Μετά την καταιγίδα η γαλήνη.
Μετά την θαλασσοταραχή η νηνεμία.
Και τώρα, μετά τις εκλογές τι;
Καταιγίδα στην πλευρά των χαμένων, γαλήνη στην πλευρά των νικητών;
Όπως και να έχει νικητές και ηττημένοι, έχουν επιδοθεί σε μία εξονυχιστική ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων για να εξηγηθεί η κάθε ψήφος.
Πόσους κατοίκους έχει το χωριό; Σε ποιο τμήμα ψηφίζει ο κάθε ένας;
Πόσοι από την οικογένεια σταύρωσαν τον ξάδερφο που ήταν υποψήφιος;
Η διαπίστωση απλή για τους νικητές.
Τελικά έπιασαν τόπο τα σταυρωμένα ψηφοδέλτια που είχε η κάθε γριά στην τσέπη.
Ακόμα απλούστερη η διαπίστωση των ηττημένων.
Τελικά χαράμι πήγαν τα σταυρωμένα ψηφοδέλτια που δώσαμε στις γριές. Δεν τα έριξαν.
Με αυτή τη λογική γίνονται οι βαθυστόχαστες πολιτικές αναλύσεις του όποιου εκλογικού αποτελέσματος, με την οπτική της μίζερης σούμας των μπακάλικων λογαριασμών της εκλογής.
Κι όταν μένεις απ’ έξω από ότι τόσα χρόνια θεωρούσες δεδομένο και φερόσουν σαν να ήταν τσιφλίκι σου, τότε χάνεις τον κόσμο κάτω απ’ τα πόδια σου.
Κι όταν παίρνεις τη δύναμη να μπεις και να λειτουργήσεις στα κοινά σαν να είναι τσιφλίκι σου, τότε χάνεις το νόημα της εκλογής σου.
Απλές τακτικές συμπεριφορών των απανταχού αιρετών.
Και μέχρι αυτό το σημείο να το κατανοήσω και να προσπαθήσω να αιτιολογήσω την εν λόγω συμπεριφορά, βάσει της μικροπολιτικής νοοτροπίας που έχουμε ως λαός.
Όμως πώς να ερμηνευτεί η κακεντρέχεια των επί χρόνια εμπλεκόμενων με τα κοινά, που ενώ έχουν αποδείξει την πολιτική τους ανεπάρκεια και βάσει αυτής οι εκλογείς τους κατατάσσουν όλα τα τελευταία χρόνια σε δεύτερη μοίρα, αυτοί συνεχίζουν να περιφέρουν την πρότερη αλαζονεία τους, επιβεβαιώνοντας ότι δεν έλαβαν το μήνυμα.
Αυτοί που έχουν γεμίσει το πολιτικό τους παρελθόν με αστοχίες, κομπίνες, υπόγειες συμφωνίες, σκανδαλώδεις οικονομικές δοσοληψίες, αδιαφανείς διαχειρίσεις και πολιτικούς συνεταιρισμούς, τώρα την ώρα της δυσκολοχώνευτης ήττας, επιζητούν να στοχοποιήσουν άλλους για να τους φορτώσουν την αποτυχία εκλογής τους και οι ίδιοι να εμφανιστούν ως θύματα.
Δεν βλέπουν, δεν κατανοούν ή απλά δεν τους συμφέρει να παραδεχτούν πως η γνώση του κόσμου τους οδήγησε στην θέση του ουραγού.
Οι πολιτικοί δεινόσαυροι, τον μόνο τίτλο που μπορούν πλέον επάξια να εκπροσωπήσουν είναι «τιμητές της λάσπης», καθώς με το ρυπαρό σκεπτικό και τη δυσώδη εκφορά του λόγου τους, επιβεβαιώνουν την ευτελή τους ανεπάρκεια.
Ας αναλογιστούν όμως ότι η χυδαία προκλητικότητα τους ίσως προκαλέσει την μήνη των συκοφαντούμενων και τότε ο αντίλογος που θα εκφραστεί να αποδειχθεί καταστροφικός.
Κι εκεί που παραμύθιαζαν τον ίδιο τους τον εαυτό ότι ως καπετάνιοι κουμαντάριζαν τις τύχες του τόπου, παρατηρώντας από την ασφάλεια της ακτής, τους ψηφοφόρους τους, που πέταξαν στα βαθιά, να θαλασσοπνίγονται, τώρα να βρίσκονται ξαφνικά να κοιτούν το πέλαγος σαν απόμαχοι ναυτικοί, με το ένα χέρι στη μέση και το άλλο αντήλιο, ατενίζοντας από μακριά ότι απέμεινε από το σκαρί που φουντάρισαν.
Και το μήνυμα απλό, σαν αυτό του ναυαγού, που μέσα σε ένα μπουκάλι στέλνει την αγωνία για τη σωτηρία του.
Βρήκες το μπουκάλι captain θαλασσόλυκε ή ακόμα δεν ξεβράστηκε στην ακτή για να λάβεις το μήνυμα;
