«Από την Κοιμωμένη στην Αναπαυομένη»

Ο Γιανούλης Χαλεπάς, ο πιο γνωστός νεοέλληνας γλύπτης, ανήκει σε εκείνες τις ιδιαίτερες μορφές, όπου η αγιοποιημένη μυθιστορηματική ζωή τους επηρεάζει και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την προσέγγιση του έργου τους. (Ο άγιος, ο Παπαδιαμάντης κτλ.). Όλοι γνωρίζουν την περίφημη Κοιμωμένη του, το διασημότερο γλυπτό της νεότερης Ελλάδας, και την τραγική του μοίρα, αυτή του εξαιρετικά προικισμένου καλλιτέχνη που τον χτυπάει η αρρώστια, χάνει τα λογικά του και στο τέλος της ζωής του ξαναγυρίζει δημιουργικά στην τέχνη του. Ο Χαλεπάς κατέχει μια εντελώς μοναδική θέση στη νεοελληνική γλυπτική. Με το νεανικό του έργο ανήκει στον 19ο αιώνα (Κοιμωμένη), με τη δεύτερη (1902-1930) και τρίτη (1930-1938) δημιουργική του φάση ανήκει στον 20ό αιώνα ως μια μοναχική, γνήσια, αυθεντική και ιδιόμορφη φωνή. Η καταγωγή του από οικογένεια με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική τον συνδέει αμεσότερα με την εξέλιξη της νεοελληνικής γλυπτικής στον 19ο αιώνα. Ποια είναι όμως η σχέση του με τον 20ό αιώνα; Είναι σημαντικό και επίκαιρο το έργο του Χαλεπά; Γιατί εξακολουθεί τον ζωντανό διάλογο με το σήμερα; Ποιός ο ‘μηχανισμός’ της δημιουργικής του πράξης; Είναι ερωτήματα στα οποία θα τοποθετηθούν, θα συζητήσουν και θα αναπτύξουν σημαντικοί εικαστικοί δημιουργοί, οι οποίοι από διαφορετικούς δρόμους ‘συναντήθηκαν’ ή τους άγγιξε το έργο του Χαλεπά. Συμμετέχουν οι γλύπτες Κώστας Βαρώτσος, Αφροδίτη Λίτη, Κυριάκος Ρόκος. Τον συντονισμό έχει η Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά, καθηγήτρια Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ. Συνδιοργάνωση: ΙΔΡΥΜΑ ΤΗΝΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Κυριακή 16 Σεπτ. 2018, 19.30, στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού