Πως γίναμε έτσι; Αυτή είναι η Ελλάδα; Η Ελλάδα που αγαπήθηκε που θαυμάστηκε απ’ όλο τον κόσμο; Κάποτε ήταν η χώρα του πολιτισμού και μάλιστα του σπουδαιότερου πολιτισμού, αλλά και η χώρα της δημιουργίας, της δραστηριότητας, της παρουσίασης έργων σπουδαίων και θαυμαστών.
Οι Έλληνες ήταν πάντοτε άνθρωποι εργατικοί και αποτελεσματικοί, τόσο στις πόλεις όσο και στην ύπαιθρο και στα χωριά μας. Ιδιαίτερα οι αγρότες ήταν παράδειγμα προς μίμηση. Το ίδιο και οι κτηνοτρόφοι. Και τα προϊόντα της Ελληνικής γης άριστα! Ώσπου άρχισαν τα έρχονται οι επιδοτήσεις από την Ε.Ε. Και αυτές ήρθαν για να βοηθήσουν τους ανθρώπους της υπαίθρου να παράγουν περισσότερα προϊόντα και φυσικά να γίνονται εξαγωγές. Κι έτσι το εισόδημα θα ήταν πολύ περισσότερο.
Και άκουσα πριν λίγο καιρό και διάβασα ότι: «Νέκρωσε εντελώς τα τελευταία χρόνια και η αγροτική και η κτηνοτροφική μας παραγωγή… Μόνο για την εισαγωγή κρεάτων και ψαριών πληρώνουμε 2,5 δις. ευρώ το χρόνο!!! Μα να ‘ναι αλήθεια; Και το πιο ενδιαφέρον από όσα άκουσα: «Η Ελλάδα εισάγει από το εξωτερικό και…κοπριά»!!! Αυτή η απίστευτη είδηση μου έδωσε την ευκαιρία να γράψω αυτό το άρθρο… Μια από τις σημαντικότερες αιτίες τις ελληνικής κρίσης είναι η παντελής έλλειψη παραγωγής. Και σκόρδα!
Νομίζω ότι πολλοί από σας, αγαπητοί αναγνώστες, γνωρίζετε ότι εισάγουμε, (εκτός από κοπριά) σκόρδα από την Κίνα, κρεμμύδια από την Τουρκία, πατάτες από την Αίγυπτο, λεμόνια, λέει, από τη μακρινή Χιλή!....κ.λ.π.
Νέκρωσε από καλλιέργειες η αγροτική Ελλάδα. Είπε ο δημοσιογράφος: «Αγρότες και κτηνοτρόφοι την αράζουν στους καφενέδες του χωριού τους, περιμένοντας τις πολυποίκιλες επιδοτήσεις. Είναι μερικοί που εισπράττουν τις επιδοτήσεις χωρίς να καλλιεργούν ούτε ένα στρέμμα από τα χωράφια τους που κάποτε έσπερναν σιτάρι, κριθάρι, βαμβάκι και τόσα άλλα.
Να θυμηθούμε ακόμα ότι πριν από μερικά χρόνια είχαμε στην Ελλάδα 3 ή 4 εργοστάσια ζάχαρης. Σήμερα δεν έχουμε ούτε ένα. «Έκλεισαν το ένα μετά το άλλο, προσθέτοντας πολλούς άνεργους στη σημερινή κρίση…» Αυτά είπε ο δημοσιογράφος ερευνώντας την σημερινή κατάθεση της υπαίθρου. Θυμήθηκα, (θα το γράψω για τρίτη φορά) την κυρά Κατίνα σ’ ένα χωριό της Καρδίτσας, όταν τη ρώτησα, γιατί γεμίζει το φορτηγό του πρόβατα ο άνθρωπος από το χωράφι σας; και είχε και άγχος. Αχ! Παιδί μου, μου είπε η κ. Κατίνα. Για να πάρει την «πιδότηση» πρέπει να έχει 80 πρόβατα. Κι εκείνος έχει 35 μόνο. Τα «δανείζεται» τα δικά μας και θα τα φέρει το βράδυ άμα θα τα μετρήσουν οι Ευρωπαίοι. Πότε θα μας πάρουν είδηση πως τους κλέβουμε… Διάβασα στην εφημερίδα ότι μόνο για την εισαγωγή κρεάτων και ψαριών, η Ελλάδα, κατεξοχήν κτηνοτροφική και θαλασσινή χώρα, πληρώνει πάνω από 2,5 δις. ευρώ το χρόνο!!! Μήπως η χώρα μας θα μπορούσε, όχι απλώς να μην εισάγει αλλά να εξάγει κιόλας και να μπαίνουν στην οικονομία μας αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ!
Βέβαια για να πετύχει μια χώρα να έχει κέρδος δικό της αντί να δανείζεται, χρειάζεται να παράγει δουλεύοντας και δημιουργώντας.
Η Ελλάδα έχει θησαυρούς ανεκμετάλλευτους και είναι πολλοί οι θησαυροί της. Τελευταία όμως κάτι αρχίζει να αλλάζει. Φάνηκε λίγο φως στον ορίζοντα. Θυμάμαι, αρκετά χρόνια πριν, ο κάθε γονιός επιθυμούσε να σπουδάσει το παιδί του και να πάει να δουλέψει, (ως δημόσιος υπάλληλος βέβαια), σε μια από τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Ήθελε να δει το γιο του ή την κόρη του να ζει με «αξιοπρέπεια» σ’ ένα διαμέρισμα, έστω και μικρό σε μια πρωτεύουσα και να φύγει μακριά απ’ τα χωράφια. Να φύγει από το χωριό, απ’ την περιφέρεια, την επαρχία…
Τελευταία όμως, είναι πολλοί οι «σπουδαγμένοι» νέοι που επιστρέφουν στη γη. Η αγροτική επιχειρηματικότητα έγινε «μόδα» τελευταία και κυοφορεί ελπίδες για αναγέννηση του πρωτογενούς τομέα. Περίπου 8.500 νέοι και νέες έχουν ενταχθεί στα προγράμματα των νέων αγροτών. Μερικοί ξεκίνησαν πριν από 4 χρόνια και σήμερα μέσα από αυτήν την στροφή στον αγρό προέκυψαν αγροτικοί επιχειρηματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που μελλοντικά θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας.
Δυο νέοι γεωπόνοι ίδρυσαν μια εταιρεία παραγωγής και εμπορίας αρωματικών φυτών και βήμα – βήμα αυξάνεται η παραγωγή τους γιατί ζητούνται από τις φαρμακευτικές εταιρείες της Ευρώπης. Και στις Κυκλάδες η Σαντορίνη κερδίζει τα εύσημα για το υπέροχο Ασύρτικο κρασί που αγαπήθηκε και θαυμάστηκε παντού στον κόσμο!
