Πρώτο θέμα για σήμερα.
Ετοιμάστε βαλίτσες, φεύγουμε.
Τι; Μόνο στις Κυκλάδες κυκλοφορεί η εφημερίδα;
Μην ετοιμάσετε τίποτα, θα μείνουμε εδώ. Ρίζες θα βγάλουμε.
Όχι, δεν είμαι στα πρόθυρα της σχιζοφρένειας. (Σας πείθω;)
Απλώς, τα μεγάλα ανοίγματα μας αφορούν μεν, δεν αφορούν ακριβώς εμάς, δε.
Είναι, ας πούμε, σαν να μένεις εσύ πάνω-κάτω με τη μάνα σου, στην ίδια πολυκατοικία. Μια οικογένεια, δυο διαφορετικά σπίτια, δυο διαφορετικές ζωές.
Ας πούμε τώρα, ότι κανονίζει η μάνα να πάει εκδρομή με τα ΚΑΠΗ στην Αιδηψό. Και εκεί που πάει και κάνει τα ιαματικά της και έρχεται και στρώνει ο πλισές, κάνει και τις γνωριμίες της και με άλλες κυρίες, που εξασκούν το ύπτιο στην θαυματουργή λάσπη και κουβέντα στην κουβέντα, τα κάνουν πλακάκια, ανταλλάσσουν τηλέφωνα και κάνουν μια συμφωνία, να επισκέπτονται η μία την άλλη σε τακτική βάση.
Τι σημαίνει αυτό για εσένα; Τίποτα. Nada. Niente. Nichts. Nothing.
Ναι, μεν είστε μια οικογένεια, αλλά η μάνα κάνει τη ζωή της. Πιάνει τις φιλίες της, κάνει τα κονέ της, ζει τη ζωάρα της.
Κι εσύ, τα ακούς όλα αυτά και βάζεις τα καλά σου να υποδεχτείς όλες αυτές τις πλούσιες κυρίες με τα ριχτά – που φέρνουν σε κάτι σαν τραπεζομάντηλο – νομίζοντας, πως θα ξεφύγεις λιγάκι από τα συνηθισμένα και από τη χαρά σου τραγουδάς «Φεύγω για Ντουμπάι, μπάι μωρό μου μπάι».
Αμ δε! Κούνια που σε κούναγε! Της μάνας είναι η φίλες, στης μάνας το σπίτι θα πάνε. Εσύ, θα κάτσεις στο σπιτάκι σου και μη σου πω ότι δε θα σε καλέσουν ούτε για να τους μοιράσεις τα φοντάν.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τη μάνα με τις φιλενάδες της και ας περάσουμε πάλι στα δικά μας.
Επόμενο θέμα.
Εσείς πόσο προετοιμασμένοι είστε για την επέλαση των τουριστών;
Εδώ στις Κυκλάδες, υπάρχουν δύο κατηγορίες προετοιμασίας. Η κατηγορία «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» και η κατηγορία «των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν δεν πεινούσαν».
Υπάρχουν, δηλαδή, αυτοί που ετοιμάζονται πυρετωδώς και υπάρχουν και εκείνοι που ο μόνος πυρετός που βιώνουν, είναι αυτός της εποχικής γρίπης.
Υπάρχουν εκείνοι που καταστρώνουν στρατηγικό σχεδιασμό και υπάρχουν και εκείνοι που το μόνο που «καταστρώνουν»… είναι το πάπλωμα του κρεβατιού τους, για να κοιμηθούν από το καλό το πλευρό, αυτό που φέρνει όλες τις επιτυχίες.
Υπάρχουν εκείνοι που οραματίζονται και σχεδιάζουν βήμα – βήμα, πώς θα κάνουν τους ξένους τουρίστες να κάνουν το νησί τους δεύτερο σπίτι τους και υπάρχουν κι εκείνοι που απλώς οραματίζονται.
Αυτό που διαφεύγει σε αρκετούς, όμως, είναι πως τα σκέτα οράματα, χωρίς τη συνοδεία πράξεων, οδηγούν σε καταστάσεις τύπου Ζαν ντ’ Αρκ, που δεν τις λες και ευχάριστες, κυρίως διότι το ξυρισμένο κεφάλι δεν είναι πλέον στη μόδα, αλλά και γιατί τόσο ακριβά ρουχαλάκια, κομμάτια ένα κι ένα, είναι κρίμα να καούν στην πυρά.
Γιατί στην πυρά θα καταλήξουν όσοι μείνουν στα οράματα και μάλιστα από τα χέρια του κόσμου, του οποίου τις προσδοκίες έχουν θέσει στα ύψη.
Ας κλείσουμε, όμως, με κάτι ευχάριστο.
Σεμινάριο υποκριτικής θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο από 15 έως 17 Μαρτίου στη Μήλο.
Έτσι πληροφοριακά το λέω, διότι μπορεί να έχετε ανάγκη να εξασκήσετε την υποκριτική σας, ας πούμε. Μπορεί, ας πούμε λέω, να έχετε ανοιχτές παρτίδες με ανθρώπους, που μπορεί να μη συμπαθείτε και τόσο, αλλά ένεκα που τους χρειάζεστε και προκειμένου να εκμεταλλευτείτε αυτά που μπορούν να σας προσφέρουν, να πρέπει να δείχνετε συμπαθείς ή ακόμη και να φαίνεστε φίλοι τους!
Προλαβαίνετε να κλείσετε εισιτήρια; Η συμμετοχή είναι δωρεάν, δεν θα ξοδευτείτε… Όχι, για να δείτε, πώς σας φροντίζω εγώ!
Αυτά για σήμερα, περισσότερα την επόμενη εβδομάδα!
Μέχρι τότε… να προσέχετε!
