Και κάπως έτσι μπήκαμε στον μήνα των Χριστουγέννων… Λυσσάξατε, τα φέρατε πριν της ώρας τους, θα έρθει η ώρα να τα γιορτάσουμε και θα έχουμε βαρεθεί.
Ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Η τελευταία ευκαιρία να επιτύχουμε τους μεγαλεπήβολους στόχους, που είχαμε θέσει την αυγή του 2015. Ή να κάνουμε μία σύντομη ανασκόπηση του έτους που πέρασε, ώστε να δούμε τι καταφέραμε και σε τι υστερήσαμε, με απώτερο στόχο, να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις παρατηρήσεις ως «μπούσουλα» για την επόμενη χρονιά.
Επιπλέον, χρειάζεται, με βάση τις αλλαγές στις οικονομικές συνθήκες, να προλάβουμε τις εξελίξεις και να προνοήσουμε για τις οικονομικές ανάγκες μας. Να κόψουμε και πάλι το υστέρημά μας και να προσπαθήσουμε να βάλουμε κάτι «στην άκρη», να επανεξετάσουμε τις ανάγκες μας και τον τρόπο που τις εξυπηρετούμε.
Να κάνουμε δηλαδή, έναν απολογισμό και έναν προϋπολογισμό.
Οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι – όπως έλεγε και ένας πρώην πρωθυπουργός – έχουν ένα, ας το πούμε, έθιμο. Τα New Year’s Resolutions, δηλαδή, τις μεγάλες αποφάσεις για τον νέο χρόνο, τις οποίες γράφουν σε ένα χαρτάκι και βάσει αυτών πορεύονται για τους επόμενους 12 μήνες. Παραδείγματος χάριν:
1. Να ξεκινήσω υγιεινή διατροφή και γυμναστήριο.
2. Να χάσω κιλά
3. Να σταματήσω το κάπνισμα
4. Να μην πίνω πάνω από 1 ποτό όταν βγαίνω
5. Να κοιμάμαι το αργότερο στις 12 το βράδυ και να ξυπνάω το αργότερο στις 7 το πρωί καθημερινά.
6. Να κάνω τις δουλειές του σπιτιού κάθε μέρα
7. Να μάθω να μαγειρεύω
8. Να μάθω να ράβω και να πλέκω
9. Να μαζέψω λεφτά για την προίκα μου
10. Να βρω ένα καλό παλικάρι να αρραβωνιαστώ
(Οι παραπάνω επιδιώξεις αποτελούν παράδειγμα και ουδεμία σχέση έχουν με πραγματικές καταστάσεις και πρόσωπα)
Έτσι λοιπόν, ο καθένας θέτει τις προτεραιότητές του, τους στόχους του και τον τελευταίο μήνα του χρόνου, τον Δεκέμβριο (καλή ώρα), κάνει τον απολογισμό του και βλέπει τι πέτυχε, τι δεν πέτυχε, τι συνεχίζει να επιθυμεί να πετύχει και τι δεν είναι πλέον μέσα στις επιθυμίες του και τότε φτιάχνει μία άλλη λίστα, βάσει των νέων στόχων, για τη νέα χρονιά.
Αυτά στην Αμερική.
Εδώ, στη χώρα του φωτός και πιο συγκεκριμένα, στο νησί του Ερμή, τα πράγματα έχουν αλλιώς. Εδώ δεν τα τιμάμε εμείς αυτά τα ξενόφερτα, την οργάνωση και την προνοητικότητα. Τον απολογισμό του 2015 δεν είναι απαραίτητο να τον κάνουμε εντός του 2015, σιγά. Και το 2018 καλό είναι σαν χρονολογία, δεν είναι και δίσεκτο, θα είναι γουρλίδικο το flash back. Τι βιασύνη είναι αυτή που σας έχει πιάσει; Α πα πα…
Επίσης, δεν είναι και απόλυτη ανάγκη να κάνουμε προϋπολογισμό. Ναι, δεν αντιλέγω, ίσως και να πρέπει να σχεδιάσουμε τι θα αγοράσουμε, τι θα πουλήσουμε, τι θα φτιάξουμε και τι θα γκρεμίσουμε μέσα στο ’16, αλλά να σας πω και κάτι; Δεν είναι τώρα χρονιάρες μέρες να μιλάμε για οικονομικά. Έχουν σπείρει τη διχόνοια και το μίσος τα λεφτά μέσα στις καλύτερες οικογένειες. Έχουν σκοτωθεί – μεταφορικά και κυριολεκτικά – γιος με πατέρα, κόρη με μάνα, γαμπροί με πεθερούς, συμπεθέρια αναμετάξυ τους.
Αυτά, τα ζητάνε οι κακοί άνθρωποι, οι κομπλεξικοί, που θέλουν να βλέπουν τους άλλους ανθρώπους, τους καλούς, τους μορφωμένους, τους συνισταζούμενους, τους άρχοντες, να τους τρώει το μαύρο φίδι.
Εμείς, επειδή δεν είμαστε κακοί άνθρωποι και θέλουμε να περάσουν οι χρονιάρες μέρες χωρίς σκυλοφαγώματα και καβγάδες, λέμε ας πάει και το παλιάμπελο! Εξόν, που έχουμε ένα σεβαστό κομπόδεμα στην άκρη, που μπορεί να έχει μειωθεί κατά περίπου ένα μύριο τον τελευταίο καιρό, αλλά είναι ακόμη υπολογίσιμο και στο κάτω-κάτω νέοι είμαστε, θα τα ξαναφτιάξουμε, αν δε μας βγουν στο τέλος τα φραγκοδίφραγκα για να πληρώσουμε τα μπιλιέτα, θα βάλουμε ρεφενέ, βρε αδερφέ! Ο καθένας ό,τι μάζεψε από την τριανταμία την Πρωτοχρονιά, ή τα φλουριά από τις βασιλόπιτες!
Α μα πια! Δε θα κάτσουμε να σκάσουμε κιόλας! Άλλωστε, τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία… Και αυτό, θυμηθείτε την ώρα που σας το λέω, είναι το φετινό μήνυμα των Χριστουγέννων, που θα μας γίνει τατουάζ στο μάγουλο, αφού δε λέμε να το καταλάβουμε με τα λόγια.
