Με υπομονή, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, προσπαθώ να αντιμετωπίζω κάθε πρόκληση, που λες και στοχοποιεί το νευρικό μου σύστημα και βάζει στοίχημα για τις αντοχές μου.
Σαφώς και γνωρίζω πως δεν ζω σε «έναν κόσμο ηθικό αγγελικά πλασμένο», ούτε έπεσα ξαφνικά από το υπερπέραν για να πιστεύω στην καθαρότητα των ανθρώπων που ασχολούνται με τα κοινά.
Όμως δεν μπορώ να αγνοήσω την απροκάλυπτη κοροϊδία όλων αυτών, που ενώ ο κόσμος τους αξίωσε, μάλλον από τα ταξίματα, να εκλεγούν και να λάβουν ένα δημόσιο αξίωμα, αυτοί να εξακολουθούν να εφαρμόζουν τις ίδιες τακτικές που συνήθιζαν και στον όχι και τόσο έντιμο πρότερο βίο τους.
Το να είσαι ματάκια μου λαμόγιο είναι δικαίωμα σου, όπως και δικαίωμα δικό μου είναι να μην καταδέχομαι να ασχοληθώ με άτομα του φυράματος σου.
Το να έχεις μάθει να ξεπουλάς όχι μόνο το τομάρι σου αλλά και κάθε έναν που βρίσκεται γύρω σου, με μόνο στόχο το πόσα περισσότερα θα κονομήσεις, είναι και αυτό δικαίωμα σου, όπως αναλόγως είναι και δικό μου δικαίωμα να μην αποδέχομαι τέτοιες πρακτικές.
Όταν όμως κατέχεις δημόσια θέση και μάλιστα αμειβόμενη, τότε η κάθε μπαγαπόντικη πρακτική δεν αποτελεί επ’ ουδενί δικαίωμα σου, όμως αντίθετα αποτελεί δικό μου αναφαίρετο δικαίωμα το να την καταδείξω και να την στηλιτεύσω.
Πολύ δε περισσότερο, όταν τα χρήματα της δικής σου δημόσιας αμοιβής σου προσφέρονται από τους δικούς μου φόρους και τον δικό μου κόπο.
Μπορεί στη δημόσια παρουσία σου να έχεις λάμψει δια της αδρανείας και δια της σιωπής σου, ο πολιτικός σου λόγος να περιορίζεται στο μάσημα της γλώσσας σου κι η προσφορά σου στα κοινά να μεγαλουργεί μέσω της απραξίας σου.
Όμως το να στήνεις μικρομάγαζα μέσα σε δημόσια δομή ή να κάνεις «πλάτες» σε ιδιωτικές επιχειρήσεις προσφέροντας ως προστασία την δημόσια θέση σου, τότε αυτό ξεπερνά τα όρια του ανεκτού και είναι άξιο ξεφωνήματος.
Οι επαγγελματικοί δεσμοί με την προ του δημόσιου ρόλου σου επιχειρηματική σου εμπλοκή δεν ανέχομαι, αλλά και δεν επιτρέπεται να προωθούνται από την δημόσια θέση σου.
Επανέρχομαι λοιπόν για να σου πω πως το να μην σέβεσαι εσύ τον εαυτό σου είναι δικαίωμα σου, άλλωστε αυξάνονται όλο και περισσότερο όλοι αυτοί που καταλαβαίνουν το ρεζίλι σου, όμως το να διατυμπανίζω τις παράπλευρες ενέργειες σου είναι δικό μου δικαίωμα.
Σαφώς και δεν είναι η πρώτη φορά που λειτουργείς με αυτό τον τρόπο. Βλέπεις «καλόμαθε η γριά στα σύκα, κι όλη μέρα τα ζητά». Σαφώς και πολλοί είναι αυτοί που γνωρίζουν πως έχεις το κακό συνήθειο της αρπαχτής. Και όπως σοφά διαπίστωσε ο Ανατόλ Φρανς «Η συνήθεια ρυθμίζει τα ήθη».
Η συμπεριφορά σου αποτελεί δε την καλύτερη απόδειξη ότι το χούι τελικά δεν κόβεται.
