Καμιά φορά βρίσκω τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι είναι αυτό, που μας ωθεί σε σκέψεις, αντιλήψεις και συμπεριφορές ακραίες, οι οποίες, μάλιστα, διακατέχονται από τόση μισαλλοδοξία, που βρίσκουν στόχο, ακόμη και σε ανήλικους.
Αφορμή, στάθηκαν δυο-τρία περιστατικά, μερικά εξ’ αυτών και «μπροστά στην πόρτα μας», τα οποία εκδηλώθηκαν, με αφορμή τη μαθητική παρέλαση, που πραγματοποιήθηκε σε όλες τις πόλεις της χώρας.
Το περισσότερο αναμενόμενο… δυστυχώς, αφορά στη σημαιοφόρο με τη μαντίλα, που έπεσε μία ολόκληρη χώρα να τη «φάει», απλώς επειδή διέπρεψε. Μέχρι και εκπρόσωποι των τοπικών αυτοδιοικητικών αρχών, έσπευσαν να αναρτήσουν στους λογαριασμούς τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξενοφοβικά άρθρα για “χαβαλέδες”, που γίνονται με την ελληνική σημαία.
Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι την 28η Οκτωβρίου, δεν γιορτάζουμε μόνο, τον ηρωικό αγώνα του ελληνικού στρατεύματος, απέναντι στην ιταλο-γερμανική εισβολή, αλλά κυρίως τις θυσίες αυτών των ανθρώπων, προκειμένου, η χώρα μας, καθώς και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, να μη γίνουν μέρος μίας αυταρχικής αυτοκρατορίας, που πίστευε στην ανωτερότητα της άριας φυλής, έβαζε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και έκαιγε σε φούρνους ανθρώπους, που ξέφευγαν από τα πρότυπά της, είτε σε θρησκευτικό, είτε σε φυλετικό επίπεδο, είτε ακόμη και σε επίπεδο σεξουαλικού προσανατολισμού.
Την ώρα, λοιπόν, που υπερηφανευόμαστε για την νίκη μας ενάντια στους ναζί, την ίδια στιγμή, επιτιθέμεθα οι ίδιοι στη διαφορετικότητα. Τηλεπερσόνες, που έχουν ως μεγαλύτερο κατόρθωμά τους κάποιες καμένες συνταγές on-air και την προώθηση στην ελληνική αγορά του ντολμαδοπαρασκευαστή, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, ότι οι πρόγονοι της σημαιοφόρου δεν πολέμησαν, δεν φώναξαν «ΟΧΙ» και δεν έχει δικαίωμα πάνω στη σημαία.
Όσοι υποστηρίζουν, πως το Έθνος πρέπει να παραμένει αμπόλιαστο και η σημαία της χώρας, να δίδεται μόνο σε χέρια λευκών και χριστιανών παιδιών, να μας εντοπίσουν τους αυθεντικούς απογόνους της εποχής του Περικλή, περί το 450 π.Χ., και των πρώτων Ελλήνων χριστιανών, περί το 35 μ.Χ., έτσι ώστε να αποκλείσουμε και να απαγορεύσουμε σε οποιονδήποτε έχει διαφορετικές ρίζες (Σλαβικές χώρες, Ρώμη, Αίγυπτος, Τουρκία, κλπ), να πιάνει τη σημαία. Καταλάβατε κύριε Καραγιώργη (kara = μαύρος); Κύριε Μπούρα (bura = τρικυμία), κύριε Ασλάνη (aslant = λιοντάρι), κύριε Αμπατζή (abaci = ράφτης), κύριε Μαντά (manda = βούβαλος), κύριε Μπογιατζή (boyaci = ελαιοχρωματιστής) και πάει λέγοντας, καθώς και όλοι εσείς, που το επώνυμό σας τελειώνει σε –ογλου, γιατί τα παιδιά σας δεν θα μπορέσουν να πάρουν την ελληνική σημαία στα χέρια τους, ειδικά την 25η Μαρτίου; Δεν είστε αρκετά Έλληνες. Είστε αλλοιωμένοι. Οι πρόγονοί σας είχαν ύποπτα πάρε-δώσε με άλλες φυλές. Δεν είστε το αυθεντικό το πράγμα, το ορίτζιναλ.
Η διαφορετικότητα, η ανταλλαγή ιδεών, το να μαθαίνεις από έναν άνθρωπο και το να μαθαίνει κάποιος άλλος από σένα, είναι αυτό που εξελίσσει τον πολιτισμό μας, αυτό που τον θρέφει και τον κάνει πιο δυνατό. Αν τον κλειδαμπαρώσεις σε ένα κλειστό σκοτεινό κουτί, μακριά από κάθε επαφή με άλλους πολιτισμούς, θα μαραζώσει, θα μουχλιάσει, θα πεθάνει και θα σαπίσει.
Επιπλέον – και αυτή τη στιγμή σταματώ να αναφέρομαι στην ως άνω σημαιοφόρο, διότι το γεγονός, ότι είναι μουσουλμάνα δεν αποκλείει το γεγονός να είναι Ελληνίδα και δεν έχουμε περαιτέρω πληροφορίες για την καταγωγή της – το να τιμά, ένα παιδί από άλλη χώρα την πατρίδα σου, και να νιώθει υπερήφανο, που κρατά τη σημαία της, ή συμμετέχει στους εορτασμούς των εθνικών επετείων, κάθε άλλο παρά προσβολή αποτελεί. Σημαίνει, πως τα ιδανικά, η ιστορία και ο πολιτισμός της χώρας σου, εμπνέει ανθρώπους άλλων εθνικοτήτων. Σημαίνει, πως αυτές οι αξίες αρέσουν στο παιδί και τις ενστερνίζεται.
Διαφορετικά, αν αυτά τα παιδιά έβρισκαν τη σημαία μας προσβλητική, πρώτα εκείνα και οι οικογένειές τους (αν ήταν τόσο ρατσιστές όσο εμείς), θα απέρριπταν το ενδεχόμενο να την υψώσουν περήφανοι. Αντιθέτως, το να κρατούν τη σημαία μας, τους κάνει να αισθάνονται αποδεκτοί από τη χώρα που επέλεξαν για πατρίδα τους και δικαιωμένοι για την ανταμοιβή των κόπων και των θυσιών τους, που τα έφεραν στη βαθμολογική κορυφή των τάξεών τους.
Τέλος, θα κλείσω με μία ερώτηση. Ποιος θα ζητήσει μία πραγματική Συγγνώμη, από το ανήλικο κορίτσι, που το πρόσωπό της μπήκε, χωρίς τη συγκατάθεσή της, σε εκατοντάδες άρθρα, τα περισσότερα εκ των οποίων με ξενοφοβικό και ρατσιστικό χαρακτήρα;
