Την πρώτη ημέρα που έψαχνε μάταια στην ντουλάπα μια κουβερτούλα φλις για να ρίξει στην πλάτη του, δεν είπε τίποτα. Όταν δεν έβρισκε πουθενά τη σόμπα αλογόνου για να ζεστάνει λίγο τα πόδια του και πάλι...δεν το έκανε θέμα. Όταν έπεσε στην αντίληψή του ότι η μοκέτα του σαλονιού δεν βρίσκεται στην αποθήκη, άρχισε κάτι να υποψιάζεται. Μόλις όμως συνειδητοποίησε ότι και το φουρνάκι μικροκυμάτων είχε κάνει φτερά, τότε είχε κάθε λόγο να αντιδράσει.
“Γυναίκα μας κλέβουν”, αναφώνησε σε έξαλλη κατάσταση.
“Πού το βασίζεις αυτό”; τον ρώτησε εκείνη, την ώρα που έβγαινε από το σπίτι κρατώντας μία τσάντα με μάλλινα.
“Το τελευταίο διάστημα έχουν εξαφανιστεί τόσα πράγματα”, απάντησε ταραγμένος.
“Δεν έχουν εξαφανιστεί, εγώ τα έχω πάρει για να διαμορφώσω το δωμάτιο του παιδιού” εξήγησε λακωνικά, αλλά ο σύζυγος χάθηκε στη μετάφραση.
“Προ ολίγου μπήκα στο δωμάτιο του παιδιού και δεν είδα τίποτα απ' αυτά”.
“Όχι εδώ, στο σχολείο”, διευκρίνισε εκείνη.
“Έχει δωμάτιο στο σχολείο”;
“Την τάξη καλέ, τι δεν καταλαβαίνεις”; εκνευρίστηκε η σύζυγος.
Πώς όμως ο άνθρωπος να μην είναι συγχυσμένος, από τη στιγμή που δεν είχε ιδέα για όλα αυτά; Εσκεμμένα δεν τον ενημέρωνε για τις κινήσεις της, προκειμένου να μην της φέρει καμία αντίρρηση. Θα την αποκαλούσε υπερβολική όπως πάντα και θα της υποδείκνυε να ακολουθήσει την πεπατημένη οδό. Ωστόσο εκείνη είχε ήδη καθίσει με τους υπόλοιπους γονείς του συλλόγου για να βρουν από κοινού μία λύση στο πρόβλημά τους και επομένως, γνώριζε εκ των έσω τι είχε αποφασιστεί.
Αντί να στέλνουν κάθε τρεις και λίγο την ίδια επιστολή διαμαρτυρίας προς τον δήμο για την καθυστέρηση της προμήθειας πετρελαίου θέρμανσης στα σχολεία, έκριναν προτιμότερο να πάρουν πιο αποτελεσματικά μέτρα. Κατέγραψαν λοιπόν όλους τους πιθανούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τα παιδιά το κρύο και μοίρασαν αρμοδιότητες. Άλλος θα ήταν υπεύθυνος για τις κουβέρτες, άλλος για τον απαραίτητο ρουχισμό κι άλλος για τις σούπες και τα αφεψήματα, καθώς το σημαντικότερο για την αποφυγή μιας γρίπης είναι να έχουμε έναν γερό και “ετοιμοπόλεμο” οργανισμό.
Μόλις ένας μαθητής αισθανθεί ατονία, θα μπορεί έτσι να πάρει το ταπεράκι με την κοτόσουπα της μαμάς και να τη ζεστάνει στο φούρνο μικροκυμάτων, που θα έχει τοποθετηθεί παραπλεύρως της έδρας. Αν πάλι συμπεράνει ότι οι ζαλάδες του οφείλονται στην απουσία ανόργανων στοιχείων όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το κάλιο ή στην έλλειψη βιταμίνης C, ας φάει ένα πορτοκάλι.
Έξω ακριβώς από την τάξη θα πωλούνται με ειδική άδεια στάσιμου εμπορίου από την Περιφέρεια οπωροκηπευτικά είδη, καθώς και άλλα προϊόντα, απαραίτητα για την πρόληψη κατά των ιώσεων και του κρυολογήματος. Γι' αυτό αν μπεις κάποια στιγμή μέσα και σου μυρίσει τζατζίκι, θα είναι γιατί άλλα παιδιά θα τρώνε σκόρδο, άλλα θα τρώνε αγγούρι και κάποια μόλις θα έχουν ζεστάνει το γάλα τους.
Επιπλέον, όλοι οι μαθητές θα είναι εφοδιασμένοι με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Ε, όπως οι ελιές και οι ξηροί καρποί. Νιώθεις ότι το ανοσοποιητικό σου σύστημα είναι πεσμένο; Φάε λίγα κάσιους ή λίγα μανιτάρια. Το μπρόκολο ξέχασέ το, γιατί μετά θα πρέπει να ανοιχτούν τα παράθυρα και θα φύγει όλη η ζεστασιά.
Όσον αφορά τώρα τον ρουχισμό, ο Σύλλογος προτείνει να υιοθετηθεί το στυλ των Σοβιετικών στρατιωτών στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο οι οποίοι, μαθημένοι στο κρύο, έφτιαχναν τις στολές τους από πολλά λεπτά ρούχα, το ένα πάνω από το άλλο. Παράλληλα, στην είσοδο της τάξης ο κάθε μαθητής θα βγάζει τα παπούτσια του και θα παίρνει έναν αριθμό από την υπεύθυνη της γκαρνταρόμπας, για να λάβει παντόφλες ζωάκια, σκούφο, κασκόλ και προστατευτικό μύτης. Γάντια και προστατευτικά αυτιών αποκλείονται, καθώς κρίνεται από τους δασκάλους ότι δυσκολεύουν την εκπαιδευτική διαδικασία.
Επιπλέον έχει ξεκαθαριστεί στο προσωπικό ότι οι μαθητές θα πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα να αγκαλιάζονται και γενικότερα να βοηθούν ο ένας τον άλλον να διατηρούν το σώμα τους ζεστό, ώστε να μην εκδηλώσουν συμπτώματα υποθερμίας. Στην περίπτωση που δεν το προλάβουν, θα πρέπει να μιλούν μεταξύ τους μέχρι να ξεμουδιάσει το στόμα, να τυλιχτούν με κουβέρτες, να τοποθετήσουν στο λαιμό του θώρακα και στις βουβωνικές χώρες ζεστές κομπρέσες, να κάνουν μια-δυο βόλτες μέσα στην τάξη, συν έναν κατακόρυφο για να ανέβει το αίμα στο κεφάλι.
Και όλα αυτά, χωρίς να έχει ενοχλήσει κανείς το δήμο, ο οποίος καταλήγει πάντα να γίνεται ο σάκος του μποξ για κάθε πρόβλημα που προκύπτει. Πόσες διαδικασίες να προλάβει κι αυτός ο έρημος να διεκπεραιώσει ταυτόχρονα; Χίλια κομμάτια να γίνει; Ούτε ο Θεός δεν το θέλει.
“Να γυρίσεις όλα τα πράγματα στη θέση τους” διέταξε αυστηρά ο σύζυγος.
“Γιατί”; τον ρωτάει εκείνη. “Αισθάνεσαι ότι είναι βλακείες οι προσπάθειες που κάνουμε για να κρατήσουμε τα παιδιά μας ζεστά”;
“Ακριβώς”.
“Φάε μια μπανάνα”, του απάντησε.
