Με το βραβείο “Ηρωικές Καρδιές” τιμήθηκε για την εθελοντική και πολυεπίπεδη προσφορά του στην προστασία των ζώων συντροφιάς, ο γνωστός κτηνίατρος της Σύρου, Μανώλης Βορρίσης.
Η τελετή της βράβευσης, που ήταν ήταν αφιερωμένη στην κοινωνική προσφορά, τον εθελοντισμό και την προστασία των ζώων συντροφιάς, πραγματοποιήθηκε από την Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς του Υπουργείου Εσωτερικών, στις 5 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Εθνικής Ασφαλιστικής στην Αθήνα.
Για το βραβείο που απέσπασε στην κατηγορία “Επιστημονική Κοινότητα”, για τους επόμενους στόχους του μέσα στο 2026, μίλησε στην “Κοινή Γνώμη” ο κ. Βορρίσης, στέλνοντας παράλληλα και ένα μήνυμα προς τη Δημοτική Αρχή για το θέμα των αδέσποτων ζώων της Σύρου.
- Προ ημερών λάβατε το βραβείο “Ηρωικές Καρδιές”. Μία βράβευση που έγινε από την Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς του Υπουργείου Εσωτερικών. Τι σημαίνει αυτή η διάκριση για εσάς;
“Στη συγκεκριμένη τελετή βραβεύτηκαν 14 κατηγορίες ανθρώπων που ασχολούνται με όλο το φάσμα της φιλοζωίας. Εμένα με τοποθέτησαν στην κατηγορία της επιστημονικής κοινότητας, μαζί με άλλους οκτώ ανθρώπους. Είναι μια συμβολική βράβευση, καθώς θεώρησαν ότι κάτι έχω κάνει καλά και αποφάσισαν να με βραβεύσουν. Εγώ συνεχίζω τον καθημερινό μου αγώνα, δεν έχει αλλάξει κάτι. Είναι επίσης σημαντικό ότι κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης συνάντησα κόσμο που ασχολείται με το συγκεκριμένο θέμα, ανταλλάσοντας εμπειρίες και ενέργειες. Κοινός παρανομαστής όλων, είναι η έλλειψη χρηματοδότησης, κάτι που σημαίνει ότι όλες τις ενέργειες θα πρέπει να τις κάνεις εθελοντικά, κάτι που ουσιαστικά αυτό βραβεύσαν στη συγκεκριμένη εκδήλωση. Σε ηθικό επίπεδο βεβαίως και βοηθάει κατά κάποιο τρόπο αυτή η βράβευση, αλλά σε προσωπικό επίπεδο προσπαθώ να βρω ποια θα είναι η επόμενη μου δράση, το επόμενο βήμα”.
- Εκτός από διάφορες κατηγορίες ανθρώπων, στην τελετή βραβεύτηκαν και κάποιοι Δήμοι της χώρας για τις ενέργειες που κάνουν πάνω στο θέμα των ζώων. Με τη μεγάλης σας εμπειρία, πως θα σχολιάζατε τα πεπραγμένα του Δήμου Σύρου-Ερμούπολης;
“Δεν ξέρω πως να τοποθετηθώ και πως να απαντήσω στην ερώτησή σας. Ο Δήμος μας έχει αργήσει πάρα πολύ σχετικά με τον επιχειρησιακό του σχεδιασμό. Δεν ξέρω αν έχει επαναπαυθεί, όπως συμβαίνει και με άλλους Δήμους, πάνω στους εθελοντές. Στη Σύρο υπάρχουν οργανώσεις που ασχολούνται με αυτό το θέμα, αλλά το πρόβλημα μας ξεπερνάει και αυτό γίνεται γιατί λείπουν οι βασικοί “παίχτες” που είναι η Δήμοι. Τι μπορεί να κάνει ένας Δήμος; Νούμερο ένα, είναι η χρηματοδότηση. Νούμερο δύο, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού τους. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή ο Δήμος μας έχει δύο κτηνιάτρους και θα πρέπει να ασκήσουν το γραφειοκρατικό κομμάτι του ελέγχου των αδέσποτων. Πρέπει η Σύρος, αξιοποιώντας αυτούς τους ανθρώπους, να κάνει μία σοβαρή καταγραφή, ώστε να ξέρουμε πόσες γάτες υπάρχουν στο νησί, ποιοι είναι οι εθελοντές που τις ταΐζουν, ποια είναι τα στοιχεία τους. Έχουμε χάσει πολύτιμο χρόνο και πρέπει όλοι να καθίσουμε σε ένα τραπέζι για να μπορέσουμε να πάμε στο επόμενο βήμα. Από εκεί και πέρα εθελοντές και ιδιώτες κτηνίατροι να αναλάβουν τις στειρώσεις. Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε την πραγματική εικόνα. Δεν θέλω να μιλάω για τον εαυτό μου, αλλά από την ημέρα που αποσύρθηκα από τους δρόμους της Σύρου, τα πράγματα έχουν ξεφύγει, καθώς δεν ξέρουμε τι γίνεται με τον αριθμό των γατιών. Ξέρω τα λάθη μου, ξέρω τα λάθη που έχουμε κάνει όλοι, αλλά πρέπει να καθίσουμε και να δούμε το θέμα λίγο πιο επαγγελματικά, καθώς αυτό μόνο καλό θα κάνει και για τον πολιτισμό του νησιού, αλλά και για τα ίδια τα ζώα. Δεν μπορούμε να έχουμε άρρωστα ζώα στους δρόμους και να λέμε ότι είμαστε πολιτισμένο κράτος. Είμαι 15 χρόνια στη Σύρο και δεν με έχουν καλέσει ποτέ για μία τέτοιου είδους συζήτηση. Δύο φορές έχουμε προκαλέσει εμείς και έχω δώσει και επιχειρησιακό πλάνο στη νυν Δημοτική Αρχή. Εγώ είμαι πάντα πρόθυμος να προσφέρω”.
- Μιλήσατε για τις επόμενες δράσεις σας. Ποιες θα είναι αυτές; Δώστε μας ένα μικρό δείγμα.
“Υπάρχουν κάποια πράγματα τα οποία σχεδιάζουμε. Ένα από αυτά είναι μέσα στο 2026 να τυπωθεί το παραμύθι ο “Πειρατής Λουκούμης”. Το συγκεκριμένο είναι εμπνευσμένο από τις γάτες της Σύρου και η εικονογράφηση του θα έχει πολύ γνωστά σημεία του νησιού, όπως είναι η Άνω Σύρος, το Νεώριο και ο Φάρος. Προσπαθούμε να καταλήξουμε στο τι θα στηρίξει αυτό το παραμύθι και μία σκέψη είναι ο Φάρος στο νησί Διδύμη. Δηλαδή, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από την πώλησή του να μπουν σε ένα ταμείο, ώστε να μπορέσουμε να συζητήσουμε πολύ σοβαρά σαν Σύρος την αποκατάσταση αυτού το μνημείου, καθώς η πτώση του κτηρίου θα είναι πολύ εμβληματική. Είναι ένας Φάρος που βλέπει όλη η Σύρος να καταρρέει. Εγώ παρ’ όλο που δεν γεννήθηκα στη Σύρο και δεν έχω βιώματα από αυτόν, είμαι πολύ ευαισθητοποιημένος πάνω στο θέμα, καθώς είναι ένα πολιτιστικό μνημείο, με μεγάλη κληρονομιά στη μηχανική τέχνη. Από εκεί και πέρα, λόγω της μεγάλης του αυτής ιστορίας, δεν θέλω σε καμία περίπτωση να τον δω να καταρρέει. Νομίζω ότι μπορούμε να κινητοποιήσουμε τις δυνάμεις της Σύρου, δημιουργώντας ένα κοινό οικονομικό ταμείο, προκειμένου να κρατήσουμε ζωντανό και όρθιο τον φάρο για τις επόμενες γενιές. Οπότε τα χρήματα από την πώληση του βιβλίου μπορεί να μην πάνε στα ζώα, αλλά στο συγκεκριμένο μνημείο του νησιού”.
