Πώς αντιμετωπίζεται η έντονη δυσοσμία;
Μα φυσικά, με τη μόνη λογική και αδιαμφισβήτητη πρακτική, την καθαριότητα.
Έλα όμως που είναι πολλοί αυτοί που φοβούνται το «καθαρό», γιατί η διαδικασία εφαρμογής του θα συμπαρασύρει και δικές τους βρωμιές, οπότε επιλέγουν την επικάλυψη της αποπνικτικής κακοσμίας με φθηνά πατσουλιά εντυπωσιασμού.
Μία από τις εντονότερες αποφορές είναι αυτή που αναδύεται από την σαπίλα των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που εκπροσωπούν το διεφθαρμένο πρόσωπο του συστήματος.
Χιλιοειπωμένος και αναγνωρίσιμος πλέον ο ρόλος τους, καναλαρχών-εκδοτών και παπαγάλων-δημοσιογράφων, ως οι κορυφαίοι διαμορφωτές της οικονομικής πορείας της χώρας, της πολιτικής εξουσίας και της κοινωνικής συνείδησης.
Όμως δυστυχώς, στην κάστα της βρώμας περιλαμβάνονται και άλλες πλείστες ομάδες, που έχουν τη δυνατότητα άσκησης εξουσίας, που έπαιξαν, με λιγότερο εμφανή τρόπο, τον δικό τους ρόλο στην εξυπηρέτηση της διαπλοκής και της διαφθοράς.
Έκαστη τάξη εξ αυτών των εξυπηρετητών της λερής και δυσώδους πολιτικής και κατ΄ επέκταση και των προσωπικών τους ωφελειών, δημιούργησε γύρω της ένα περίβλημα φεουδαρχικής υπεροψίας, ώστε έτσι να αντικρούεται η όποια αμφισβήτηση.
Επιλέγεται η έπαρση του αξιώματος προκειμένου να διατηρούν εαυτούς στο απυρόβλητο, με την αλαζονεία της θέσης που κατέχουν να λειτουργεί ως ασπίδα στην κριτική της εξουσιαστικής αλητείας τους.
Στην μεγάλη κρίση που βιώνει η χώρα, πέραν της οικονομικής κατάρρευσης, το μέγα διακύβευμα είναι η ηθική ανασύσταση, καθώς μεγαλειωδέστερη είναι η κρίση των θεσμών, της πολιτικής και της κοινωνίας.
Οι ρόλοι πλέον αποκαλύφθηκαν και ο μέχρι πρότινος χειραγωγούμενος πολίτης αναγνωρίζει τους δυνάστες του γι’ αυτό και τους καταδικάζει κατηγορηματικά και απόλυτα.
Έσχατο όπλο διαφύλαξης της τελευταίας ικμάδας της λειτουργίας του παρακράτους τους, είναι η μία ομάδα να στρέφεται λυσσωδώς κατά της άλλης, για να μετατοπείσει το ενδιαφέρον από τον δικό της αμαρτωλό ρόλο.
Ένα από τα στοιχεία της τακτικής αυτής είναι το τσουβάλιασμα δικαίων και αδίκων, ώστε μέσω της γενίκευσης να αυξηθεί η κατακραυγή.
Συνηθισμένοι στον ρόλο του κατήγορου, στοχοποιούν συλλήβδην άπαντες σχετιζόμενους με τον χώρο όπου καλλιεργήθηκε η διαπλοκή, αποδεικνύοντας έτσι τον πανικό που τους διακατέχει για την αποκάλυψη της δικής τους βρωμιάς.
Εμφανίζονται ακόμα και με το προσωπείο του επαναστατημένου διαφωνούντα, χωρίς όμως να θυσιάσουν για το κοινό καλό, για το οποίο διατυμπανίζουν ότι κόπτονται, ούτε το ελάχιστο των υψηλών τους προνομίων.
Δεν είναι όλοι όσοι ασκούν, κάθε τύπου, εξουσία ίδιοι. Ούτε οι δημοσιογράφοι, ούτε οι δικαστικοί, ούτε οι πολιτικοί.
Πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις.
Όχι το σύστημα δεν τους αφομοίωσε όλους.
Υπάρχουν και αυτοί που βιοπορίζονται σε αυτό το συνάφι με μισθούς πείνας, με ωράρια τριτοκοσμικά, χωρίς γονυκλισίες και ηθικές εκπτώσεις.
Είναι αυτοί που δεν φοβούνται να μην χάσουν τα υψηλά τους προνόμια, που δεν διατελούν σε διατεταγμένη υπηρεσία, δεν κάνουν κινήσεις σκοπιμότητας και μπορούν να εκφέρουν λόγο και άποψη.
Όμως αυτούς κυρίως θέλουν να φιμώσουν με τη διατύπωση ενός γενικευμένου κατηγορητηρίου, γιατί αν συνεχίσουν να εκφράζονται χωρίς εξαρτήσεις τότε θα απεκδύσουν από την προσχηματική τους ανωτερότητα και όλους αυτούς που βολεμένοι ακόμα στον εξουσιαστικό τους ρόλο συνεχίζουν απτόητοι την κερδοφόρα τους δράση.
Πλέον το απόστημα έσπασε και η μπόχα που αναδύεται γεμίζει με τοξικότητα την ατμόσφαιρα γύρω από τους επαναστατημένους κατά τα άλλα εξυπηρετητές της εξουσίας των συμφερόντων.
