δεν γνωρίζουν, αλλά και προς όσους θα όφειλαν, ως εκ του λειτουργήματός τους, να γνωρίζουν:
1. Πριν περίπου μια δεκαετία, ο Ναός του είχε ενοικιάσει σπίτι, όπισθεν ακριβώς αυτού, στην οδό Ασκληπιού, και πλήρωνε το ενοίκιο και τα άλλα πάγια έξοδά του (π.χ. ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ), αλλά μετά από έξι μήνες η μητέρα του τον πήρε μαζί της.
2. Μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήρθε πάλι στο Ναό, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να συγκατοικήσει άλλο με τη μητέρα του και τα αδέλφια του και ζητούσε να του βρούμε ξανά σπίτι. Του νοικιάσαμε και πάλι σπίτι στη περιοχή "Πευκάκια", ιδιοκτησίας κυρίας Πηνελόπης Γκιουζέλη. Εκεί, άρχισε να δημιουργεί προβλήματα στους περιοίκους, κάνοντας υπερβολικό θόρυβο, πετώντας αυγά και άλλα παρόμοια, με αποτέλεσμα να εισπράττουμε τη δυσαρεστεί των γειτόνων του. Μετά από λίγο καιρό εγκατέλειψε και αυτό το σπίτι και πήγε πάλι με τη μητέρα του.
3. Απευθυνθήκαμε στον υπεύθυνο του Γηροκομείου Ταλάντων, της Ιεράς Μητροπόλεως, ο οποίος του πρότεινε να διαμένει στο Ίδρυμα, με όλη τη σχετική περίθαλψη, αλλά εκείνος απέρριψε την πρότασή του κατηγορηματικά.
4. Εκ παραλλήλου, η μητέρα του παίρνει μία καλή σύνταξη του ΙΚΑ, οπότε μαζί με το προνοιακό επίδομα των 300 ευρώ το μήνα, που παίρνει ο ίδιος, θα μπορούσαν να ενοικιάσουν ένα σπίτι και να ζουν άνετα και αξιοπρεπώς, περισσότερο, μάλιστα, άνετα από πολλούς άλλους εμπερίστατους συμπολίτες μας, δεδομένου ότι και ο Δήμος μας του παρέχει δωρεάν σίτιση ημερησίως.
5. Πέρα από τα παραπάνω, εδώ και αρκετά χρόνια παίρνει την περίοδο των Χριστουγέννων και του Πάσχα ένα βοήθημα από το Ναό μας και ένα διμηνιαίο βοήθημα από το Σύλλογο κυριών του Φιλοπτώχου της Κοιμήσεως, ενώ τόσο ο ίδιος, όσο και η μητέρα του βοηθούνται τακτικά και από το Φιλόπτωχο Ταμείο της Ιεράς Μητροπόλεως.
6. Καθημερινά δε έρχεται στο Ναό μας, όπου παραμένει επί ώρες, είτε για να φορτίσει το κινητό του, είτε για να παίξει με τον φορητό Υπολογιστή του!!!!
Όσοι νομίζουν ότι τα παραπάνω συνιστούν κοινωνική αναλγησία και αδιαφορία της Εκκλησίας, δεν έχουν παρά να δώσουν πρώτοι το παράδειγμα, αναλαμβάνοντας τη διαμονή και τη σίτισή του».
