Αποτέλεσε το βασικό περιεχόμενο του γράμματός μου προς τον Άγιο Βασίλη. Υπήρξε η ευχή μου για το 2014 αλλά ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη αγωνία μου. Να καταφέρουμε να αλλάξουμε νοοτροπία και συμπεριφορά, ορίζοντας την αρχή των προσπαθειών μας από την πρώτη ημέρα του νέου χρόνου.
Αναρωτιόμαστε βέβαια για ποιο λόγο κάθε χρόνο τον καινούργιο μας εαυτό τον θέτουμε σε λειτουργία από την 1η Ιανουαρίου, μα... όλο ανενεργός παραμένει. Ο λόγος είναι απλός! Προκειμένου να παραμυθιάσουμε εμάς καθώς και τους γύρω μας ότι μπορούμε να κάνουμε εύκολα την Αλλαγή, να χαρίσουμε Ελπίδα, να συμβάλουμε σε μία καλύτερη ζωή με το δικό μας τρόπο χωρίς να κατανοούμε ότι το ξεσκαρτάρισμα στο οποίο οφείλουμε να προχωρήσουμε θα είναι καλό πρωτίστως για εμάς και ως εκ τούτου προβάλλει ανάγκη, αυτό, επί της ουσίας να πραγματοποιηθεί.
Όμως, σε τούτο το σημείο της επιθυμίας για Αλλαγή στο μυαλό ενός ρεαλιστή, έρχεται να συμπληρώσει το παζλ των σκέψεων η γνωστή ρητορική ερώτηση που συνηθίζουν να λένε κάποιοι παλαιότεροι έχοντας κάνει τον απολογισμό ζωής και έχοντας διδαχθεί από την εμπειρία τους: Αλλάζει παιδί μου ο άνθρωπος από τη μία ημέρα στην άλλη;
Ακόμη και ολόκληρο το σύμπαν να συνωμοτούσε όπως έχει γράψει ο Πάολο Κοέλιο στο βιβλίο του “Αλχημιστές”, κάποια πράγματα παραμένουν ίδια, αφού η αλλαγή τους εξαρτάται αποκλειστικά από την ανθρώπινη παρουσία, πράξη και θέληση.
Και προκειμένου να γίνει κατανοητό αυτό, αν στο μικροσκόπιο της παρατήρησής μας, τοποθετήσουμε τις συνεδριάσεις όλων εκείνων που μιλούν για εμάς, χωρίς εμάς με μοναδικό στόχο την προσωπική προβολή τους για την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας τους, τότε σίγουρα θα σκοτεινιάσει η καθαρή σκέψη μας και σύννεφα θα πυκνώσουν γύρω από τον αέρα αλλαγής που εμείς απεγνωσμένα ζητούμε.
Όταν μάλιστα στηρίζουμε τις ελπίδες μας στην πρώτη ημέρα του χρόνου και την παραμονή αυτής, για παράδειγμα, στην πρόσφατη και τελευταία για το προηγούμενο έτος συνεδρίαση, αξιολογούν κάποιοι ότι πρέπει να συζητηθούν πρόχειρα συγκεκριμένα σημαντικά θέματα για τους δημότες και τον τόπο και έρχονται κάποιοι ακόμη να προσθέσουν μία ολόκληρη λεμονιά στο άνοστο “φαγητό” που χρειαζόταν μόνο ένα λεμόνι για να “στρώσει”, τότε δεν έχουμε παρά να δεχθούμε το αυτονόητο. Πως με τα σημερινά δεδομένα... Θαύματα δεν γίνονται!
Στο γράμμα μου λοιπόν προς τον Άγιο, εγώ μιλούσα για ξερίζωμα όλων αυτών που μας ενοχλούν και μας εμποδίζουν να προχωρήσουμε. Μιλούσα για ξερίζωμα αυτών των παλαιών ιδεών και τακτικών, των ανούσιων και ξεπερασμένων πρακτικών, των άκρως λαϊκίστικων συμπεριφορών που υψώνουν τον τόνο της φωνής και χτυπούν τα χέρια στο τραπέζι, γιατί βρήκαν το περιθώριο να το πράξουν. Αλλά και για απομάκρυνση από σαθρές νοοτροπίες γενικώς, που προσπαθούν να επιβληθούν λόγω θέσης με συμπεριφορά που δεν αρμόζει στο θεσμό, αλλά σε περιεχόμενο που έχει το καλάθι των αχρήστων και μάλιστα των μη ανακυκλώσιμων.
Σε μία νέα καθημερινότητα, καλοπροαίρετη και συνυφασμένη με τις έννοιες της ανάκαμψης, της ανάπτυξης, της προόδου, της επικοινωνίας και του αλληλοσεβασμού, περισσεύει ό,τι φλερτάρει με το ξεπερασμένο και το ευτελές. Κι αν η αλλαγή δεν μπορεί να γίνει από κάτι φρέσκο στην ουσία καθώς αυτό μπορεί ακόμη να μην έχει εμφανιστεί, τότε, μοιραία, έρχεται από το πλήρωμα του χρόνου.
Με τις επίσημες ανακοινώσεις ανθρώπων που “επί πολλά έτη πρωταγωνιστούσαν στην τοπική Αυτοδιοίκηση έχοντας αναμφισβήτητα προσφέρει πολλά” (διαπίστωση που μεταφέρω αυτούσια από μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους που έχουν την εμπειρία να αξιολογήσουν συνολικά μία θητεία ζωής), αυτόματα, ξεριζώνονται με τη συναίνεσή μας ή μη, όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα. Το λεγόμενο κατεστημένο. Η καθημερινότητά μας και η βόλεψή μας. Η λανθασμένη σκέψη μας.
Κι αν για τη Σύρο μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις και νέα στολίδια στο σκηνικό της κρίσης και άρα, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί και ακριβείς στις κριτικές μας, τουλάχιστον προσωπικά, σε ένα προσμένω! Επειδή ποτέ δεν είναι αργά και η Αλλαγή μπορεί να σημειωθεί διαφορετική ημέρα του χρόνου από την πρώτη, χαίρομαι γιατί με νηφάλια σκέψη, κατανοώ πως τις αρχικές φρούδες ελπίδες μου... επιτέλους τις περιμένει στροφή!
