Το καλοκαίρι περνά και ήδη σήμερα μπήκαμε στον Αύγουστο και με την ευκαιρία να σας πω και καλό μήνα. Μπήκαμε λοιπόν στον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού και πλέον ο χρόνος έχει ξεκινήσει να μετρά αντίστροφα αφού οι ομάδες σιγά – σιγά μετά τον Δεκαπενταύγουστο θα ξεκινούν η μία μετά την άλλη την προετοιμασία της.
Οι διοικήσεις στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν ήδη έτοιμο τον σχεδιασμό για τη νέα αγωνιστική περίοδο και γνωρίζουν που θα κινηθούν. Πολλά ακούγονται και λίγα πρέπει να πιστεύουμε αυτή τη χρονική περίοδο, αφού τα περισσότερα είναι τρικ, αλλά και απλές φιλολογικές συζητήσεις.
Από την άλλη, οι συζητήσεις και η απόκτηση παικτών σε κάποιες ομάδες πάνε καλά σε κάποιες δυστυχώς όχι. Το άσχημο είναι ότι βλέπουμε αυτό το διάστημα έντονη μεταγραφική κινητικότητα σε πολλά νησιά του νομού, σε αντίθεση με τη Σύρο που ποδοσφαιρικά νομίζω είμαστε στάσιμοι. Αν και έχουν γίνει κάποιες προσπάθειες, το αποτέλεσμα είναι αρνητικό και ταυτόχρονα απογοητευτικό. Σε πολλές περιπτώσεις οι συζητήσεις με παίκτες έχουν καταλήξει σε... ναυάγιο αφού οι αθλητές κλείνουν μετά από μερικά εικοσιτετράωρα σε άλλους συλλόγους του νομού. Είναι κρίμα γιατί όπως πάει φαίνεται να έχουν στο νησί μία από τα... ίδια. Είναι τεράστια ευκαιρία η φετινή χρονιά για τις ομάδες και όσες έχουν στόχο τον τίτλο, αφού πλέον -τουλάχιστον για την σεζόν 2016 -17 – δεν θα υπάρχουν εξτρά μπαράζ ανόδου και ο πρωταθλητής θα γλιτώσει πάνω από 15.000 ευρώ. Ο πρωταθλητής Κυκλάδων θα πάρει απευθείας το εισιτήριο για την Γ’ Εθνική μιας κι εκεί υπάρχουν αρκετές τροποποιήσεις και δεν θα μπει στη ψυχοφθόρο διαδικασία των εξτρά αγώνων. Δεν είναι μόνο οι μετακινήσεις από το ένα νησί στο άλλο, αλλά είναι και οι μισθοί των αθλητών μέσα που σε πολλές περιπτώσεις για τα δεδομένα των Κυκλάδων είναι αρκετά υψηλά.
Πάμε τώρα στα του οίκου μας, γιατί εντάξει καλό είναι να το βλέπουμε συνολικά το άθλημα, όμως εδώ στη Σύρο υπάρχει μία ανησυχητική καθυστέρηση, όχι γιατί δεν έχουν γίνει κάποιες κινήσεις, αλλά ότι κι αν έχει επιχειρηθεί έως τώρα δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα. Όπου κι αν έχει γίνει κρούση, η απάντηση είναι η ίδια. Οι ποδοσφαιριστές αποφασίζουν και διαλέγουν να συνεχίσουν σε άλλα σωματεία την ποδοσφαιρική τους καριέρα. Κάποτε αυτό δεν υπήρχε, κάποτε οι αθλητές έκαναν τα πάντα για να έρθουν στη Σύρο να παίξουν σε κάποιο συγκεκριμένο σωματείο. Αυτή η αίγλη πλέον έχει χαθεί, δεν υπάρχει το ανάλογο ποδοσφαιρικό βάρος και οι ποδοσφαιριστές βλέπουν την ομάδα σε οποιαδήποτε άλλη. Βασικός παράγοντες σε τέτοιες περιπτώσεις λένε πολλοί είναι το οικονομικό, το κακό σε πολλές των περιπτώσεων είναι ότι οι ποδοσφαιριστές είτε πάνε με τα ίδια οικονομικά ανταλλάγματα σε άλλα σωματεία, είτε με λιγότερο. Οπότε, εδώ μιλάμε για τον τρόπο προσέγγισης, για το όραμα που υπάρχει, τον στόχο, και πάνω από όλα το τι σου εμπνέει η κάθε ομάδα. Αντί να καθόμαστε και να αναλωνόμαστε γιατί ο τάδε πήγε εκεί και ο άλλος συμφώνησε αλλού, θα πρέπει να κοιτάξουμε τελικά τι πταίει και οι ποδοσφαιριστές βλέπουν τη Σύρο και την αποφεύγουν.
