Αγαπημένοι μου αναγνώστες, καλώς ήλθατε.
Πρώτο θέμα για σήμερα.
Τρομοκρατημένοι οι υπάλληλοι των δημοτικών υπηρεσιών μετά τις πρώτες πειθαρχικές κυρώσεις. Με Ιremol των 500ml κρατιούνται στις στριφογυριστές με τα ροδάκια. «Κιχ» δεν τολμάει να ακουστεί. «Με τα μάτια μιλάμε εμείς και τι λέμε δεν ξέρει κανείς» κατήντησε η πάλαι ποτέ ένδοξη τάξη. Ούτε ένα πικάντικο κουτσομπολιό να ακούγεται, ούτε μια λίμα για το μανικιούρ πάνω στο γραφείο να φαίνεται, ούτε ένα διπλόπιτο με απ’όλα να τρώγεται, ούτε ένα ευρουλάκι από τα ρέστα για τα παράβολα να σουφρώνεται.
Φόβος, τρόμος και μανία καταδίωξης οι εργαζόμενοι, να βρουν από πού θα τους έρθει. Γιατί θα «πέσουν», λέει, κυρώσεις και για την ασυνέπεια των υπαλλήλων! Μα δημόσιος υπάλληλος χωρίς ασυνέπεια είναι, πώς να το πω, Πάγκαλος χωρίς κοιλιά! Δε θα αλλάξουμε εμείς τα βαθιά ριζωμένα ήθη και έθιμα της χώρας, επειδή αποφασίσαμε ότι θέλουμε να βγαίνει σωστά η δουλειά! Άκου εκεί! Πού βρισκόμαστε; Στην Ελβετία;
Τι άλλο θα δούμε! Κόψτε τους και το κάπνισμα μέσα στο ιστορικό νεοκλασικό Μέγαρο του Τσίλερ τώρα, να πρέπει να αδειάζουμε στη Μιαούλη τα αντικαταθλιπτικά και τα νευροκατασταλτικά με τις νταλίκες.
Σας αλλάζω τόπο και κλίμα τώρα και θα σας πάω προς Νάξο μεριά.
«Τη θέλεις για γυναίκα σου, λεβέντη μου; Τη θέλεις. Τον θέλεις για άντρα σου, κούκλα μου; Τον θέλεις. Καλά να πάθετε, σαράντα ευρώ, παρακαλώ και ό,τι έχουν ευχαρίστηση οι κουμπάροι και τα συμπεθέρια.»
Σαράντα ευρώ ανταποδοτικό τέλος παντρειάς, θα επιβάλλεται πλέον στους νυμφευόμενους με πολιτικό γάμο, καθώς τα άτομα που αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας τις τελετές, αφιερώνουν χρόνο από τη ζωή τους, όπως επίσης και οι υπάλληλοι, άρα θα πρέπει και να πληρώνονται επιπλέον για τη βαρεία αυτή τους απασχόληση, παρά την απόφαση του Προεδρικού Διατάγματος 391 (ΦΕΚ Α 73/18.06.1982), που δηλώνει ρητά, ότι «η αίτηση για τη χορήγηση άδειας γάμου καθώς και η ίδια η άδεια δεν υπόκειται σε δημοτικά ή άλλα τέλη, εκτός από το νόμιμο τέλος χαρτοσήμου».
Για να δούμε. Τελευταία φορά που κοίταξα, οι υπερωρίες των υπαλλήλων πληρώνονταν ακόμη στο Δημόσιο, ενώ παράλληλα, οι γάμοι δεν τελούνται σε έξτρα αίθουσα, για να πεις ότι θέλει παραπάνω συντήρηση, φώτα, νερά, τηλέφωνα. Όσο για τα άτομα που επιβαρύνονται με αυτό το μπελά, τα χρέη τέλεσης των πολιτικών γάμων συμπεριλαμβάνονται μέσα στα καθήκοντα που πάλεψαν με τόσο κόπο, κατά την προεκλογική περίοδο, να αναλάβουν και τα οποία καλύπτει ο μισθός τους. Με το μπαρδόν, κιόλας.
Αλλαγή σκηνικού, τελευταία φορά, σας το υπόσχομαι.
Στην εξωτική Άνδρο, ένας αθεόφοβος ληστής, πήγε και έκλεψε τέσσερα ολόκληρα χιλιόμετρα καλώδιο, που είχαν αφήσει εκεί οι εργάτες της ΔΕΗ, που σε εκείνους θα ήταν και χρήσιμο τέλος πάντων, αφού έφτιαχναν το δίκτυο διανομής ηλεκτρικού ρεύματος.
Ο κλέφτης, άγνωστος. Ο λόγος, ομοίως.
Αν μας διαβάζεις, φίλε μου, σε παρακαλώ, στείλε μου ένα προσωπικό e-mail, δεν θα σε καταδώσω, αλήθεια σου λέω και εξήγησέ μου το σκεπτικό σου. Μόνο αυτό. Να μου λυθεί η απορία.
Γιατί, παλικάρι μου, να πάρεις 4 χιλιόμετρα καλώδιο; Τι θα το κάνεις; Πού σου χρησιμεύει; Πού θα το πας, που η Άνδρος είναι νησί και γύρω γύρω έχει θάλασσα και στο λιμάνι θα σου κάνουν έλεγχο; Ήταν προμελετημένο να πάρεις και τα 4 χιλιόμετρα ή πήγες μέχρι εκεί να κόψεις ένα κομματάκι που το είχαν μπόλικο, είδες ότι ξέχασες την πένσα και είπες «ας το πάρω τώρα όλο, μπας χρειάζεται και τίποτε άλλο στο σπίτι μπάλωμα»;
Σε βάρος του άγνωστου δράστη σχηματίστηκε δικογραφία, αν και, εδώ που τα λέμε, πιο πρέπον για την περίσταση θα ήταν μάλλον να σχηματιστεί φαρμακευτική αγωγή από ψυχίατρο.
Κάπου εδώ ολοκληρώθηκε το σημερινό δελτίο μας. Περισσότερα νέα, την επόμενη εβδομάδα. Μέχρι τότε, φιλάκια!
