H Παιδεία, ως θεματική ενότητα σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν εξυπηρετεί διακοσμητικούς λόγους, ούτε προσφέρεται μόνο για πολιτική ανάλυση και σχολιασμό επί της εκάστοτε νομοθεσίας που αφορά στην εκπαίδευση.
Πέρα από τα δίκαια αιτήματα των συνδικαλιστικών οργάνων, τα σοβαρά προβλήματα που εντοπίζονται σε κτιριακές υποδομές σχολείων, τις εξαγγελίες στελεχών της εκπαίδευσης και τους κλυδωνισμούς στο εκπαιδευτικό σύστημα από σχετικές μεταρρυθμίσεις, «φωνή» και μάλιστα δυνατή, έχει και το έργο μαθητών και εκπαιδευτικών, που παράγεται εντός κι εκτός τάξης.
Μπορεί για κάποιους να μην υπάρχει λογική στη δημοσιοποίηση ενός εκπαιδευτικού προγράμματος, ωστόσο η αμφισβήτηση της σπουδαιότητάς του δεν είναι ικανή να την εκμηδενίσει. Ιδίως, όταν τα οφέλη από τέτοιες δράσεις είναι ποικίλα και αγγίζουν πολλά πεδία της κοινωνίας, αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας αποτελούν τα σχολεία μας. Που σημαίνει ότι δενδροφυτεύσεις μαθητών, εκπαιδευτικές επισκέψεις σε μουσεία, περιβαλλοντικές δράσεις και συναντήσεις των παιδιών με ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης σαφώς και έχουν θέση σε ένα μέσο, είτε λέγεται εφημερίδα, είτε ιστοσελίδα.
Συνεπώς, δεν θα έπρεπε να μας προβληματίζει ένα εκπαιδευτικό ρεπορτάζ, αλλά το γεγονός ότι ορισμένα μυαλά δεν μπορούν να βρουν λογική σε πράγματα, τα οποία καταλαβαίνει κάθε ανθρώπινος νους. Για παράδειγμα, μέσα από τη συμμετοχή τους στη δημιουργία κήπων, σε καθαρισμούς σχολείων και παραλιών, αλλά και σε καλλιτεχνικές δράσεις με θέμα το περιβάλλον, οι μαθητές διαμορφώνουν οικολογική συνείδηση, γνωρίζουν τον φυσικό πλούτο της περιοχής τους και αναπτύσσουν αίσθημα ευθύνης για τη διατήρηση και την προστασία του. Επιπλέον, η ανάμειξη των παιδιών σε εθελοντικές προσπάθειες γονέων και εκπαιδευτικών για τον καλλωπισμό σχολικών μονάδων, τους δίνουν τη δυνατότητα να συνεργαστούν μεταξύ τους και με άλλα μέλη της κοινότητας, να πάρουν πρωτοβουλίες και να φροντίσουν το χώρο τους. Κάτι, το οποίο θα κάνουν και μελλοντικά ως ενεργοί πια πολίτες του τόπου, στον οποίο μεγάλωσαν και ζουν. Ως εκ τούτου, όσο πεζή και να φαίνεται η είδηση ενός βαψίματος σχολείου, η ουσία της κρύβεται πίσω από τις γραμμές οποιουδήποτε άρθρου.
Υπάρχει και συνέχεια… Γιατί μία εφημερίδα να δώσει χώρο στην επίσκεψη μιας τάξης σε κάποιο μουσείο και στην υλοποίηση ενός προγράμματος μουσειακής αγωγής; Για πολλούς και διάφορους λόγους. Πρώτον, γιατί το πρόγραμμα αυτό μπορεί να σχετίζεται με την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας, που καλό είναι να γνωρίζουν οι μαθητές. Δεύτερον, γιατί μπορεί να περιλαμβάνει δημιουργική απασχόληση, που δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με διάφορες μορφές τέχνης, να αναπτύξουν δεξιότητες και να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους. Τρίτον, γιατί μέσα από τέτοιες δράσεις αποτυπώνεται η δουλειά των εκπαιδευτικών εντός τους σχολείου και η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν τόσο στη μετάδοση γνώσεων, όσο και στην εκμάθηση στοιχειωδών τρόπων συμπεριφοράς.
Ποιους ενδιαφέρει η διάκριση ενός σχολείου σε κάποιον διαγωνισμό; Κάτσε να σκεφτώ…. Σίγουρα τους ίδιους τους μαθητές που χαίρονται για την αναγνώριση και την επιβράβευσή τους; Έπειτα τους γονείς, οι οποίοι καμαρώνουν για την επιτυχία των παιδιών τους. Τους εκπαιδευτικούς, που βλέπουν ότι οι κόποι τους ανταμείβονται και μάλιστα υπό δύσκολες συνθήκες στις οποίες καλούνται να υπηρετήσουν. Και τέλος, όλους εμάς, τους κατοίκους ενός νησιού που διαθέτει άξιους πρεσβευτές και άξια «βλαστάρια» που το προβάλλουν και το αναδεικνύουν μέσω του έργου τους.
Όταν λοιπόν το δημόσιο σχολείο και γενικότερα η εκπαίδευση δέχεται απανωτά «χτυπήματα» κάτω και πάνω από τη μέση γιατί πρέπει να «φιμώνεται» η ηχηρή φωνή μαθητών και εκπαιδευτικών, που μόνο υπερηφάνεια θα έπρεπε να μας προκαλεί και όχι ενόχληση. Γιατί κάποιοι θεωρούν ότι άξια δημοσιοποίησης είναι μόνο τα αρνητικά γεγονότα; Το πάθος, η όρεξη και ο ενθουσιασμός της σχολικής κοινότητας, οι εθελοντικές δράσεις και οι καλλιτεχνικές δημιουργίες της αλλά και το αποτέλεσμα του μεγάλου έργου που παρά τα σημεία των καιρών εξακολουθεί να παράγεται αποτελούν μία από τις ελάχιστες ευχάριστες «νότες» σε αυτή τη μίζερη καθημερινότητα που βιώνουμε σήμερα.
Και ναι… αυτές οι «νότες» δικαιούνται τη θέση τους στην ενημέρωση και την ειδησεογραφία, καθώς δημιουργούν ελπίδα και αισιοδοξία ότι το μέλλον μας μπορεί και πρέπει να γίνει καλύτερο.
