Το πρωτάθλημα της Volleyleague έλαβε τέλος. Όπως είναι γνωστό ο Ολυμπιακός επικράτησε στη Βόχα και κατέκτησε το 26ο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Ο τίτλος δίκαια πήγε στους ερυθρόλευκους, αφού ήταν η καλύτερη ομάδα καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Ακόμη, η ομάδα του Πειραιά, κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος στο Ρέθυμνο, αλλά και το League Cup. Ο Φοίνικας αν και ξεκίνησε με όνειρα για την κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος, έπειτα την μεγάλη περσινή πορεία και τη δεύτερη θέση (όσα έγιναν στην Μίκρα είναι γνωστά) στο πρωτάθλημα, αρκέστηκε στην τιμητική πέμπτη θέση και την έξοδο στην Ευρώπη, για τρίτη φορά στην ιστορία του. Εδώ υπάρχει το εξής ερώτημα. Αλήθεια αυτή η χρονιά θεωρείται επιτυχημένη ή αποτυχημένη; Παιδιά ας είμαστε ρεαλιστές και να κοιτάμε τα πράγματα όπως είναι. Η χρονιά είναι πέρα για πέρα επιτυχημένη, από τη στιγμή που ο Φοίνικας όχι παρέμεινε στην κατηγορία, αλλά εξασφάλισε και μία θέση στην Ευρώπη. Το “πειρατικό” δεν έγινε από τη μία στιγμή στην άλλη Ολυμπιακός, ή Παναθηναϊκός (άσχετα αν έπεσε φέτος κατηγορία, έχει μεγάλη ιστορία στο χώρο του Βόλεϊ), είναι μία ομάδα από νησιωτική περιοχή και θέλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια, από όσο χρειάζεται να καταβάλουν οι ομάδες του κέντρου. Ο Φοίνικας έχει κάνει σταδιακά βήματα μπροστά. Σιγά-σιγά καθιερώνεται στον χώρο, όχι σαν μια μικρομεσαία ομάδα, αλλά σαν έναν σύλλογο υπολογίσιμο για το πρωτάθλημα. Μεγάλη τιμή στη συριανή ομάδα και στη διοίκησής της, που κατάφεραν να πείσουν όλα τα τα υπόλοιπα σωματεία για την αξία του “πειρατικού” και να τη θεωρούν τα τελευταία χρόνια ως ένα από τα φαβορί για τον τίτλο. Όπως λένε όλοι όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό και το υιοθετώ κι εγώ αφού έχουν απόλυτο δίκιο, “πιο δύσκολα είναι να κρατηθείς στην κορυφή και όχι να φτάσεις ως εκεί”.
Κατά τη διάρκεια αυτού του πρωταθλήματος, τα πάντα πήγαν στραβά για την ομάδα του Φοίνικα. Ξεκίνησε με μείον τρεις βαθμούς, οι ξένοι που ήρθαν το καλοκαίρι αποδείχθηκε στη συνέχεια ότι δεν ήταν οι ιδανικότερες επιλογές, αφού στα μέσα της χρονιάς έφυγαν και αντικαταστάθηκαν. Ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο, ήταν οι συνεχόμενοι τραυματισμοί. Τώρα θα μου πεις για να υπάρχουν συνεχείς μυικοί τραυματισμοί κάτι φταίει. Όσοι το πουν θα έχουν χίλια δίκια. Ο μυικός τραυματισμός έχει πολλές εξηγήσεις, που όμως δεν είμαστε εμείς οι υπεύθυνοι για να αποδώσουμε ευθύνες στους υπευθύνους. Εγώ απλά αναφέρομαι στα γεγονότα. Επομένως, με όλα αυτά τα στραβά και τα ανάποδα η πέμπτη θέση για τον Φοίνικα, ακούγεται ως επιτυχία.
Δεν φοβάμαι για το αύριο της Συριανής ομάδας, αφού έχει ήδη γερές βάσεις για να βαδίσει σωστά στο μέλλον. Η διοίκηση του Φοίνικα έχει αποδείξει ότι αποτελεί παράδειγμα προς όλους. Δεν χρωστά ούτε ένα ευρώ, την ώρα που άλλες ομάδες δεν έπρεπε να υπάρχουν ούτε καν στον “χάρτη” από τις οφειλές που έχουν τόσο στο Δημόσιο, όσο και σε αθλητές. Βέβαια, κύριοι εδώ είναι ΕΛΛΑΔΑ, τίποτα και κανένας νόμος δεν ισχύει. Ο Φοίνικας έχει ήδη κάνει την πρώτη του κίνηση. Ποια είναι αυτή; Έχει πάρει τον Δημήτρη Ανδρεόπουλο, έναν έμπειρο τεχνικό, που έχει να επιδείξει μία σταθερά ανοδική πορεία. Από εκεί και πέρα, η διοίκηση και ο προπονητής, θα τα βάλουν κάτω, θα δουν τις επιλογές που έχουν και σιγά-σιγά θα ξεκινήσουν να χτίζουν τη νέα ομάδα, με τους ίδιους στόχους και τις ίδιες φιλοδοξίες.
