Τα Πάθη των Ελλήνων

Συντάκτης: Δέσποινα Συλιβάνη

Μπήκαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Μία ομολογουμένως, ιδιαίτερη περίοδο για τους χριστιανούς. Τα πάθη, η σταύρωση και την Ανάσταση.

Τα ίδια όμως πάθη, βιώνουν εκατοντάδες Έλληνες πολίτες, οι οποίοι καθημερινά κυριολεκτικά “σταυρώνονται” στην προσπάθειά τους για επιβίωση.

Τα οικονομικά μέτρα έχουν γονατίσει το σύνολο των πολιτών. Οι φτωχοί έγιναν άποροι, η μεσαία τάξη, φτωχή. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα στην πλειοψηφία τους άνεργοι, αλλά και αυτοί που ακόμη έχουν δουλειά, το μεροκάματο δε φτάνει ούτε για την επιβίωσή τους, ενώ πολλοί εργάζονται ανασφάλιστοι. 500 ευρώ το μήνα για χαράτσια, εφορία.

 Ο δημόσιος τομέας έχει χτυπηθεί με το μισθό να έχει πέσει κάτω από το μισό και με το φόβο της απόλυσης.

 Οι συνταξιούχοι βλέπουν τους κόπους μια ζωής να έχουν εξαφανιστεί. Ενδεικτική είναι η αγωνία μίας κυρίας η οποία με συνάντησε στο δρόμο και με αγωνία μου είπε: “Που μας έχουν καταντήσει παιδί μου. Η σύνταξή μου φτάνει μόνο για να πληρώνω τους λογαριασμούς. Χρωστάω τα φάρμακά μου και τώρα μου είπαν ότι θα μου μειώσουν και άλλο το επικουρικό”.

Ενδεικτικά, της κατάστασης που επικρατεί πλέον στην ελληνική κοινωνία, είναι τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι γιατροί, οι οποίοι αναφέρουν τα εξής:

- Κορίτσι 8 ετών με παραπεμπτικό από δημόσιο νοσοκομείο για μαγνητική εγκεφάλου (υποψία καρκίνου στον εγκέφαλο) με γονείς άνεργους και ανασφάλιστους.



- Βρέφη υποσιτισμένα επειδή οι άνεργοι και ανασφάλιστοι γονείς τους, έκαναν οικονομία στη δοσολογία του βρεφικού γάλακτος.



- Άστεγοι που για να εισαχθούν σε ξενώνα φιλοξενίας έπρεπε να έχουν πιστοποιητικά από γιατρούς και να κάνουν εξετάσεις για ηπατίτιδα και Aids.



- Ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο και δεν έχουν χρήματα για τη συνέχιση των θεραπειών.



- Δεκάδες μεσήλικες με χρόνια νοσήματα (υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, στεφανιαία νόσος κ.α.), που αίφνης έμειναν χωρίς ιατρική τακτική παρακολούθηση και χωρίς φάρμακα.



- Έγκυες χωρίς καμία δυνατότητα για ιατρικό έλεγχο καθ΄ όλο το διάστημα της κύησης.



Τι αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι γιατροί:  «Όλα αυτά τα περιστατικά αποτελούν υγειονομική βόμβα που απειλεί ολόκληρη την κοινωνία και όχι οι κυνηγημένοι απόκληροι, τους οποίους η συγκεκριμένη πολιτική σκοπεύει να εγκλείσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.



Όλοι εμείς, γιατροί και αλληλέγγυοι πολίτες, καταγγέλλουμε την εφαρμοζόμενη πολιτική στον χώρο της υγείας που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων και συνοδεύεται - σε όσες χώρες εφαρμόστηκε - με μείωση κατά 10 χρόνια του μέσου όρου ζωής και αύξηση της βρεφικής - παιδικής και μητρικής θνησιμότητας.



Τα τελευταία χρόνια, από την είσοδο της Ελλάδας στο ΔΝΤ και την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, γινόμαστε μάρτυρες μιας ολοένα και μεγαλύτερης εξαθλίωσης, ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Μιας εξαθλίωσης που είναι αποτέλεσμα της ραγδαίας και βίαιης επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας των πολιτών, με την ανεργία επίσημα να ξεπερνά το 21%, εμπορικά καταστήματα και επιχειρήσεις να κλείνουν κάθε μέρα, με τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, με την απώλεια της ασφαλιστικής δυνατότητας, με την αύξηση των αστέγων, με την επιδείνωση των δεικτών υγείας και την κατακόρυφη αύξηση των αυτοκτονιών (2000 αυτοκτονίες μέσα σε 2 χρόνια)».

Διαφήμιση

 

Προχθές το βράδυ η τριτοκομματική κυβέρνηση πέρασε και νέα μέτρα, στο βωμό “της σωτηρίας της χώρας”. Ποιας σωτηρίας άραγε; Πιστεύουμε ακόμη ότι τα μέτρα είναι για το καλό του λαού, όταν οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι εξαθλιώνονται;

Έχουμε σκεφτεί πόσοι συνάνθρωποί μας καθημερινά ανεβαίνουν το δικό τους “Γολγοθά”;

Πόσοι με απόγνωση προσπαθούν να βρουν έστω και λίγα ευρώ για να εξασφαλίσουν το φαγητό των παιδιών τους; Έχουμε αναλογιστεί πόσες οικογένειες δεν έχουν ούτε τα άκρως απαραίτητα; Έχουμε αναλογιστεί την απόγνωση και τη θλίψη εκατοντάδων ανέργων που δεν μπορούν να βρουν ούτε ένα μεροκάματο; Έχουμε αναλογιστεί τι θλίψη των νέων παιδιών που τελειώνουν τις σπουδές τους και δε βρίσκουν εργασία; Έχουμε σκεφτεί πως νιώθουν όλοι αυτοί που με μια βαλίτσα στο χέρι αναζητούν εργασία στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω τις οικογένειές τους;

Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες βιώνουν  τα δικά τους Πάθη και τη δική τους Σταύρωση. Ανεβαίνουν έναν “Γολγοθά” δίχως τέλος.

Καλή Ανάσταση!