Μπορεί το κάθε έμβιο πλάσμα να χαρακτηρίζεται από τη μοναδικότητα του, όμως είναι κάποια που διαθέτουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, βάση του οποίου ξεχωρίζουν.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση θα ασχοληθώ με ένα πουλί, (άιντε να χαθείς, όλο στο πονηρό πάει το μυαλό σου), που η ιδιαιτερότητα του ανήκει στις περιπτώσεις αντιγραφικής συμπεριφοράς εκ μέρους των ανθρώπων.
Θα μπορούσα κάλλιστα να αναφέρομαι στα περιστέρια. Ναι σαν κι αυτά της πλατείας του Δημαρχείου της Ερμούπολης, που όλη την ημέρα περιδιαβαίνουν γουργουρίζοντας και γεμίζοντας κουτσουλιές το σύμπαν. Όμως όχι στην παρούσα φάση δεν με αφορούν ούτε αυτά ούτε οι κουτσουλιές τους.
Ίσως να μπορούσα να ασχοληθώ με τους γλάρους, που κυνηγούν «ζητουλιάρικα» τα πλοία για να βρουν τροφή ή στήνουν τρικούβερτο γλέντι στις χωματερές. Αλλά ούτε αυτοί, ούτε το σκουπιδογλέντι τους με ενδιαφέρει.
Αυτό το πουλί που τις τελευταίες ημέρες μου κέντρισε το ενδιαφέρον είναι ο παπαγάλος.
Είναι το πουλί που έχει τη μοναδική ικανότητα να μιμείται την ανθρώπινη φωνή και να επαναλαμβάνει τα λεγόμενα των ανθρώπων.
Όμως πέρα από αυτό είναι και το πουλί την συμπεριφορά του οποίου πολλοί είναι αυτοί που την αντιγράφουν, αποδεικνύοντας τελικά πως το ανθρώπινο είδος πολύ εύκολα προδίδει από μόνο του την ανωτερότητα του έναντι των άλλων ειδών της γήινης πανίδας.
Λόγια, φράσεις, λέξεις που έχουν ειπωθεί, ξεστομίστηκαν αβίαστα, διατυπώθηκαν σε κάποια χρονική στιγμή, εξέφρασαν άποψη, απέδωσαν συναισθήματα, περιέγραψαν καταστάσεις.
Και μετά τι;
Οι επιλογές πολλές, αναλόγως τον χαρακτήρα του καθ’ ενός, του ηθικού του αναστήματος, του τρόπου που έχει επιλέξει να λειτουργεί, της βαθμού της αξιοπρέπειας του και της συμπεριφοράς που έχει υιοθετήσει ως άτομο.
Είναι αυτοί που υπερασπίζονται μέχρι τέλους τα λεγόμενα τους, επωμιζόμενοι το όποιο κόστος, διότι έχουν μάθει να διαμορφώνουν άποψη και να την διατυπώνουν υποστηρίζοντας την.
Είναι οι άλλοι που ναι μεν εκφράζονται σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή και για συγκεκριμένο γεγονός, όμως αδυνατούν αυτό να το υποστηρίξουν δημόσια, φοβούμενοι τις πιθανές συνέπειες που αυτό θα επιφέρει.
Υπάρχουν και οι περιπτώσεις αυτών που αναιρούν τα λεγόμενα τους με μεγάλη ευκολία και όποτε κρίνουν ότι αυτό τους συμφέρει, μόνο για να διασφαλίσουν το προσωπικό τους όφελος.
Μία άλλη κατηγορία ομιλούντων είναι αυτοί που δεν έχουν τίποτε να πουν και απλώς αναπαράγουν όσα τους έχουν μεταφερθεί, είτε προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων είτε απλώς για να γίνουν αρεστοί στο εκάστοτε ακροατήριο.
Σε κάθε περίπτωση, από τον τρόπο που ο κάθε ένας επιλέγει να αρθρώσει τον λόγο του, αποδεικνύει την πραγματική του εικόνα, όσο και αν προσπαθεί να την παρουσιάσει διαφορετική.
Δεν ξέρω ποιος ήταν ο πρώτος που δίδαξε στον παπαγάλο να μιλά και να δίνει την συγκεκριμένη απάντηση, όμως θεωρώ πως πολλοί είναι οι ομιλούντες στους οποίους ταιριάζει το «παπαγάλε θες μαϊντανό; Τον κακό σου τον καιρό».
