Ήταν λίγες μέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο Όταν τέλειωσε η θεία λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη στην Ντελαγκράτσια, ο ιερέας προσέφερε στους πιστούς, σε όσους ήθελαν, μια σελίδα με ένα κείμενο, παλαιάς εποχής βέβαια, με τον τίτλο: «Ποια η μορφή του Ιησού». Δίπλα στον τίτλο υπάρχει η εικόνα που παρουσιάζει τη μορφή του Ιησού.
Είναι μια επιστολή που εστάλει, τότε, από τον Διοικητή της Ιουδαίας προς τον αυτοκράτορα της Ρώμης. Μετά τον ενδιαφέροντα τίτλο: «Ποια η Μορφή του Ιησού», αντιγράφω την επιστολή σε απλά ελληνικά, ώστε να γίνει κατανοητή από τους νέους που δεν τους είναι γνωστή η καθαρεύουσα.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι: «Αντίγραφον της επιστολής που βρέθηκε στην βιβλιοθήκη των Λαζαριστών στη Ρώμη και μεταφράστηκε στα ελληνικά από το πρωτότυπο λατινικό κείμενο. Η επιστολή αυτή στάλθηκε από τον Πούβλιο Λεοντούλο, που ήταν διοικητής της Ιουδαίας προ του Ποντίου Πιλάτου και απευθύνεται προς τον τότε Αυτοκράτορα και αφορά τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν»
Και η επιστολή σε απλά ελληνικά:
Μεγαλιότατε,
ήκουσα, ω Καίσαρ, ότι επιθυμείς να μάθεις, γι’ αυτό και σου γράφω, για έναν άνθρωπο που είναι πολύ ενάρετος και ονομάζεται Ιησούς Χριστός, τον οποίον ο λαός τον θεωρεί προφήτην. Οι μαθηταί του τον θεωρούν Θεόν, λέγοντας ότι είναι γιός του Θεού, του δημιουργού των Ουρανών και της Γης και των πάντων και ανάμεσα τους ευρίσκεται και υπάρχει.
Αληθινά Καίσαρ, ακούγονται καθημερινά θαυμάσια πράγματα γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Φέρνει στη ζωή νεκρούς και θεραπεύει ασθενείς με μια λέξη. Είναι άνδρας μετρίου αναστήματος, ωραίος στην όψη και είναι περιβεβλημένος με μεγαλοπρέπεια, ιδιαίτερα στο πρόσωπο, ούτως ώστε όσοι τον βλέπουν αναγκάζονται και να τον αγαπούν και να τον φοβούνται. Τα μαλλιά του είναι καστανά έως τα ώτα (αυτιά), από εκεί δε και μέχρι την ωμοπλάτη γίνονται γκρίζα ή μάλλον λαμπερά. Συμβαίνει δε αυτό κατά το σύστημα των Ναζωραίων. Το μέτωπό του είναι λείον και γαλήνιον, το πρόσωπό του δε χωρίς ρυτίδες ή κηλίδες. Η μύτη και τα χείλη του είναι κανονικότατα. Η γενειάδα του είναι πυκνή και έχει το ίδιο χρώμα με τα μαλλιά του, δεν είναι μακριά και χωρίζεται στη μέση. Το βλέμμα του είναι σοβαρό και προκαλεί φόβο, έχει δε δύναμη ηλιακής ακτίνας. Κανείς δεν μπορεί να τον δει με το βλέμμα προσηλωμένο. Όταν επιτιμά κάποιον δημιουργεί φόβο και αυτό τον κάνει να κλαίει. Είναι αξιαγάπητος και ευχάριστος και με σοβαρότητα. Λένε, ότι ουδέποτε φάνηκε να γελά, αλλά πολλές φορές να κλαίει. Έχει ωραία χέρια και βραχίονες. Όταν συνομιλεί με κάποιους τους ευχαριστεί πολύ. Δύσκολα μεν εμφανίζεται, αλλά όταν εμφανισθεί κάπου, φέρεται με μετριοφροσύνη και έχει μια ωραία εμφάνιση. Είναι ωραίος ως η μητέρα του, η οποία είναι η ωραιότερη γυναίκα από όσες παρουσιάστηκαν σε αυτά τα μέρη.
Εάν όμως η Μεγαλειότητης Σας, ω Καίσαρ, ποθεί να γνωρίσει αυτόν, όπως μου έγραφες άλλοτε, ενημέρωσέ με, ώστε να σου αποστείλω αυτόν αμέσως.
Αν και ποτέ δεν σπούδασε τίποτε, είναι γνώστης πάσης επιστήμης. Περπατάει χωρίς παπούτσια και με κεφαλή ασκεπή. Πολλοί όταν τον βλέπουν γελούν, αλλά όταν βρίσκονται μπροστά του τρέμουν και τον θαυμάζουν. Λένε, ότι ουδέποτε φάνηκε σ’ αυτά τα μέρη άνθρωπος σαν αυτόν. Αληθινά, όπως μου λένε οι Εβραίοι, ουδέποτε δόθηκαν, συμβουλές, ουδέποτε έγινε διδασκαλία, όπως η δική του διδασκαλία, πολλοί δε από τους Ιουδαίους τον θεωρούν Θεό. Άλλοι μου είπαν ότι είναι εχθρός της μεγαλειότητάς σας, ω Καίσαρ, και με διάφορους τρόπους με ενοχλούν οι μοχθηροί αυτοί Εβραίοι. Λένε, ότι αυτός, δεν δυσαρέστησε ποτέ κανένα, αντίθετα έκανε πάντα το καλό. Όλοι όσοι τον γνωρίζουν, λένε, ότι ευεργετήθηκαν από αυτόν. Παρ’ όλα αυτά, ω Καίσαρ, είμαι πρόθυμος να υπακούσω στην Μεγαλειότητά σας και ότι διατάξεις θα εκτελεσθεί.
Ιερουσαλήμ Ινδικτιώνος* 7
Σελήνης 11
ΠΟΥΒΛΙΟΣ ΛΕΟΝΤΟΥΛΟΣ
Διοικητής Ιουδαίας
Ο ιερέας του Ναού του Αγίου Ιωάννου Ποσειδωνίας π. Χριστόφορος, μετά την ερώτησή μας για την ύπαρξη του κειμένου, μας ενημέρωσε και είπε ότι: αυτό το κείμενο, με την εικόνα του Χριστού, του το έδωσε ο Καθηγητής και πνευματικός του διδάσκαλος Γεώργιος Σερμιέ, ο οποίος ήταν Διευθυντής του εκκλησιαστικού Λυκείου Αθηνών. Ο καθηγητής Γεώργιος Σερμιέ είχε σπουδάσει στο Βατικανό ως ορθόδοξος φοιτητής.
*Ινδικτιών (Ινδικτιώνος) = χρονική μονάδα που χρησιμοποιεί η Εκκλησία και αντιστοιχεί σε δεκαπέντε χρόνια.
