Εμβληματικό εκπαιδευτικό ίδρυμα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ερμούπολη Σύρου
Τότε δεν ξέραμε…απλά μαθαίναμε, ρουφούσαμε σαν σφουγγάρια αυτά που με συνέπεια μας έδιναν οι δάσκαλοί μας του βεληνεκούς ενός: «Πελοποννήσιου, Νερούτσου, Αρβανίτη, Καλεντερίδη, Θωμόπουλου, Κοντιζά….» ποιον να πρωτοθυμηθεί κανείς. Επίσης «Κολόμβος, Ψαρράς, Ρούσσος…»
Εποχές με διαχωρισμό φύλων στην εκπαίδευση που έκανε τα πράγματα πιο εύκολα, ίσως συγκεντρωνόμασταν ευκολότερα. Το γυμνάσιο μας το έχουμε μέσα μας, στο κεφάλι μας, στην ψυχή μας, σαν γονεϊκή σφραγίδα και μας οδηγεί χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Καθόλου τυχαίο ότι τα ποσοστά των επιτυχόντων στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα ήταν πολύ υψηλά. Προσωπικά αναγκάστηκα να φύγω στην τελευταία τάξη να πάω στην Αθήνα στο Β’ Γυμνάσιο να αναμετρηθώ, να παρακολουθήσω φροντιστήριο και έβγαλα ασπροπρόσωπους τους δασκάλους μου στο Γυμνάσιο μας.
Να δώσω μερικές πινελιές από την απώτερη μνήμη μου, για τους δασκάλους μας.
Μάρκος Πελοποννήσιος: Γυμνασιάρχης με επιβολή, αυστηρότητα, αλλά που ενέπνεε σεβασμό.
Γιάγκος Νερούτσος: Μαθηματικός υψηλού διαμετρήματος με αυστηρότητα, μεθοδικότητα, αλλά με τρυφερό χαμόγελο και βλέμμα πατρικό.
Γιόχαν Θωμόπουλος: Κορυφαίος φιλόλογος! Γλωσσολόγος, λίγο αφηρημένος, διανοούμενος, από την πλημμυρίδα των γνώσεων και πληροφοριών, αλλά αν είχες έφεση μάθαινες Ελληνικά.
Καλεντερίδης: Ο μικρόσωμος Φυσικός που μετέδιδε την γνώση με οργασμικό παλμό και κλείνω με την κα Αρβανίτη, φιλόλογο που με παρέλαβε πρωτάκι και μου μετέδωσε την πρωτολειακή γνώση με τέτοιο τρόπο που ήθελα κι’ άλλο, κι’ άλλο.
Άλλες εποχές, άλλα ήθη, άλλες αναζητήσεις, νοσταλγία με κατακλύζει.
Συγχαρητήρια στην κα Μαίρη Ρώτα που μου έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψω λίγο.
Ελπιδοφόρος Δουράτσος
Ιατρός – Μαιευτήρας
Υ.Γ: Ο Ελπιδοφόρος Δουράτσος είναι γιος του αείμνηστου σπουδαίου γιατρού και ανθρώπου Μάρκου Δουράτσου που αγαπήθηκε από όλους τους Συριανούς.
