Η διακοπή λειτουργίας του ΚΕΠ Κιμώλου, από αρχές Αυγούστου, του ενός και μοναδικού που λειτουργούσε στο νησί, αποτέλεσε αντικείμενο υπουργικών απαντήσεων, που αντί διευθέτησης της υπόθεσης, απλώς λειτούργησαν ως επιβεβαίωση της αδιάφορης πολιτικής αντιμετώπισης των προβλημάτων.
Το θέμα της τετράμηνης διακοπής λειτουργίας του ΚΕΠ Κιμώλου, ετέθη προς τους αρμόδιους υπουργούς από τον βουλευτή Κυκλάδων Ν. Συρμαλένιο, βάσει της σχετικής επιστολής του Δημάρχου κ. Μαγκανιώτη.
Αυτό που άμεσα συνάγεται από την υπουργική απάντηση είναι το σκότος των γνώσεων των υπουργών περί των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η νησιωτική χώρα και κυρίως της ιδιαιτερότητας που παρουσιάζει και η οποία υπαγορεύει ανάλογη αντιμετώπιση.
Υπουργική αδιαφορία
Ως ιστορία πολιτικής τρέλας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η αν μη τι άλλω αδιάφορη απάντηση των αρμόδιων υπουργείων σχετικά με τη διακοπή λειτουργίας του ΚΕΠ της Κιμώλου.
Αντί απάντησης το υπουργείο Εσωτερικών παρέπεμψε, ως αρμόδιο επί του θέματος, στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, το οποίο με τη σειρά του αρκέστηκε στην παράθεση στοιχείων σχετικά με τους υπηρετούντες υπαλλήλους στα ανά την Ελλάδα ΚΕΠ, καθώς και τα ποσά που δαπανώνται για την λειτουργία τους.
Απορίας άξιον είναι πως ενώ ο υπουργός παραδέχεται πως «η διατήρηση της λειτουργικότητας και η περεταίρω ενίσχυση των ΚΕΠ αποτελεί εκπεφρασμένη βούληση της ηγεσίας του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, καθώς είναι κοινά αποδεκτό καθώς είναι κοινά αποδεκτό ότι πρόκειται για έναν θεσμό εξαιρετικά χρήσιμο για τους πολίτες», από την άλλη πλευρά προβάλλει την ανάγκη λειτουργίας των σχετικών δομών με όρους συγχωνεύσεων και περιορισμένων πόρων.
Χωρίς επί της ουσίας να απαντήσει σε ότι αφορά στο ΚΕΠ της Κιμώλου, αναφέρθηκε στις νομοθετικές προβλέψεις για συγχωνεύσεις των ΚΕΠ, με κριτήρια πληθυσμιακά χωροταξικά και εξοικονόμησης δαπάνης, «με μέριμνα για τη μη πρόκληση δυσμενούς αντίκτυπου στην εξυπηρέτηση των πολιτών και των επιχειρήσεων».
Το σημείο δε της απάντησης που μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει είναι πως «καθώς το υπουργείο λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την στελέχωση των ΚΕΠ…η ενδεχόμενη μη λειτουργία ΚΕΠ εδράζεται σε υπαιτιότητα των οικείων Δήμων».
Βουλευτικός σχολιασμός
Ο βουλευτής κρίνοντας εκ των απαντήσεων που έλαβε, κάνει λόγο για «Άγνοια, εμπαιγμό και αδιαφορία για τις μικρές νησιωτικές κοινωνίες: Η απάντηση των αρμόδιων Υπουργείων για το θέμα».
Άγνοια για την πραγματικότητα της ζωής των κατοίκων των νησιών, καθώς σε μικρά απομακρυσμένα νησιά είναι ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για υπηρεσίες.
Αδιαφορία, γιατί προφανώς, κανείς δεν καταλαβαίνει στην κυβέρνηση τι σημαίνει να είναι κανείς κάτοικος μικρού νησιού, υπάλληλος σε μικρό Δήμο με πολλαπλές αρμοδιότητες. Κανείς δεν αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη του να θεωρούνται οι νησιώτες πολίτες Β’ κατηγορίας.
Εμπαιγμός, γιατί δεν είναι δυνατόν από τη δισέλιδη απάντηση του Υπουργείου η πρώτη σελίδα να αφιερώνεται σε ιστορική αναδρομή και ανασκόπηση του αριθμού των υπηρετούντων υπαλλήλων με διαφορετικές σχέσεις εργασίας σε όλη την Ελλάδα και η δεύτερη να περιγράφει όλες τις εγκυκλίους και Υπουργικές Αποφάσεις μνημονιακών νόμων για συγχωνεύσεις ΚΕΠ και μετακινήσεις υπαλλήλων που απλά δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην Κίμωλο.
Πολύ απλά, το Υπουργείο αγνοώντας πλήρως την πραγματικότητα ενός μικρού νησιωτικού δήμου, μας κοροϊδεύει και μας λέει...ή μετακινείστε υπαλλήλους από άλλα ΚΕΠ του δήμου σας (λες και η Κίμωλος έχει πολλά ΚΕΠ) ή μετακινείστε κάποιον υπάλληλο του δήμου (αγνοώντας ότι έχει μόνο 2 υπαλλήλους) ή φέρτε από άλλο γειτονικό δήμο (αγνοώντας επίσης ότι μεσολαβεί θάλασσα με τον όμορο δήμο και ότι επίσης και ο άλλος δήμος βρίσκεται στην ίδια δραματική κατάσταση από πλευράς στελέχωσης).
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η οποία σταδιακά διαλύεται με την δραματική συρρίκνωση των πόρων, τις διαθεσιμότητες των υπαλλήλων, τις αρμοδιότητες χωρίς προσωπικό και χωρίς υποστήριξη, καθίσταται υπόλογη -σύμφωνα με το Υπουργείο- επειδή δεν μπορεί να λειτουργήσει στον ασφυκτικό κλοιό των μνημονίων και του Καλλικράτη. Αποτέλεσμα είναι να υποβαθμίζεται και άλλο η ζωή στα νησιά μας και να επιδεινώνονται περαιτέρω οι συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων.
Εκφράζοντας δε την άποψη του κόμματος του αναφέρει καταλήγει πως «η πρόσβαση των νησιωτών σε στοιχειώδεις υπηρεσίες είναι αυτονόητο δικαίωμα των πολιτών και συμβατική υποχρέωση ενός σύγχρονου κράτους. Διεκδικούμε μια συνολική αλλαγή πολιτικών, που να τοποθετούν στον κέντρο τον πολίτη και τις ανάγκες του, να αίρουν και όχι να αναπαράγουν τις χωρικές ανισότητες».
