Μέσα σε μια ηλιόλουστη ατμόσφαιρα, που είχε μια ξεχωριστή ομορφιά, οι άνθρωποι υποδεχθήκαν και φέτος τον καινούργιο χρόνο, με την ελπίδα στην καρδιά.
«Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, κι αρχή καλός μας χρόνος…»
Αποχαιρετήσαμε τον παλιό χρόνο και καλοδεχθήκαμε τον καινούργιο μ’ ένα αίσθημα ανανεωμένης αισιοδοξίας, ίσως… με περισσότερη εμπιστοσύνη στη ζωή.
Ένας χρόνος δύει, άλλος ανατέλει. Ένας χρόνος φεύγει, άλλος έρχεται. Έτσι γίνεται και έτσι θα γίνεται, όσο θα υπάρχει το Σύμπαν.
Στον καινούργιο χρόνο στηρίζει τις ματωμένες ελπίδες του, τη χαστουκισμένη αισιοδοξία του, ο βασανισμένος κόσμος των ημερών μας. Η κοινωνική ανισότητα και η αδικία στο έπακρο «βεβαρημένη» και τόση αδικία γύρω μας. Χορός τα σκάνδαλα όσα ακούγονται κάθε μέρα. Τρομερή σε ανοίγματα η έκκλιση ηθών. Πόσα χρηματικά ποσά ξοδεύτηκαν για κατασκευάσματα πολεμικών μέσων, εξοπλισμών και …. και …. Μαύρα κι άραχνα τα σύννεφα γύρω μας. Για τη δουλειά που για πολλούς δεν υπάρχει. Για τη «Λοβιτούρα» που πλεονάζει, για την αναξιοκρατία που κυριεύει την σημερινή κοινωνία μας, είναι τόσο πικρή η γεύση της ζωής για πολλούς ανθρώπους που αισθάνονται αδύνατοι και βρίσκονται στο περιθώριο της ζωής. Είναι κρίμα για τη χώρα μας που τόσοι την αγάπησαν και την θαύμασαν, τώρα να την λυπούνται και να απορούν. Είναι αυτή η Ελλάδα του πολιτισμού και της δραστηριότητας; Βέβαια έχει μια δραστηριότητα, αλλά με μια νέα μορφή. Είναι η νέα «μόδα» που επικρατεί στη χώρα μας με βία, με τρομοκρατία και ιδιαίτερα με καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων, με εκρήξεις βομβών και διαφόρων εκρηκτικών υλών που σκορπίζουν τον θάνατο και την καταστροφή. Το σκότωμα ανθρώπων δεν είναι ανουσιούργημα; Είναι δημοκρατία να αφαιρείς μια ζωή γιατί δεν συμφωνείς με τις θέσεις και τις απόψεις του άλλου; Ταλαίπωρη πατρίδα μας.
Σε μια τέτοια θαλερή ατμόσφαιρα, χωρίς ανταύγειες, χωρίς μια προσπάθεια συνεννόησης και αλληλοβοήθειας ανάμεσα στους ανθρώπους και ιδιαίτερα ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα μπορεί κανείς να στηρίξει τις ελπίδες του, τις όποιες ελπίδες του στο μέλλον που έρχεται;
Υπάρχει ακόμα καιρός…
Υπάρχει ακόμα καιρός για να έχουμε μια καλλίτερη κοινωνία στη χώρα μας. Για σωστές και τίμιες συναλλαγές. Για άσπρα και καθαρά χέρια. Η ευθυξία και η ευαισθησία, ωστόσο, δεν απόδρασαν ακόμα από τον τρόπο μας. Είναι τόσοι πολλοί Έλληνες, απλοί καθημερινοί συνάνθρωποι μας, αλλά και μορφωμένοι, επιστήμονες, ακόμη και κάποιοι πολιτικοί που καταδικάζουν τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας. Πότε αυτός ο δύσμοιρος τόπος θα πάρει τα πάνω του. Σε τέτοια απελπισία δεν έχει περιπέσει ποτέ άλλοτε ο Έλληνας και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κάτι ιδιαίτερα σοβαρό. Να θυμηθούμε πως αυτή η χώρα έζησε τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς στους Τούρκους, που ήταν φυσικό να νεκρώσει κάθε ελπίδα. Κι όμως ξανάγινε η χώρα που κράτησε τη γλώσσα της, τη θρησκεία της, τον πολιτισμό της και τα κατάφερε να αναγεννηθεί.
Το ίδιο και όταν, 100 χρόνια μετά την απελευθέρωση, ήρθε ο δεύτερος όλεθρος. Η Μικρασιατική καταστροφή, το ξερίζωμα του Ελληνισμού από κοιτίδες πανάρχαιες, (τις ασιατικές ακτές του Αιγαίου, τον Εύξεινο, την Προποντίδα, το Ικόνιο κ.α.), που έφτασαν στη συρρίκνωση της Ελληνικότητας και τη μιζέρια ενός μικρού κρατιδίου. Και ούτε τότε έφτασαν σε απελπισία. Δεν θεώρησαν ποτέ ενδεχόμενο τον αφανισμό και την εξάλειψη του ελληνικού ονόματος από την ιστορία του κόσμου. Η ελπίδα δεν τους έλλειψε. Και τα κατάφεραν! Ενώθηκαν όλοι μαζί σαν μια γροθιά. Ούτε κόμματα, ούτε πολιτικές θέσεις διαφορετικές, άλλωστε δεν υπήρχε κράτος τότε, ποιο κράτος; Ακόμη και οι συνδικαλιστές δεν υπήρχαν, αργότερα ανακαλύφθηκαν. Και τότε όλοι αυτοί οι κατατρεγμένοι που δεν είχαν ούτε σπίτι, ούτε φαγητό, κατάφεραν να δημιουργήσουν ξανά μια Ελλάδα και μια κοινωνία σημαντική και σπουδαία. Υπήρχε μια απίστευτη κοινωνική συνοχή που έκανε θαύματα.
Αυτοί οι πάμφτωχοι και ρεκένδυτοι πρόσφυγες, σαν εργατικές μέλισσες ρίχνονται με πάθος στη δουλειά και σε λίγα χρόνια καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια Ελλάδα με οικονομική και πολιτιστική ζωή που θαυμάστηκε από τις χώρες της Δύσης και όχι μόνο.
Δεν μπορεί θα ‘ρθουν και καλλίτερες μέρες για τη χώρα μας. Είθε, λοιπόν οι νέες ελπίδες μας και τα όνειρά μας να γίνουν πραγματικότητα.
Σε μας απομένει, από καρδιάς, να ευχηθούμε ένα Καλό καινούργιο Χρόνο.
