Πλησιάζουν οι άγιες μέρες των Χριστουγέννων, που θα αποτελέσουν τα πιο “μαύρα” Χριστούγεννα των τελευταίων δεκαετιών.
Εκατομμύρια Έλληνες ξαναζούν Χριστούγεννα κατοχής με την πείνα, τη δυστυχία και την απελπισία να έχουν χτυπήσει “κόκκινο”.
Οικογένειες ανέργων με μικρά παιδιά ξεπαγιάζουν γιατί δεν έχουν θέρμανση. Μαθητές διαβάζουν με το φως των κεριών, ενώ δεκάδες χιλιάδες άστεγοι περιπλανώνται στην παγωμένη Αθήνα. Το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί παραπέμπει στις πλέον υπανάπτυκτες χώρες και προσβάλλει βάναυσα τον πολιτισμό και το φιλότιμο των Ελλήνων.
Τα φετινά Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή, αλλά εφιάλτης, για 1,5 εκατομμύρια ανέργους που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις.
To Xριστουγεννιάτικο δέντρο με τα λαμπιόνια καταντάει σχεδόν είδος πολυτελείας, αν αναλογιστούμε ότι δεκάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας ζουν στο σκοτάδι, διότι πολύ απλά η ΔΕΗ τους έκοψε το ρεύμα.
Οι γιορτινές μέρες έχουν γίνει πλέον καταθλιπτικές αφού κανείς δεν έχει ψυχολογία και όρεξη για διασκέδαση όταν βλέπει γύρω του τόση φτώχεια πείνα και δυστυχία.
Οι τελευταίοι θάνατοι από αναθυμιάσεις μαγκαλιών, δείχνουν την ωμή πραγματικότητα που βιώνουμε. Χιλιάδες συνάνθρωποί μας δε θα έχουν καν τα στοιχειώδη για αυτές τις γιορτές.
Η κατάσταση έχει ξεφύγει από όλα τα όρια. Εργαζόμενοι σε πολλούς κλάδους - βλέπε Νεώριο Σύρου, ναυτεργάτες στο “Πηνελόπη Α” - θα περάσουν και αυτές τις γιορτές περιμένοντας, μάταια ίσως, κάποια από τα χρήματα που τους οφείλονται.
Άστεγοι και άποροι θα στοιβαχτούν και πάλι στα γιορτινά συσσίτια των Δήμων και της εκκλησίας.
Δεκάδες οικογένειες δε θα μπορέσουν καν να αγοράσουν ένα μικρό παιχνίδι στα παιδιά τους, ενώ χιλιάδες άλλες θα περάσουν αυτές τις γιορτές κάτω από τον κίνδυνο οι τράπεζες, το ΙΚΑ και η Εφορία να τους κατασχέσουν τα σπίτια.
Η ζεστασιά αυτών των ημερών έχει δώσει τη θέση της στην παγωνιά και την απελπισία. Όπου γυρίσεις το βλέμμα σου βλέπεις τη θλίψη στα μάτια των ανθρώπων, μία θλίψη που καθημερινά μεγαλώνει και διογκώνεται.
Παρακολουθούμε στις οθόνες των τηλεοράσεων μας να παρατίθενται νούμερα για την ανεργία, τις μειώσεις, τις απολύσεις, ξεχνάμε όμως ότι πίσω από αυτά υπάρχουν άνθρωποι, συμπολίτες μας, που βιώνουν τραγικές καταστάσεις. Ξεχνάμε ότι εκεί, πίσω από τα ποσοστά κρύβεται η τραγική αλήθεια περήφανων ανθρώπων που δεν επαιτούν, δεν κλέβουν, αλλά συνεχίζουν να αγωνίζονται για να επιβιώσουν.
Ιστορίες ανθρώπινες που ποτέ δε βγαίνουν στο φως και κανείς δε τις γνωρίζει. Παιδιά με παγωμένα χέρια που μάταια φέτος θα αναμένουν να έρθει και για αυτά ο Άγιος Βασίλης.
Η εξαθλίωση έχει απλώσει τα πέπλα της στη χώρα και όσοι μιλούν για την ανάπτυξη που έρχεται, αυτή τη δήθεν ανάπτυξη, είναι οι ψυχροί εκτελεστές χιλιάδων Ελλήνων που καθημερινά αργοπεθαίνουν.
