Έναρξη του φθινοπώρου, που πάντοτε σηματοδοτείται από δύο κεντρικά γεγονότα, διαφορετικού επιπέδου αλλά κοινής σημασίας, αναλόγως βέβαια της οπτικής που ο καθείς τα βλέπει.
Πρωτίστως ανοίγουν τα σχολεία και η γλυκιά αναμονή των μαθητών για να ξαναβρεθούν με τους συμμαθητές, στο γνώριμο περιβάλλον του σχολείου τους, μπερδεύεται με την γκρίνια για την νέα αρχή του βάσανου των μαθημάτων, χωρίς τελικά κανένα από τα δύο να μπορεί να υπερισχύσει.
Έτσι το καλοκαιρινό, τρίμηνο, διάλειμμα τελειώνει, με αυτή την γλυκόπικρη γεύση προσμονής και αντίδρασης, η οποία για ακόμα μία χρονιά θα στεγαστεί σε ανεπαρκή κτίρια, με ελλείψεις εκπαιδευτικών και μία γενικά καταρρέουσα παιδεία, όχι μόνο σε τεχνικό αλλά και γνωστικό επίπεδο.
Το δεύτερο γεγονός που συνδυάζεται με το φθινόπωρο, είναι τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, όπου κάθε χρόνο εξαγγέλλεται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό η οικονομική πολιτική που πρόκειται να ακολουθηθεί για το επόμενο έτος.
Και σε αυτή την περίπτωση, οι πολίτες που θα επωμισθούν όλα τα οικονομικά βάρη, υπό το πρόσχημα της σωτηρίας της χώρας, δέχονται τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις, νοιώθοντας αυτή την γλυκόπικρη γεύση των υποσχέσεων και του
ανέφικτου.
Μετά από μία καλοκαιρινή περίοδο, στην διάρκεια της οποίας ψηφίστηκαν σωρηδόν νέα βαρύτατα και επώδυνα μέτρα, ο πολίτης θα κληθεί, μετά την ληθαργική καλοκαιρινή του αποχαύνωση, να αντιμετωπίσει όσες νέες βαρύγδουπες σωτήριες λύσεις θα του τάξουν.
Κι όλα σε μία χώρα που έχει ήδη παραδοθεί, ερήμην του, σε συμφέροντα ξένα προς το συμφέρον του, που έχει βυθιστεί ακόμα περισσότερο στα χρέη και τον δανεισμό και που ταλανίζεται από πολιτικές σκοπιμοτήτων και εξυπηρετήσεων.
Στην παρούσα χρονική στιγμή η έναρξη του φθινοπώρου σηματοδοτήθηκε και από ένα ακόμα γεγονός, αυτό της ανάληψης των καθηκόντων των νέων αυτοδιοικητικών αρχών, που ξεκινούν τη θητεία τους, με την δική τους γλυκόπικρη γεύση της ανόδου στην εξουσία και της επίλυσης χρόνιων ζητημάτων και ανεπαρκειών.
Με τις τοπικές κοινωνίες να ασφυκτιούν κάτω από το βάρος ελλείψεων, απουσίας υποδομών και περιθωριακής αντιμετώπισης, οι νέοι αυτοδιοικητικοί θα κληθούν να παράγουν έργο με μειωμένες χρηματοδοτήσεις και περιορισμού του ρόλου τους.
Πιο πολύ η εκλογή τους αυτή, αντί για την ικανοποίησης της νίκης, τους ρίχνει στην αρένα των μονομάχων, όπου θα κληθούν να κονταροχτυπηθούν με την Λερναία Ύδρα των προβλημάτων.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, μπορεί το φθινόπωρο να ενισχύει τις ευαισθησίες των ρομαντικών ψυχών και να αποτελεί πηγή έμπνευσης ποιητικής έκφρασης, όπως ο Νίκος Γκάτσος έγραφε “απόψε φθινοπώριασε και τ' όνειρο ξεθώριασε”, όμως η πραγματικότητα φαντάζει αμείλικτη.
Νέα ξεκινήματα, με παλιά υλικά.
Το καλοκαιρινό διάλειμμα έλαβε τέλος, το κουδούνι χτύπησε και όλοι ξαναβάζουμε τα κεφάλια μέσα, για να αντιπαλέψουμε, την καθημερινότητα, τα ζόρια, τις αντιξοότητες και τα εμπόδια, που ίσως και να αποτελούν τον κύριο λόγο της φθινοπωρινής μελαγχολίας.
