Και εκεί που πιστεύω ότι κάτι πάει να ρολάρει σε αυτό το έρημο νησί, πάντα κάτι γίνεται και με επαναφέρει στην πραγματικότητα.
Όπως δηλαδή λέει και το άσμα “όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν”. Ακριβώς αυτό συμβαίνει με τους φορείς της Σύρου. Αυτό όμως που με εκνευρίζει ακόμη περισσότερο και με βγάζει εκτός εαυτού, είναι η συμπεριφορά τους απέναντι σε πολλά θέματα. Εκτός του ότι είναι ανύπαρκτοι δε δέχονται και την κριτική που τους ασκείται. Αυτό είναι το πρώτο τους λάθος. Το δεύτερο είναι ότι αφού κάνουν κάτι με το στανιό και για το θεαθήναι, μετά προσπαθούν να κερδίσουν και τις δάφνες.
Τελευταίο παράδειγμα η σύσκεψη για την υγεία στο Εργατικό Κέντρο. Η σύσκεψη αυτή λοιπόν, έτσι για την αποκατάσταση της αλήθειας, προκλήθηκε έπειτα από τις πιέσεις και τις επαφές που είχε ο αναπληρωτής γραμματέας με γιατρούς του νοσοκομείου. Άρα, είναι τελείως άστοχο κάποιοι τώρα να πιέζουν για να εισπράξουν δημόσια τα ευχαριστώ του ιατρικού κόσμου της Σύρου.
Αλήθεια όμως, με ποια λογική ο ιατρικός κόσμος θα πρέπει να απευθύνει δημόσια ευχαριστώ προς το Εργατικό Κέντρο; Γιατί έπραξε το αυτονόητο; Μα αυτά τα θέματα δε σηκώνουν ούτε η ευχαριστώ, ούτε τίποτε άλλο, διότι πολύ απλά αυτό είναι το χρέος των φορέων, να διεκδικούν και να κινητοποιούνται. Πως την έχουν δει δηλαδή;
Και επειδή η κουβέντα περιστρέφεται γύρω από το θέμα της υγείας, ας ρίξουμε μια ματιά και στη συνάντηση των φορέων του νησιού με το γενικό γραμματέα του υπουργείου Υγείας, την περασμένη Παρασκευή.
Η συνάντηση έγινε για το θέμα της κατάργησης των 11 ιατρικών θέσεων του νοσοκομείου. Το αποτέλεσμα λοιπόν της συνάντησης ήταν η διαβεβαίωση του Γενικού Γραμματέα ότι το θέμα θα “παγώσει” και θα επανεξεταστεί. Ωραία μέχρι εδώ. Όμως επειδή έχουμε χορτάσει από διαβεβαιώσεις που όλοι γνωρίζουμε τα αποτελέσματα που έχουν, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Ο κίνδυνος για το νοσοκομείο, υπάρχει όσο υπάρχουν και τρέχουν τα μέτρα της οικονομικής λιτότητας. Οπότε ας βρισκόμαστε σε επαγρύπνηση!
Όμως εκτός από το θέμα της υγείας, έχουμε και το θέμα της παιδείας. Περικοπή οργανικών θέσεων σημαίνει είτε συγχώνευση των σχολικών μονάδων του νησιού, είτε υποβάθμιση αυτών.
Ήδη στα Δωδεκάνησα γίνεται πραγματικά χαμός με τους εκπαιδευτικούς να βρίσκονται στο δρόμο μαζί με τους γονείς, αλλά και τους βουλευτές να πιέζουν προς πάσα κατεύθυνση.
Στο δικό μας νομό ξέρουμε τι γίνεται;. Οι εκπαιδευτικοί παλεύουν μόνοι τους ενώ οι φορείς παραμένουν απλοί θεατές. Δε λύνονται έτσι τα προβλήματα. Οι καταστάσεις έχουν αγριέψει και από παντού τρώμε “σφαλιάρες” ως νησί, αλλά και ως νομός. Εγρήγορση χρειάζεται από όλους μας.
Και για να μη ξεχνιόμαστε. Η κριτική προς τους φορείς θα ασκείται καθημερινά, μέχρις ότου δείξουν δείγματα ότι έχουν ξυπνήσει από το βαθύ λήθαργο στον οποίο βρίσκονται.
