Κάνω φιλότιμες προσπάθειες να καταλάβω τις ακριβώς είναι αυτό που δημιουργεί το πρόβλημα.
Ίσως είμαι μικρόνους, άτομο περιορισμένων διανοητικών δυνατοτήτων και δεν μπορώ να κατανοήσω την αιτία του δημιουργούμενου αδιεξόδου.
Ακόμα περισσότερο όμως με προβληματίζει το γεγονός ότι ενώ όλα είναι οφθαλμοφανή και προδιαγράφουν την επόμενη κίνηση, αυτή δεν γίνεται, αφήνοντας να εννοηθεί πως ανακόπτεται από ανυπέρβλητα εμπόδια.
Στα πλαίσια της δημοκρατίας, η οποία θεωρείται αυτονόητη ως πολιτικό σύστημα που σε ανέδειξε και κλήθηκες να το υπηρετήσεις, πρέπει να εφαρμόσεις τις βασικές της αρχές και εγώ από την πλευρά μου να κάνω χρήση των δικαιωμάτων που αυτή παρέχει στον πολίτη.
Με δεδομένες λοιπόν τις προϋποθέσεις της δημοκρατίας, που είναι η ελευθερία του ατόμου στο να λαμβάνει τις αποφάσεις εκείνες που θα καθορίσουν το μέλλον του, μακράν της όποιας επιβολής και με δεδομένο τον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ διοικούντων και πολιτών όσο και των δικαιωμάτων, καθορίζεται ο τρόπος ζωής κατ’ επέκταση και της συμπεριφοράς.
Όταν σε άτομα που καλούνται να ασκήσουν δημόσια διοίκηση, παρατηρούνται συμπεριφορές ατομισμού, με απουσία της πολιτικής συνείδησης για βελτίωση των προβλημάτων του κοινωνικού συνόλου και με ζητούμενο την εξυπηρέτηση ατομικών συμφερόντων, ακόμα και σε επίπεδο εξευτελιστικής μικροπρέπειας, τότε η στηλίτευση τους εξυπακούεται και η απομάκρυνση τους να θεωρείται δεδομένη.
Κάνοντας χρήση των δικαιωμάτων μου ως πολίτης, στα πλαίσια πάντα των δημοκρατικών διαδικασιών, επεσήμανα τις ατομικιστικές συμπεριφορές ικανοποίησης μικροσυμφερόντων, την απουσία συλλογικότητας και κοινωνικής αγωγής από τα άτομα αυτά στα οποία εσύ ανέθεσες συγκεκριμένα διαχειριστικά καθήκοντα.
Εντόπισα και υπέδειξα, για να γνωρίζεις, την διατάραξη που προκαλείται στην ομαλότητα και την κοινωνική γαλήνη, λόγω μίας ανεύθυνης πολιτικής στάσης, χωρίς καμία υπευθυνότητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, αλλά αντιθέτως την δημιουργία μεγαλύτερων, προκαλώντας παράλληλα πλήρη διατάραξη του εργασιακού ιστού των δομών.
Έκανα χρήση της ελευθερίας που μου παρέχει η δημοκρατία σε επίπεδο σκέψης, έρευνας και κρίσης δημοσίων προσώπων, ιδεολογιών που εκφράζουν, των πράξεων στις οποίες προβαίνουν και καταστάσεων που δημιουργούν, με αποτέλεσμα να εγείρω ζητήματα και να εκφράσω τη διαφωνία μου σε ότι προκλητικά με προσβάλλει σαν πολίτη.
Ως αποτέλεσμα, αντί να ελεγχθεί και να παταχθεί ο δημιουργός των προβληματικών καταστάσεων, στοχοποιήθηκα εγώ και ζητήθηκε να λειτουργήσω απολογητικά έναντι της δικής σου υπεράσπισης του λάθους.
Μπορεί η πεμπτουσία της δημοκρατίας να είναι η ουμανιστική αντιμετώπιση των πραγμάτων, όμως γνωρίζοντας πως πρόκειται για ανεδαφική και ανεφάρμοστη προοπτική, απαιτώ τουλάχιστον από τους ασκούντες διοίκηση, να σεβαστούν τόσο το πολίτευμα που τους ανέδειξε όσο και το κοινωνικό σύνολο που κλήθηκαν να υπηρετήσουν.
Σε δεύτερο δε βαθμό να αποδείξουν τελικά εάν διαθέτουν το μέγεθος της δημοκρατικής συνείδησης και του αναστήματος που απαιτείται να διαθέτουν αυτοί που ηγούνται και οι οποίοι έχουν αναλάβει, στο βαθμό και το επίπεδο που τους αναλογεί, την διαχείριση του δικού μου μέλλοντος.
Τελικά όλα είναι θέμα συνείδησης και αναστήματος.
