Ορτανσία, ορχιδέα, τριαντάφυλλο, αγιόκλημα, χρυσάνθεμα, αζαλέες, βιολέτες, κρίνους, εξωτικούς
θάμνους, γαρίφαλα, καρότα, ραπανάκια, αγγούρια, αγριόχορτα, ξινάκιαααα έεεεχωωωω!
- Έχεις;
- Έεεεχωωωω! Όλα τα έχω στον μπαξέ!
Είναι όλα αυτά... που δε σε αφήνουν “συγκεντρωμένο” να ξεπεράσεις τη μελαγχολία του Σεπτεμβρίου. Είναι αυτή η ποικιλία “χρωμάτων” και “αρωμάτων” που παρά τη θέλησή σου έχει προλάβει να κυριαρχήσει στο μυαλό σου από την πρώτη καλησπέρα και σε απασχολεί κάθε ώρα. Είναι που η εντύπωση που αφήνει το κάθε... λουλούδι και που οι αισθήσεις σου - θέλεις δεν θέλεις -, ενεργοποιούνται εκείνη τη στιγμή, σου προκαλεί μία μικρή δόση περιέργειας για το μέλλον. Είναι που με το πρώτο “τζα” – όχι φυσικά όλα τα... λουλούδια – σε κάνουν να φοβάσαι σκεπτόμενος, τί καρπούς θα “γεννήσουν” στη μακρά πενταετή διαδρομή τους...!
Είναι όλα εκείνα που είδες, άκουσες, αντιλήφθηκες και... τσίμπησες στην πρώτη επίσημη εμφάνισή τους στις τελετές ορκωμοσίας, που μπορεί να πήρες τον χρόνο σου μία εβδομάδα, να σκεφθείς βρε παιδί μου πιο ήπια τα πράγματα, αλλά η μυρωδιά και η γεύση από μερικά ξινάκια... δεν λέει να εξασθενήσει.
Πέρασε λοιπόν το καλοκαιράκι και ο κάθε κατεργάρης έρχεται ξανά να πιάσει τα “εργαλεία” του μπροστά από τον πάγκο του. Οι μαθητές να προετοιμαστούν για τη νέα σχολική χρονιά, οι γονείς να συνεχίσουν τον αγώνα τους για να προσφέρουν ό,τι καλύτερο μπορούν στα παιδιά τους και τα δημόσια πρόσωπα να σηκώσουν μανίκια, να πετάξουν από πάνω τους τα επίσημα ενδύματα της δημοσιότητας και των φλας και να ξεκινήσουν την ολοκλήρωση της ενημέρωσής τους για το σύνολο των ζητημάτων που απασχολούν τους νησιώτες και τους δημότες κάθε τόπου.
Ωστόσο, το να αντιληφθεί κανείς πού βρίσκεται, τί ακριβώς κάνει και τι έργο έχει στις πλάτες του να διεκπεραιώσει, απαιτεί συγκρότηση σκέψης και ανάληψη πραγματικά της ευθύνης και των καθηκόντων που του αναλογούν.
Και ανάληψη ευθύνης σημαίνει πολλά που κινούνται πέρα από τη σφαίρα του φαίνεσθαι και γενικώς μακριά από όσα είδαμε.
Και δυστυχώς, όσα παρατηρήσαμε ήταν μπουχτιστικά... για πρεμιέρα.
Είδαμε πρόσωπα με διάθεση αρνητική που κατέχουν θέσεις μειοψηφίας, τα οποία έκαναν την εμφάνισή τους στο παρά πέντε και γνωρίζουμε πως και η επόμενη εμφάνισή τους ενδεχομένως να γίνει ξανά στο μέσον της θητείας. Παρατηρήσαμε μία ακατανόητη ανάγκη ορισμένων γνωστών εκλεγμένων να θέλουν να είναι στην πρώτη γραμμή των φλας, προμηνύοντας μας πως θα είναι μακρύς ο δρόμος τους στην αυτοδιοικητική θεατρική σκηνή ενώ κατανοήσαμε, ότι ορισμένοι αιρετοί οι οποίοι μάλιστα καλούνται να δώσουν τον ρυθμό των έργων και όχι των λόγων, κούρασαν πολύ με την προεκλογικού χαρακτήρα ομιλία τους, η οποία δεν κούρασε μόνον λόγω χρονικής διάρκειας, αλλά μάλλον αγνοήθηκε από τους περισσότερους παρευρισκομένους εξαιτίας του περιεχομένου της. Πώς είναι δυνατόν κάποιος να δίνει το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει στη νέα θητεία “κάνοντας” ξανά προεκλογική αντιπαράθεση ακόμη και μετά τις εκλογές;
Εκτός των ανωτέρω, αντιληφθήκαμε την ύπαρξη μεγάλης δόσης άγνοιας να πρωταγωνιστεί στις εκδηλώσεις από πρόσωπα που προφανώς εξελέγησαν για το καλό προφίλ και ανφάς τους ή λόγω της δημοφιλίας τους στα νεανικά κοινά, ωστόσο μοιάζουν προς το παρόν τουλάχιστον, μη ικανά να μετριάσουν την κενή εικόνα τους δημοσίως εξαιτίας προφανώς της έλλειψης εμπειρίας.
Νιώσαμε πολλές φορές μάλιστα τί εστί μάνατζερ, από πρόσωπα που χωρίς διακριτικότητα αλλά σαν σίφουνες, μεριμνούσαν για το καλοστημένο της υπόθεσης, αποδεικνύοντας πως ακόμη και το πεδίο της Αυτοδιοίκησης έχει χώρο για θεατρικά έργα!
Ωστόσο, επειδή απ΄όλα είχε, έχει και θα έχει ο μπαξές, παρατηρήσαμε και ένα γλυκό άρωμα ανανέωσης και όρεξης ορισμένων προσώπων που έδωσαν το “παρών” με σεμνότητα και ευγένεια, αλλά και πρόσωπα σε σημαντικές θέσεις να μιλούν τόσο, όσο θα έπρεπε, ώστε να επιτύχουν να μεταδώσουν το μήνυμα αισιοδοξίας που ήθελαν να απευθύνουν. Επιπλέον, αντιληφθήκαμε τη σοβαρότητα με την οποία μέλη της αντιπολίτευσης υποσχέθηκαν πως θα ασκήσουν εποικοδομητική κριτική έχοντας ως μέτρο το καλό των πολιτών ενώ διακρίναμε και την υπευθυνότητα ορισμένων που δεσμεύθηκαν να στηρίξουν σωστές αποφάσεις που θα λαμβάνονται.
Και επειδή ο κατάλογος είναι μακρύς και το περιεχόμενό του σχεδόν ανεξάντλητο, τη θέση στην πρώτη γραμμή λαμβάνουν όλα τα λουλούδια του μπαξέ. Ας δώσουμε χρόνο να “ανθίσουν” και ας διατηρήσουμε με τη φροντίδα μας, όσα μας εκπροσωπούν και χαρίζουν ένα όμορφο άρωμα εξέλιξης στον δύσκολο νησιώτικο χώρο και στην πορεία ας ξεριζώσουμε τα αγριόχορτα... Άλλωστε είπαμε, απ΄όλα έχει ο μπαξές!
