Μήνυμα προσφοράς προς τον συνάνθρωπο, μέσω της ενίσχυσης της εθελοντικής αιμοδοσίας και της ανάπτυξης αιμοδοτικής συνείδησης απηύθυνε για μία ακόμη φορά, το Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων (ΤΜΣΠΣ) στη Σύρο, αναπτύσσοντας σχετική δράση, χθες το πρωί, στους χώρους του Πανεπιστημίου.
Πρόκειται για μία σπουδαία πρωτοβουλία του ΤΜΣΠΣ στο νησί, σε συνεργασία με το Νοσοκομείο Σύρου, ώστε φοιτητές - και κυρίως πρωτοετείς - να συμμετέχουν στη δράση εθελοντικής αιμοδοσίας, στηρίζοντας το αρμόδιο Τμήμα του “Βαρδάκειου και Πρώιου” με φιάλες αίματος.
Νοσηλευτικό προσωπικό του Νοσοκομείου Σύρου, καθώς και ο γιατρός, Νίκος Παντελίδης μετέβησαν στις εγκαταστάσεις του Τμήματος, στην Ερμούπολη, στήνοντας τις δύο φορητές κλίνες, στις οποίες φοιτητές, διδακτικό, αλλά και διοικητικό προσωπικό έδωσαν αίμα.
Η συμμετοχή υπήρξε σημαντική, καθώς προσήλθαν για αιμοληψίας 21 άτομα, με τον αρμόδιο καθηγητή για τη δράση, Δαμιανό Γαβαλά να δηλώνει στην “Κοινή Γνώμη” την ικανοποίησή του για την παρουσία των φοιτητών.
Παράλληλα, στον χώρο προσήλθαν και κάποιοι απλοί πολίτες, ανάμεσα στους οποίους και η Δέσποινα Καρατζένη, η οποία με τη συμμετοχή της, θέλησε να περάσει το μήνυμα της προσφοράς ζωής προς τον συνάνθρωπο με κάθε τρόπο. Η ίδια άλλωστε, που έχασε το ένα παιδί της σε τροχαίο, αποτέλεσε ύψιστο παράδειγμα γενναιότητας στην τοπική κοινωνία, με τη δωρεά οργάνων του γιου της σε επτά ακόμη ανθρώπους, χάρη στη μεταμόσχευση.
Στο Τμήμα βρέθηκε και η Αγγελική Πρίντεζη εκπροσωπώντας το Όραμα Ελπίδας στη Σύρο, καθώς είχε προηγηθεί ενημέρωση από την ίδια σε πρωτοετείς φοιτητές για τη δωρεά μυελού των οστών. Η συγκεκριμένη συνεργασία μάλιστα αναμένεται προσεχώς να προωθηθεί οργανωμένα με το ΤΜΣΠΣ.
Να αναπτυχθεί η νοοτροπία της προσφοράς
Συγκεκριμένα, ο κ. Γαβαλάς σημείωσε πως η εν λόγω δράση εθελοντικής αιμοδοσίας “πραγματοποιήθηκε για 5η φορά στο Τμήμα Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστημάτων Σύρου. Τον Νοέμβριο και τον Μάιο τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί να κάνουμε την εθελοντική αιμοδοσία και πρακτικά είναι η τρίτη χρονιά που την πραγματοποιούμε”.
Αναφορικά με το πώς άρχισε να υλοποιείται, γνωστοποίησε παρακάτω πως “άρχισε αυθόρμητα όπως αρχίζουν όλα τα ωραία. Τυγχάνει να γνωρίζω την προϊσταμένη και νοσηλεύτριες του Κέντρου Αιμοδοσίας στο Νοσοκομείο μας, οπότε σε μία επίσκεψη εκεί, από την προϊσταμένη τέθηκε επί τάπητος η ιδέα να κάνουμε κάτι μαζί. Το δοκιμάσαμε και ήταν αρκετά επιτυχημένο και γι αυτό είπαμε να το επαναλάβουμε και να το καθιερώσουμε”.
Για τη συμμετοχή των φοιτητών, ο κ. Γαβαλάς συμπλήρωσε πως “είμαστε ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή των φοιτητών και θα ήμασταν και πιο ικανοποιημένοι αν ήταν μεγαλύτερη. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, αυτή η κουλτούρα - όχι μόνο της αιμοδοσίας, αλλά της προσφοράς συνολικά -, δεν είναι τόσο διαδεδομένη στην κοινωνία. Ωστόσο, γι’ αυτό είμαστε εμείς εδώ και απευθυνόμαστε στους νέους ανθρώπους και γι αυτό οι υγειονομικοί κάνουν τον κόπο να “ξεσπιτώνονται” από το Νοσοκομείο και να έρχονται στον χώρο μας”.
Σύμφωνα με όσα υπογράμμισε “κανονικά δεν είναι τόσο δύσκολο γιατί το Νοσοκομείο απέχει μόλις δύο βήματα και είναι ανοιχτό στον φοιτητή ώστε να πάει οποιαδήποτε ημέρα και να δώσει αίμα. Ωστόσο, μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία ακριβώς για έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τους φοιτητές. Και ίσως οι φοιτητές να αισθανθούν πιο οικεία επειδή βρίσκονται στον χώρο τους και εμείς θέλουμε να τους προτρέψουμε και να δοκιμάσουν πρώτη φορά σε καθαρά εθελοντική βάση γιατί κάποιοι έχει συμβεί να δώσουν αίμα στο παρελθόν για συγγενικό τους πρόσωπο”. Οπότε πρόσθεσε πως “τους προτρέπουμε καθώς φεύγουν με ένα τσίμπημα που κρατάει λίγα δευτερόλεπτα και με ένα χαμόγελο που κρατάει πολλές μέρες”.
Στην ερώτηση αν συμμετέχουν και πολίτες από την τοπική κοινωνία, ανέφερε πως “ναι συμμετέχει και άλλος κόσμος για να δώσει αίμα εδώ στον χώρο μας, αλλά δεν κάνουμε καμπάνια για να προσελκύσουμε τον κόσμο από την τοπική κοινωνία, παρότι το λέμε. Ο στόχος μας είναι να προσεγγίσουν οι φοιτητές. Συμβαίνει όμως να μας επισκεφθούν και πολίτες και πληροφορήθηκα και σήμερα σχετικά”.
“Οι σημερινοί 18χρονοι έχουν 45 χρόνια αιμοδοσίας μπροστά τους”
Ερωτηθείς στη συνέχεια για τον στόχο που διατηρεί το Τμήμα αναφορικά με τη δράση εθελοντικής αιμοδοσίας, ανέφερε πως “το ζήτημα δεν είναι να μαζέψεις τόσες πολλές φιάλες αίματος, αλλά να προσελκύσεις στην προσπάθεια, νέους ανθρώπους να γίνουν νέοι αιμοδότες. Οι σημερινοί 18χρονοι έχουν 45 χρόνια αιμοδοσίας μπροστά τους. Σε αυτούς απευθυνόμαστε με τη δράση στον Πανεπιστήμιο”.
Για το πόσες φιάλες αίματος έχει συλλέξει και προσφέρει μέχρι σήμερα το ΤΜΣΠΣ, ο κ. Γαβαλάς γνωστοποίησε πως “είμαστε γύρω στις 20 φιάλες και είναι αρκετά ικανοποιητικό. Κάποιες από αυτές είναι και από διδακτικό και διοικητικό προσωπικό και το αίμα είναι ευπρόσδεκτο από όπου κι αν προέρχεται. Ελπίζουμε οι νέοι φοιτητές μας που ανταποκρίνονται, να επαναλάβουν την αιμοδοσία τα επόμενα χρόνια”.
Το κοινωνικό πρόσωπο του Πανεπιστημίου
Τέλος, ο κ. Γαβαλάς θέλησε να επισημάνει την αξία του να βρίσκεται το Πανεπιστημιακό Τμήμα της Σύρου μέσα στην κοινωνία. “Είναι χαρά και ικανοποίηση για το Πανεπιστήμιο να εκφράζει και ένα κοινωνικό πρόσωπο. Δεν είμαστε αποκλειστικά και μόνο φορέας μεταφοράς και μετάδοσης επιστημονικής γνώσης. Είμαστε φορέας που είμαστε στη Σύρο, “αγκαλιά” με την τοπική κοινωνία και θέλουμε να προσφέρουμε στον τόπο, με κάθε τρόπο που υπάρχει”, δήλωσε ο ίδιος, καταλήγοντας στο θέμα.
Δ. Καρατζένη: “Να δίνουμε ζωή με κάθε τρόπο”
Πολύτιμα υπήρξαν και τα λόγια της Δέσποινας Καρατζένη που βρέθηκε στον χώρο για να δώσει αίμα, υποστηρίζοντας έμπρακτα την προσφορά προς τον συνάνθρωπο. “Είναι δώρο ζωής να προσφέρεις αίμα, όπως και να προχωράς σε δωρεά οργάνων. Δίνεις ζωή. Το ότι είχα τη δυνατότητα να ακούσω ξανά την καρδιά του παιδιού μου να “χτυπάει” ήταν λυτρωτικό. Υπάρχουν συνάνθρωποί μας που έχουν προβλήματα υγείας και έχουν ανάγκη και δυστυχώς, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει τόσο καλή πληροφόρηση, με αποτέλεσμα να χάνονται ζωές”, ανέφερε αρχικά η ίδια, λέγοντας στη συνέχεια πως η εθελοντική αιμοδοσία είναι ένας από αυτούς τους τρόπους. “Προφανώς και στηρίζω την αιμοδοσία και τη δωρεά οργάνων γιατί η εμπειρία μου, με το παιδί μου, τον Γιάννη, με δίδαξε πως η προσφορά προς τον συνάνθρωπο είναι το υπέρτατο δώρο ζωής”, πρόσθεσε, στέλνοντας το δικό της ηχηρό μήνυμα προς την τοπική κοινωνία.
“Όταν είχα ερωτηθεί στο Νοσοκομείο και μου είχαν πει πως θα πρέπει να ορίσω την ώρα θανάτου του παιδιού μου, η δική μου η απάντηση είναι πως ώρα θανάτου του παιδιού μου δεν υπάρχει. Η ώρα θανάτου του παιδιού μου είναι μηδέν, γιατί ο Γιάννης ξαναγεννήθηκε μέσα από άλλα σώματα. Ξαναγεννήθηκε με διαφορετικό τρόπο και έτσι νιώθω εγώ σχετικά με τον χαμό του παιδιού μου. Ο Γιάννης ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον θάνατο και στη ζωή”, συμπλήρωσε, λέγοντας πως “για εμένα σαν μάνα η ώρα θανάτου του παιδιού μου λέω ξανά πως είναι μηδέν. Και προς αυτή την κατεύθυνση συμμετείχα και στην εθελοντική αιμοδοσία στο Τμήμα του Πανεπιστημίου στη Σύρο γιατί το μήνυμα είναι να δίνουμε ζωή με κάθε τρόπο”.
