Επειδή δεν θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε μέχρι τις 14 του μήνα, σήμερα η στήλη αφιερώνεται στην ημέρα εορτασμού του Αγίου των ερωτευμένων και των ρομαντικών ψυχών.
Ελπίζω οι άντρες να έχετε ήδη φροντίσει να εντοπίσετε τα ανθοπωλεία, απ’ όπου θα παραγγείλετε τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας για να της προσφέρετε, αλλά και τα κατάλληλα σοκολατάκια για την περίσταση. Γιατί ο Βαλεντίνος τη ζητάει τη σοκολάτα. Μην εμφανιστείτε με κανένα κουτί μπακλαβαδάκια, ξέρω γω και σας τα φέρει καπέλο. Όχι τίποτε άλλο, το σιροπιαστό κάνει κακό λεκέ. Και προς Θεού, μην ξεχάσετε την καθιερωμένη επίσκεψη στον Λαλαούνη της περιοχής, για το καθιερωμένο «κάτι μικρό, δεν είναι τίποτα, το είδα και σε σκέφτηκα», που θα σας ξαφρίσει το πορτοφόλι για να μη σας βαραίνει στην τσέπη.
Κορίτσια! Ο έρωτας περνάει από το στομάχι. Λέει ένα «γεια» και φεύγει μετά, γιατί έχει να πάει κι αλλού. Αλλά ότι περνάει, περνάει. Ένα γκουρμέ, ελαφρύ γεύμα (μη βαρύνετε, μετά έχει ασκήσεις εδάφους – αέρος) με όλα τα συμπράγκαλα του σαβουάγ βίβγ (savoir vivre, ντε). Έτσι θέλει, μπόλικα πράγματα στο τραπέζι, 5-6 μαχαιροπήρουνα, 2-3 ποτήρια, 3-4 πιάτα, ένα μπουκάλι καλό κρασί (και άλλο ένα χύμα, σε περίπτωση που είστε γερά ποτήρια και δεν θέλετε να ξοδευτείτε) και φυσικά, κεριά και ρομαντική ατμόσφαιρα.
Δεν θέλω πεζότητες, όπως μουσακάδες ή καμιά μπριτζόλα στα κάρβουνα! Ο Βαλεντίνος απαιτεί εκλεπτυσμένη κουζίνα. Έχεις ακούσει γεύμα Αγίου Βαλεντίνου με κοψίδια στη σχάρα ή σαρδέλες; Όχι. Ενώ ένα πιάτο τορτελίνια γεμιστά με κατσικίσιο τυρί, κρέμα κολοκύθας και καβουρδισμένο βούτυρο, ή ίσως λίγο σολομό μαριναρισμένο σε στυλ gravlax με ούζο, μάραθο, παντζάρι και μάνγκο, ή έστω μία απλή σούπα αγκινάρα με γαρίδα σοτέ και λάδι τρούφας, θα ήταν μια καλή και εύκολη επιλογή για να εντυπωσιάσετε τον αγαπημένο σας με τις ικανότητές σας στην κουζίνα.
Αν πάλι δεν έχετε παρακολουθήσει αρκετά επεισόδια Masterchef και νομίζετε πως δεν θα τα καταφέρετε, απλώς αφεθείτε στην κρίση του συντρόφου σας, να διαλέξει το κατάλληλο εστιατόριο ή bistro, που θα στεγάσει τον έρωτα και την πείνα σας την ημέρα εκείνη. (Παλικάρια, μακριά από σουβλατζίδικα και ταβέρνες, διαλέξτε κάποιο μαγαζί με πολύ κόκκινο φωτισμό, ρομαντική μουσική και πολλά, πολλά μπαλόνια, που να λένε «LOVE»)
Και φυσικά μην παραλείψετε τα εισιτήρια για την πρεμιέρα της ταινίας «50 αποχρώσεις του γκρι». Το βιβλίο – κολοσσός της παγκόσμιας λογοτεχνίας, η τριλογία, που έγινε αφορμή χιλιάδες νοικοκυρές να αφήσουν τις κατσαρόλες και να γίνουν συγγραφείς (γιατί, αν το έκανε μία, μπορούν όλες), μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Μοιραστείτε την ιστορία του ζάμπλουτου, πανέμορφου, πανέξυπνου, αλλά λίγο διαστροφικού μεγιστάνα, που ερωτεύεται την απλή, λιτή, καθημερινή και άχαρη κοπελίτσα της διπλανής πόρτας, την οποία ξυλοφορτώνει και βασανίζει, με αγάπη και πάθος πάντα, στο μεγαλύτερο μέρος της εξέλιξης της πολυεπίπεδης και σύνθετης πλοκής και η οποία είναι τρελή και παλαβή μαζί του γιατί… έτσι.
Τέλος, οι μόνοι και οι μόνες, την ημέρα του Αγ. Βαλεντίνου, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε. Μείνετε σπίτι, βγείτε, διασκεδάστε, φάτε ό,τι τραβάει η όρεξή σας. Τα κοινωνικά κλισέ, βέβαια, απαιτούν να μείνετε σπίτι με ένα μπολ παγωτό, ρομαντική ταινία και χαρτομάντηλα για το κλάμα ή να βγείτε για να βρείτε αμέτι-μουχαμέτι το άλλο σας μισό (τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ, μετά δεν έχει σημασία).
Βέβαια, υπάρχει και η μειοψηφία, αυτοί που δήθεν θεωρούν γιορτή κάθε μέρα που περνούν με τον/την σύντροφό τους και δεν αναλώνονται σε επιφανειακές φανφαρώδεις εξάρσεις ρομαντισμού. Αυτοί οι αχρείοι, που δεν έχουν καμία ανάγκη να αγοράσουν τίποτα στο ταίρι τους για τη γιορτή των ερωτευμένων και ό,τι χαρίζουν ο ένας στον άλλο δε μετριέται σε χρήμα. Με αυτούς τους αδιόρθωτους, δεν θα ασχοληθώ καν! Τι ντεκαντάνς, άλλωστε!
Βουρ εμείς οι υπόλοιποι, να γιορτάσουμε τον Άγιο όπως πρέπει! Όπως θέλει το έθιμο! Να χαθούμε στις 14 Φεβρουαρίου μέσα στο κόκκινο, στα δώρα, στα κατακόκκινα τριαντάφυλλα, στα λούτρινα αρκούδια, στα σοκολατάκια – καρδούλες και στα μπαλόνια που θα λένε «Ι LOVE YOU».
