Η απόφαση ήταν ειλημμένη, συγκεκριμένη και εγώ παρουσιαζόμουν αμετακίνητη ως προς αυτήν! “Δε νηστεύω” είπα στις φίλες και τους φίλους μου, με αποτέλεσμα ο λογαριασμός του τραπεζιού να “φουσκώσει” από τη δική μου παραγγελία εκείνη τη φορά.
Απαριθμώντας ένα προς ένα τα πιάτα, εκείνο το βράδυ έφαγα όσα δεν είχα φάει ποτέ άλλοτε σε βραδινή έξοδο, αφήνοντας τα αδηφάγα βλέμματα των μελών του δικού μας τραπεζιού αλλά και των υπολοίπων, να με παρατηρούν από απόσταση μα... με ιδιαίτερη όρεξη. Από τη μία η κουβέντα, από την άλλη η διαφωνία μου να ακολουθήσω τον αντίθετο δρόμο από αυτόν που προστάζει το στομάχι μου όταν αρχίζει να διαμαρτύρεται και φυσικά, το επιχείρημα μίας φίλης εκ των παρευρισκομένων, πως, “Δε νηστεύεις γιατί αδυνατείς να καταλάβεις την ουσία της Σαρακοστής και το νόημα της νηστείας”, με έκαναν να αντιδράσω με ύφος έντονο.
“Κι εσύ αδυνατείς να σεβαστείς ότι έχω διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων”, της είπα, για να χρεωθώ ευθύς αμέσως ότι είμαι “άθεη και προκλητική” και πως δε σέβομαι τις χριστιανικές παραδόσεις. Τι ήθελε να μιλήσει η δύστυχη; Αφού έβλεπε ότι η παραγγελία καθυστερούσε και εγώ κάθε άλλο από ήρεμη μπορούσα να χαρακτηριστώ εκείνη τη στιγμή.
“Σου επαναλαμβάνω ότι η απόφασή μου να γευματίζω κανονικά την περίοδο της Σαρακοστής σχετίζεται καθαρά με το γεγονός ότι δεν αντέχω να μην τρώω – όσο απλοϊκό κι αν ακούγεται - και πόρρω απέχει από τον τρόπο απόδειξης ή επιβεβαίωσης της πίστης μου και του σεβασμού προς τα χριστιανικά ιδεώδη μέσω του συγκεκριμένου “δρόμου””, τόνισα, δείχνοντας πόσο ενοχλημένη ήμουν με τα σχόλιά της, προκαλώντας της μάλιστα, αντίστοιχο εκνευρισμό με εκείνον που είχε φωλιάσει μέσα μου. “Και δε θα συνεχίσω τη συγκεκριμένη κουβέντα” πρόσθεσα στη συνέχεια, “αφού αυτή την περίοδο νηστεύω τους ξεροκέφαλους”.
“Τι;;;;;” με ρώτησε γεμάτη έκπληξη. “Αυτό που άκουσες!!!!” της είπα. “Αυτό που σου λέω!!!! Νηστεύω όσους δεν κατανοούν πως το γεγονός πως είμαι Χριστιανή Ορθόδοξη αυτόματα, δεν μου απαγορεύει να τρώω οποιαδήποτε τροφή αν δεν κρίνω εγώ ότι μπορώ να ακολουθήσω τη συγκεκριμένη παράδοση. Και βέβαια δεν μπορείς να με χαρακτηρίζεις άθεη γι αυτό”.
Προς στιγμήν, επικράτησε απόλυτη σιωπή στο τραπέζι. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή γινόταν η ίδια συζήτηση. Εκείνη είναι ορθόδοξη σε όλες τις χριστιανικές παραδόσεις. Τηρεί με απόλυτη αυστηρότητα και ευλάβεια, όλα όσα θα μπορούσε και δη την περίοδο της Σαρακοστής, αφού για την ίδια, η ουσιαστική πνευματική συμμετοχή στην Ανάσταση του Χριστού μπορεί να επιτευχθεί για έναν πιστό, μόνο όταν ενστερνιστεί και κάνει πράξη βήμα προς βήμα όλα όσα διατηρεί – και ορθώς τα διατηρεί – η Εκκλησία.
“Η νηστεία πρέπει να φανερώνει την πείνα και τη δίψα του ανθρώπου για το λόγο του Θεού”, σχολιάσαμε ταυτόχρονα και οι δύο στην παρέα, σπάζοντας τη σιωπή και αρχίζοντας νομίζω ξαφνικά να βρίσκουμε κοινό κώδικα επικοινωνίας. “Αν αυτό εσύ το επιτυγχάνεις ακολουθώντας πιστά όσα πράττει ένας Χριστιανός τη Σαρακοστή” υποστήριξα, “και μέσω της νηστείας “μεταφράζεις” ευκολότερα το νόημα της Ανάστασης, τότε καλώς τα πράττεις. Εγώ έχοντας υιοθετήσει μία πιο “ελεύθερη” οπτική γωνία – που σε τελική ανάλυση απομακρύνεται μόνο στο συγκεκριμένο ζήτημα – συμμετέχω στην παράδοσή μας, μα με διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο συμμετέχω...”.
Η συζήτηση φάνηκε σταδιακά να παίρνει το δρόμο της ουσιαστικής επικοινωνίας. Το δρόμο του αλληλοσεβασμού και της κατανόησης. Το δρόμο που είμαι σίγουρη πως οδηγεί στην ουσία της ζωής, στο νόημα της πίστης και της Ανάστασης του Χριστού. Το επόμενό μας ραντεβού το δώσαμε τη Μεγάλη Παρασκευή. Για να ακολουθήσουμε και οι δύο την περιφορά του Επιταφίου! Ό,τι πιο όμορφο την περίοδο του Πάσχα!
Καλή Ανάσταση σε όλους!
