Κοιτώντας το πολιτιστικό πρόγραμμα των περασμένων ημερών, της Παρασκευής, του Σαββάτου και της Κυριακής, αλλά και γενικότερα, του Σεπτεμβρίου, μπορεί να δει κανείς, ότι οι δράσεις, όχι μόνο δε λείπουν, αλλά είναι και σε ικανοποιητικά επίπεδα, εντός και εκτός Ερμούπολης, ενώ επίσης, καλύπτουν και ένα μεγάλο εύρος ειδών.
Το γεγονός αυτό, καταδεικνύει τη θέληση, που υπάρχει, εκ μέρους των συλλόγων, των φορέων και των πολιτών, ώστε η Σύρος να μην «πεθαίνει» μετά το τέλος του Αυγούστου και αυτό είναι ένα εξαιρετικά ενθαρρυντικό δείγμα.
Επιπλέον, η επαγρύπνηση των φορέων, οι οποίοι δεν πέφτουν σε «χειμερία νάρκη», κρατώντας την πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα του νησιού, όσο το δυνατόν περισσότερο δυναμική, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα, φαίνεται να λειτουργεί θετικά και για την εικόνα του νησιού στους τελευταίους επισκέπτες της τουριστικής σεζόν.
Μπορεί η ευκαιρία για μία υποψηφιότητα για τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021 να χάθηκε, για πολλούς και διάφορους λόγους, που δεν είναι σκοπός του συγκεκριμένου κειμένου να αναλύσει, ωστόσο, είναι εμφανής η πρόθεση των ανθρώπων αυτού του τόπου, να μην υποπέσουν στο ατόπημα των προηγούμενων ετών, αυτού της επανάπαυσης, ότι η Αυτοδιοίκηση θα φροντίσει για όλα.
Και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το μυστικό για κάθε επιτυχία. Η πρόοδος και η ανάπτυξη δεν έρχεται από εξωτερικούς παράγοντες. Απαιτείται η συμβολή του καθενός από εμάς ξεχωριστά, αλλά και ως σύνολο, προκειμένου να βελτιωθεί από όλες τις πλευρές, από το «πόστο» κάθε πολίτη, το «φαίνεσθαι» και το «είναι» αυτού του νησιού.
Να μην επενδύουμε τόσα πολλά και τόσο ευκαιριακά στο πρόσκαιρα καλό «φαίνεσθαι», αλλά αυτό να βελτιώνεται, παράλληλα με την ουσιαστική και ριζική αλλαγή προς το καλύτερο του «είναι».
Διότι το «είναι» παίζει το μεγαλύτερο ρόλο και αυτό θα αποτελέσει τον κυριότερο παράγοντα της πολυπόθητης αλλαγής, που όλοι μας θέλουμε, αλλά ελάχιστοι προσπαθούν να επιτύχουν.
Αν και το νόημα της έκφρασης «αλλαγή νοοτροπίας», έχει τελευταία διαστρεβλωθεί, λαμβάνοντας έναν κατάτι ειρωνικό τόνο, είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται αυτός ο τόπος. Όχι όμως μία αλλαγή που να εκπορεύεται από τον εξαναγκασμό, το φόβο, ή την απειλή, αλλά μία αλλαγή νοοτροπίας, η οποία να έχει ως θεμέλιο λίθο την παιδεία και τον σεβασμό, όχι μόνο των μικρών πολιτών, αλλά όλων ανεξαιρέτως των ηλικιακών ομάδων.
Ξέρετε, ποτέ δεν είναι αργά να μάθεις, να εξελιχθείς, να αλλάξεις. Πάντοτε πίστευα, ότι η αλλαγή έρχεται μέσα από την αγάπη και το σεβασμό. Αν οι άνθρωποι αυτού του τόπου μάθαιναν σιγά-σιγά να αγαπούν και να σέβονται το χώμα που πατούν, το νησί τους, τους συνανθρώπους τους, τα δημόσια αγαθά, τα οποία, ωστόσο, αποκτούνται μέσω των δικών τους χρημάτων, τότε η αλλαγή θα ερχόταν χωρίς καν να το καταλάβουμε.
Μία πολύ μεγάλη ευκαιρία χάθηκε για τη Σύρο, όμως δεν χάθηκε σε καμία περίπτωση το «παιχνίδι». Και παίκτες σε αυτό το παιχνίδι είμαστε όλοι εμείς. Εγώ κι εσύ και ο διπλανός σου και ο διπλανός μου, όλοι είμαστε παίκτες αυτής της ομάδας, που καλείται αφενός να ισοφαρίσει και αφετέρου να πετύχει το γκολ της νίκης, ενώ ο αγώνας βρίσκεται ήδη στο ’90. Δεν έχουμε την πολυτέλεια των καθυστερήσεων, παίζουμε στις καθυστερήσεις. Τίποτε, ωστόσο, δεν είναι αδύνατο – θέλω να πω, κοιτάξτε γύρω σας, τι έχουμε επιτύχει έως τώρα – αν υπερισχύσει σε όλους μας η θέληση για εξέλιξη, ενάντια στην απάθεια, την επανάπαυση και το κυνήγι του ευκαιριακού και του εύκολου.
Να σταματήσει η λογική του «να το κάνει πρώτα κάποιος άλλος και θα ακολουθήσω κι εγώ μετά, από Δευτέρα». Αν όχι εσύ για εσένα, τότε ποιος;
